"Δεν είχα πάει να κάνω πρόληψη ποτέ. Είμαι αυτή που φωνάζει τόσο πολύ για την πρόληψη και είμαι το παράδειγμα προς αποφυγή". Η Κούλα Δερεκενάρη (φωτογραφία) ήταν 47 ετών όταν διαγνώστηκε με καρκίνο του μαστού και ως τότε θεωρούσε πως το θέμα δεν την αφορά. Ακόμη και μετά τη διάγνωση, άφησε τον καρκίνο να κερδίζει μάχες μέχρι να τον κοιτάξει κατάματα και να τον αντιμετωπίσει. Μετά τη θεραπεία αποφάσισε να αναλάβει δράση για να βοηθήσει τις επόμενες, μέσω του Συλλόγου Γυναικών με Καρκίνο Μαστού "Άλμα Ζωής" νομού Θεσσαλονίκης, που ίδρυσε μαζί με έναν πυρήνα 20 γυναικών, με την πρωτοβουλία του Πανελλήνιου Συλλόγου. 

Η ίδια μοιράστηκε την προσωπική της ιστορία, ενόψει του τρίτου Pink Together που διοργανώνει ο Σύλλογος στις 11 Οκτωβρίου στην παραλία της Θεσσαλονίκης.

"Όταν έπιασα κάτι"…

Μέχρι την ηλικία των 46 ετών δεν είχε αντιμετωπίσει το παραμικρό πρόβλημα υγείας. "Το βιβλιάριό μου μέχρι τότε δεν είχε ούτε αντιβίωση, ούτε ασπιρίνες έπαιρνα", είπε, προσθέτοντας πως δεν είχε δει ούτε στην τηλεόραση μια συζήτηση για τα ύποπτα σημάδια στο σώμα. 

"Πίστευα ότι επειδή γυμναζόμουν, επειδή διατρεφόμουν υγιεινά, ο καρκίνος δεν έχει καμία σχέση με εμένα", ανέφερε η κα Δερεκενάρη, η οποία δεν θορυβήθηκε ιδιαίτερα ούτε όταν ψηλάφισε κάτι, πιστεύοντας ότι επρόκειτο για μαστίτιδα. "Ήμουν εκπαιδευτικός, χημικός, αλλά έκανα και τον γιατρό. Είπα ότι απλώς θα πρέπει να πάω στο γιατρό να κάνω μια εξέταση και δεν θα είναι τίποτα".

Έκανε μια μαστογραφία, αλλά δεν απευθύνθηκε σε ειδικευμένο μαστολόγο, καθώς ζούσε στην επαρχία και δεν υπήρχε διαθέσιμος εκεί. Έβαλε σε προτεραιότητα τη δουλειά, το κτίσιμο του σπιτιού της, τις πανελλαδικές εξετάσεις του γιου της και άφησε περίπου έναν χρόνο τον καρκίνο να κερδίζει τις μάχες, όπως παρατήρησε, με κίνδυνο να κερδίσει στο τέλος και τον πόλεμο. 

Όταν διαγνώστηκε ο καρκίνος ήταν πολύ παραμελημένος, είχε μεγαλώσει και ήταν μη χειρουργήσιμος. "Έπρεπε να γίνουν ένας κύκλος χημειοθεραπειών, ολική μαστεκτομή, χημειοθεραπείες μετά, ορμονοθεραπείες, χημειοθεραπεία από το στόμα. Περίπου δύο χρόνια τράβηξε όλο αυτό που θα μπορούσε να είναι μία απλή μικρή ογκοεκτομή, μία μικρή επεμβασούλα", ανέφερε προσθέτοντας: "Γι' αυτό λέω ότι είναι στο χέρι μας. Το σώμα μου χτυπούσε καμπανάκια, τεράστιες καμπάνες, δεν το άκουγα".

Η ίδια βίωσε με οδυνηρό τρόπο τη μάχη με τον καρκίνο και γράφτηκε στον Πανελλήνιο Σύλλογο αναζητώντας στήριξη. "Έχασα τα μαλλιά μου, έχασα το στήθος μου, ήταν δύσκολο να το διαχειριστώ. Έψαχνα να βρω μία γυναίκα που έχει νοσήσει να κουβεντιάσω μαζί της και δεν έβρισκα στον ευρύτερο κύκλο μου", σημείωσε, και θυμήθηκε την υπόσχεση που έδωσε στον εαυτό της: "αν θα βγω αλώβητη από αυτή την ιστορία, θέλω αυτό που πήρα από την Αθήνα, από το Άλμα Ζωής, να το φτιάξουμε εδώ στη Θεσσαλονίκη".

"Κάποιοι δεν έπιαναν το φυλλάδιό μας, μην κολλήσουν"

Η υπόσχεση έγινε πράξη, με την ίδια να συνιδρύει το "Άλμα Ζωής" Θεσσαλονίκης το 2008, με 20 γυναίκες της πόλης που αποφάσισαν να βγουν μπροστά με πρωτοβουλία του Πανελλήνιου. Από τα πρώτα εμπόδια που χρειάστηκε να υπερπηδήσουν ήταν το στίγμα και το κενό ενημέρωσης.

