Νέα έρευνα αποκάλυψε έναν απρόσμενο νέο μηχανισμό μέσω του οποίου ο θανατηφόρος μύκητας Candida auris αντιστέκεται στη θεραπεία με αντιμυκητιασικά φάρμακα.

Μια ομάδα με επικεφαλής το Πανεπιστήμιο του Έξετερ και το Πανεπιστήμιο City St George's του Λονδίνου, ανακάλυψε ότι ο μύκητας δημιουργεί πολλαπλές εκδοχές ολόκληρου του γονιδιώματός του, συμπεριλαμβανομένης της μετάλλαξης ενός γονιδίου που παίζει ρόλο στην ακεραιότητα του κυτταρικού τοιχώματος, το οποίο ονομάζεται «Crazy-one» (CRZ1).

Η μελέτη δημοσιεύεται στο Nature Communications. 

Οι συγγραφείς της μελέτης λένε ότι τα ευρήματά τους ξεκλειδώνουν έναν ολοκαίνουργιο μηχανισμό που επιτρέπει στον Candida auris να προσαρμόζεται στην αντιμυκητιασική θεραπεία και να επιβιώνει, κάτι που θα μπορούσε να οδηγήσει σε νέους τρόπους αντιμετώπισης του μύκητα.

O Candida auris περιγράφηκε για πρώτη φορά μόλις το 2008 και η προέλευσή της παραμένει μυστήριο. Από τότε που εμφανίστηκε, έχουν αναφερθεί επιδημίες σε κάθε ήπειρο, σε περισσότερες από 60 χώρες συνολικά, συμπεριλαμβανομένου του Ηνωμένου Βασιλείου. Έχει χαρακτηριστεί ως παγκόσμια απειλή για τη δημόσια υγεία και περιλαμβάνεται στον κατάλογο των κρίσιμων μυκητιακών παθογόνων με προτεραιότητα του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας.

Ο πρώτος συγγραφέας της μελέτης, Δρ. Χιου Γκίφορντ, κλινικός λέκτορας στο Κέντρο Ιατρικής Μυκητολογίας MRC του Πανεπιστημίου του Έξετερ, είναι επίσης ιατρός εντατικής θεραπείας δήλωσε: «Ο Candida auris είναι σπάνιος στον γενικό πληθυσμό, αλλά αποτελεί θανατηφόρα απειλή για τους ασθενείς σε μονάδες εντατικής θεραπείας. Προσκολλάται στο δέρμα του ασθενούς και στον περιβάλλοντα εξοπλισμό και μπορεί να μεταδοθεί από άτομο σε άτομο - είναι απίστευτα δύσκολο να εξαλειφθεί. Εάν η λοίμωξη εισέλθει στην κυκλοφορία του αίματος ενός ευάλωτου ασθενούς, υπάρχει ποσοστό θνησιμότητας 45%.

Η ερευνητική ομάδα αρχικά διεξήγαγε δοκιμές για αντοχή στα φάρμακα όταν ένας ερευνητής άφησε κατά λάθος πλάκες κυττάρων να επωάζονται για περισσότερο από την απαιτούμενη περίοδο δοκιμής. Ο ερευνητής επέστρεψε για να διαπιστώσει ότι τα κύτταρα είχαν αναπτυχθεί απροσδόκητα κατά τη διάρκεια αυτής της επιπλέον χρονικής περιόδου. Εξεπλάγησαν όταν διαπίστωσαν ότι περαιτέρω δοκιμές έδειξαν ότι ο θανατηφόρος μύκητας είχε επιβιώσει από την αντιμυκητιασική θεραπεία δημιουργώντας πολλαπλές εκδοχές του δικού του γονιδιώματος, αυξάνοντας έτσι τις πιθανότητές του να μεταλλαχθεί για να αποφύγει το φάρμακο και να επιβιώσει.

