Ο κίνδυνος τριχόπτωσης σε ασθενείς που λαμβάνουν φάρμακα GLP-1 για παχυσαρκία ή διαβήτη, αν και χαμηλός, είναι υψηλότερος από ό,τι με άλλα φάρμακα για τον διαβήτη, σύμφωνα με νέες μελέτες.

Δύο ή περισσότερα χρόνια μετά την έναρξη της θεραπείας, οι πιθανότητες νέας διάγνωσης αλωπεκίας σε χρήστες GLP-1 ήταν 37% υψηλότερες από ό,τι σε χρήστες των λεγόμενων φαρμάκων SGLT-2 και 68% υψηλότερες σε σύγκριση με τα φάρμακα DPP-4, ανέφεραν ερευνητές του Πανεπιστημίου της Πενσυλβάνια στο BMJ.

Τα πραγματικά ποσοστά αλωπεκίας ήταν χαμηλά, κυμαινόμενα από περίπου 3 έως 9 ανά 1.000 άτομα ετησίως, με 11.000 έως 15.000 άτομα σε κάθε ομάδα φαρμάκων.

Τα φάρμακα GLP-1 στη μελέτη περιελάμβαναν σεμαγλουτίδη, που διατίθεται από τη Novo Nordisk ως Wegovy και Ozempic, την τιρζεπατίδη, που πωλείται από την Eli Lilly ως Zepbound και Mounjaro, καθώς και παλαιότερα φάρμακα της κατηγορίας.

Τα φάρμακα SGLT-2 περιλάμβαναν το Invokana της Johnson & Johnson, το Farxiga της AstraZeneca και το Jardiance των Boehringer Ingelheim και Eli Lilly.

Οι αναστολείς DPP-4 περιλάμβαναν το Januvia της Merck και το Onglyza της AstraZeneca.

Συμμετέχοντες

Μια ξεχωριστή πρόσφατη μελέτη στο Journal of the American Academy of Dermatology, ανοίγει έναν νέο φάκελο με περισσότερους από 1 εκατομμύριο συμμετέχοντες παγκοσμίως, η οποία διαπίστωσε σημαντικά υψηλότερους κινδύνους εμφάνισης διαφόρων υποτύπων αλωπεκίας με φάρμακα GLP-1 σε σχέση με το συνήθως χρησιμοποιούμενο φάρμακο για τον διαβήτη, τη μετφορμίνη.

Μια τρίτη νέα μελέτη υποδηλώνει ότι οι χρήστες GLP-1 αντιμετωπίζουν υψηλότερες πιθανότητες αλωπεκίας με την τιρζεπατίδη παρά με τη σεμαγλουτίδη.

Ερευνητές στην εταιρεία αναλύσεων Inference με έδρα το Κέιμπριτζ της Μασαχουσέτης συνέκριναν 11.046 ασθενείς που λάμβαναν τιρζεπατίδη με τον ίδιο αριθμό ασθενών που λάμβαναν σεμαγλουτίδη. Τα ποσοστά εμφάνισης αλωπεκίας νέας εμφάνισης ήταν 4,24% με την τιρζεπατίδη και 3,33% με τη σεμαγλουτίδη, σύμφωνα με προδημοσίευση, ανοίγει νέα καρτέλα που υποβλήθηκε για αξιολόγηση από ομοτίμους.

Γυναίκες

Στις γυναίκες χρήστριες φαρμάκων GLP-1, τα ποσοστά αυτά ήταν 5,44% με την τιρζεπατίδη έναντι 3,63% με τη σεμαγλουτίδη, ανέφεραν οι ερευνητές.

Και οι τρεις μελέτες αναφέρουν ότι η τριχόπτωση συχνά συνοδεύει την απώλεια βάρους και είναι συχνά αναστρέψιμη.

Ωστόσο, στη συμπερασματική μελέτη, ο κίνδυνος ήταν υψηλότερος με την τιρζεπατίδη ανεξάρτητα από το πόσο βάρος έχασαν οι ασθενείς ή πόσο φάρμακο έλαβαν, γεγονός που υποδηλώνει ότι ίσως χρειαστεί να ληφθούν υπόψη και άλλες εξηγήσεις για την τριχόπτωση, ανέφεραν οι ερευνητές.

Για παράδειγμα, η μελέτη έδειξε επίσης ότι η αλωπεκία ήταν πιο πιθανή σε ασθενείς με νόσο του θυρεοειδούς ή άλλες ενδοκρινικές διαταραχές, κάτι που θα μπορούσε να υποδηλώνει σύνδεση με αρχικούς ορμονικούς, αυτοάνοσους ή δερματολογικούς παράγοντες κινδύνου, δήλωσε ο Venky Soundararajan, επικεφαλής της συμπερασματικής μελέτης.

«Αυτό υποστηρίζει μια πιο εξατομικευμένη συμβουλευτική και παρακολούθηση παρά ένα γενικό μήνυμα ότι η ίδια η απώλεια βάρους αναπόφευκτα προκαλεί τριχόπτωση», είπε.

Πηγές:
Reuters

Προσθέστε το iatronet.gr στο Discover

Ειδήσεις υγείας σήμερα
Θριάσιο: Καταγγελίες για υποστελέχωση από 245 εργαζόμενους - Τι αναφέρουν σε επιστολή τους
Ο Σταύρος Ντογιάκος πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος της AstraZeneca Ελλάδας και Κύπρου
Πως ο γενετικός κώδικας καθορίζει την πορεία εξέλιξης του καρκίνου