"Δεν θα ξεχάσω που μοιράζαμε τα πρώτα φυλλάδια στην Πλατεία Αριστοτέλους, είχαμε στήσει εκεί ένα event. Έρχονταν κάποιοι και δεν θέλαν να αγγίξουν το φυλλάδιό μας, γιατί φοβόταν ότι θα κολλήσουν! Πήγαμε να νοικιάσουμε κάποιους χώρους και μας έλεγαν ‘Τι; Για καρκίνο; Α-πα-πα, δεν το νοικιάζουμε". 

Σήμερα η ίδια και η ομάδα του Συλλόγου δικαιούνται να υποστηρίζουν πως έβαλαν ένα λιθαράκι στην αλλαγή της εικόνας: Στο stage του pink together ανεβαίνουν πολλές γυναίκες, ακόμη και μικρά κορίτσια, για να μοιραστούν την εμπειρία τους και να ενδυναμώσουν άλλες. "Ανέβηκε γυναίκα που είχε στο μάρσιπο το μωρό που γέννησε μετά τον καρκίνο του μαστού. Τι πιο δυνατό ως εικόνα και ως μήνυμα που θέλουμε να στείλουμε: Ότι δεν φταις εσύ που νόσησες από καρκίνο του μαστού. Χρειάζεσαι φροντίδα,  μη νιώθεις ενοχές από πάνω, δεν χρειάζεται να το κρύβεις". 

Πάνω από 22 χρόνια μετά τη νόσησή της και 18 χρόνια από την ίδρυση του Συλλόγου, η κ. Δερεκενάρη αισθάνεται πως «δίνει 1 και παίρνει 100» από τις δράσεις του, με την εξάλειψη του στίγματος να παραμένει ένας από τους μεγάλους στόχους. "Να απομυθοποιήσουμε τη λέξη καρκίνος, να μην χτυπάμε ξύλο ή να λέμε ‘το κακό’, αυτό που δεν θέλουμε να ονοματίσουμε".

Από το στίγμα στην εξωστρέφεια

Η τρίτη συνεχής διοργάνωση του Pink Together θα λάβει χώρα την Κυριακή 11 Οκτωβρίου με σημείο συνάντησης το άγαλμα του Μεγάλου Αλεξάνδρου στην παραλία Θεσσαλονίκης, με σύνθημα "Πρόληψη - Πράξη Αγάπης".

Όπως ανέφερε η υπεύθυνη Προγραμμάτων και Διοργάνωσης του Συλλόγου, Δέσποινα Πάρτσια (φωτογραφία πάνω με την κ. Δερεκενάρη), θα πραγματοποιηθεί πορεία περίπου δύο χιλιομέτρων που θα ξεκινήσει στις 12 το μεσημέρι με κατάληξη στον Ναυτικό Όμιλο Θεσσαλονίκης.

"Το Pink Together είναι η κορύφωση όλων των εκδηλώσεών μας. Είναι μια ημέρα, κατά μία έννοια, γιορτής για εμάς, που θέλουμε μέσα από έναν τρόπο γιορτινό και να συμβάλουμε στην απομυθοποίηση του καρκίνου του μαστού και να υπενθυμίσουμε τη σημασία του να φροντίζω τον εαυτό μου", τόνισε.

Οι συμμετέχοντες θα έχουν την ευκαιρία να εγγραφούν, να πάρουν το συλλεκτικό μπλουζάκι της διοργάνωσης και να συμμετέχουν στον περίπατο και μια σειρά δράσεων. Μεταξύ αυτών, γυναίκες που έχουν βιώσει καρκίνο μαστού θα στείλουν τα δικά τους μηνύματα στο survivor stage, ενώ θα παρέχεται δωρεάν κλινικός έλεγχος μαστού και υπέρηχος για όσες γυναίκες επιθυμούν να κάνουν προσυμπτωματικό έλεγχο και δεν πληρούν τα ηλικιακά κριτήρια του Προγράμματος "Φώφη Γεννηματά". 

Από το βράδυ της Τετάρτης, 30 Σεπτεμβρίου, οι "Ομπρέλες" του Ζογγολόπουλου φωταγωγήθηκαν με το ροζ χρώμα της διοργάνωσης.

Προσθέστε το iatronet.gr στο Discover

Ειδήσεις υγείας σήμερα
Μείωση γεννήσεων 28,5% τη δεκαετία, με επίπτωση - μαμούθ στη φυσική κίνηση του πληθυσμού [πίνακας]
Πραγματοποιήθηκε η 12η ημερίδα του Ελληνικού Δικτύου Φροντιστών ΕΠΙΟΝΗ
Ι. Τσίμαρης: Ερώτηση στη Βουλή για τις ιατρικές διαφημίσεις