Η Δρ. Sarah Murphy, δήλωσε: «Αρχικά, θέσαμε ως στόχο να διερευνήσουμε γιατί τα αντιμυκητιασικά φάρμακα δεν λειτουργούσαν για να σκοτώσουν τον Candida auris, παρά τις εργαστηριακές δοκιμές που έδειξαν ότι δεν ήταν ανθεκτικός και ότι τα φάρμακα θα έπρεπε να ήταν αποτελεσματικά. Με έκπληξη ανακαλύψαμε έναν εντελώς νέο μηχανισμό επιβίωσης αυτού του μύκητα. Δοκιμάσαμε τον μύκητα σε πολύ υψηλές συγκεντρώσεις αντιμυκητιασικών φαρμάκων. Μείναμε έκπληκτοι όταν διαπιστώσαμε ότι υπήρχε ένας μικροσκοπικός πληθυσμός κυττάρων που εμφανιζόταν σε διάστημα αρκετών ημερών και συνέχιζε να αναπτύσσεται. Η ανακάλυψή μας σημαίνει ότι πρέπει τώρα να εξετάσουμε νέους τρόπους θεραπείας των ανθρώπων και εξάλειψης αυτού του θανατηφόρου μύκητα από τα νοσοκομεία».

Επεκτείνοντας περαιτέρω το εύρημα, ο Δρ. Χιου Γκίφορντ δήλωσε: «Αυτή η μελέτη είχε μια σειρά από εκπληκτικά στοιχεία. Πρώτον, δεν εντοπίσαμε καμία από τις μεταλλάξεις του DNA που θα μπορούσαμε να αναμένουμε. Τα αντιμυκητιασικά φάρμακα στοχεύουν τα ένζυμα που σχηματίζουν τα κυτταρικά τοιχώματα, έτσι ώστε οι μύκητες να πεθαίνουν. Κατά κάποιο τρόπο, αυτοί οι μύκητες είχαν επιβιώσει από τα αντιμυκητιασικά φάρμακα και έπρεπε να μάθουμε γιατί. Με έκπληξη διαπιστώσαμε ότι τα επιζώντα κύτταρα είχαν δημιουργήσει πολλαπλά αντίγραφα ολόκληρου του γονιδιώματός τους. Αυτό είναι ένα τέχνασμα που έχουν χρησιμοποιήσει άλλοι μύκητες στο παρελθόν, αλλά όχι ένα που είναι γνωστό στο C. auris. Στην πραγματικότητα, υπήρχαν δύο πληθυσμοί, μερικοί αναπτύσσονταν αργά, άλλοι αναπτύσσονταν πιο γρήγορα. Το ονομάζουμε «αντιστάθμιση στοιχημάτων» όταν ένα μικρόβιο χρησιμοποιεί πολλαπλές τακτικές για να αυξήσει τις πιθανότητές του να αναπτύξει αντοχή και να αποφύγει τη θεραπεία».

Η ομάδα διαπίστωσε ότι τα ταχύτερα αναπτυσσόμενα κύτταρα περιείχαν ένα ευρύ φάσμα μεταλλάξεων σε ένα γονίδιο που έχει μελετηθεί σε άλλους οργανισμούς για τον ρόλο του στη ρύθμιση της σύνθεσης κυτταρικού τοιχώματος, το CRZ1.Περαιτέρω δοκιμές επιβεβαίωσαν την ταχεία ανάπτυξη των μεταλλαγμένων στελεχών CRZ1 και ότι τα κυτταρικά τους τοιχώματα φάνηκαν να μην επηρεάζονται από τα αντιμυκητιασικά φάρμακα.

Ειδήσεις υγείας σήμερα
ΕΟΔΥ: νέοι θάνατοι ασθενών με λοίμωξη από ιό του Δυτικού Νείλου
AstraZeneca: Συμφωνία 40 εκατομμυρίων δολαρίων με την Insitro για ανακάλυψη φαρμάκων με τεχνητή νοημοσύνη
Παιδική παχυσαρκία - Μεγάλα κονδύλια, μεταβλητοί στόχοι και σχολικά κυλικεία υπό πίεση