Στη θεσμοθέτηση χώρων εποπτευόμενης χρήσης (ΧΕΧ) ενδοφλέβιων ναρκωτικών, προχωρεί το υπουργείο Υγείας.

Σχετική διάταξη περιλαμβάνεται στο άρθρο 91 του πολυνομοσχεδίου, που έχει κατατεθεί στη Βουλή.

Το μέτρο αφορά τους λεγόμενους χρήστες υψηλού κινδύνου, οι οποίοι ξεπερνούν τους 17.000, με τους μισούς να εντοπίζονται στην ευρύτερη περιοχή της Αττικής. Πρόκειται για ενεργούς χρήστες ψυχοτρόπων ουσιών, έναν ιδιαίτερα περιθωριοποιημένο πληθυσμό, συχνά χωρίς στέγη και με περιορισμένη πρόσβαση στις υπηρεσίες Υγείας.

Η προσέγγιση της συγκεκριμένης ομάδας χρηστών, η οποία έχει χαμηλό κίνητρο για ένταξη σε θεραπεία απεξάρτησης, επιτυγχάνεται μέσα από τα λεγόμενα μέτρα μείωσης της βλάβης.

Οι χώροι εποπτευόμενης χρήσης αποτελούν ένα τέτοιο μέτρο και απευθύνεται σε όσους κάνουν ενέσιμη χρήση οπιοειδών ή και άλλων ουσιών υψηλής επικινδυνότητας.

Βασίζονται στη λογική ότι η Πολιτεία οφείλει να φροντίζει, πέρα από τα άτομα που κάνουν χρήση και επιθυμούν να απεξαρτηθούν, και για την υγεία ατόμων που έχουν χαμηλό ή κανένα κίνητρο για θεραπεία.

Οι χώροι εποπτευόμενης χρήσης (drug consumption rooms – DCRs), αποτελούν μία από τις επιστημονικά τεκμηριωμένες παρεμβάσεις μείωσης της βλάβης. Στοχεύει στην προσέγγιση ιδιαίτερα περιθωριοποιημένων πληθυσμών, στη βελτίωση των προτύπων χρήσης και στη μείωση των ριψοκίνδυνων συμπεριφορών, όπως η κοινή χρήση βελονών.

Πρόσβαση

Στην αιτιολογική έκθεση του νομοσχεδίου επισημαίνεται πως το μέτρο αποβλέπει και στην αποτελεσματική αντιμετώπιση περιστατικών υπερβολικής δόσης, στην αύξηση της πρόσβασης των χρηστών σε θεραπευτικές υπηρεσίες υποκατάστασης και απεξάρτησης.

Λειτουργεί, ουσιαστικά, σαν μία γέφυρα μεταξύ εξαιρετικά περιθωριοποιημένων ομάδων και των υπηρεσιών υγειονομικής περίθαλψης, στη μείωση της δημόσιας χρήσης ουσιών, της όχλησης και των κινδύνων που προκύπτουν από αυτή και παράλληλα στη συνολική αναβάθμιση του δημόσιου χώρου.

Οι χώροι αυτοί θα λειτουργούν έπειτα από άδεια του υπουργού Υγείας και θα τηρείται μητρώο καταγραφής ληπτών υπηρεσιών.

Ευρώπη

Οι συγκεκριμένοι χώροι έκαναν την εμφάνισή τους στην Ευρώπη τη δεκαετία του ΄80, ως απάντηση στις επιδημικές εξάρσεις του AIDS σε πληθυσμούς ενέσιμων χρηστών.

Ο πρώτος χώρος λειτούργησε στη Βέρνη της Ελβετίας τον Ιούνιο του 1986 και παρόμοιες εγκαταστάσεις διαμορφώθηκαν στη συνέχεια στη Γερμανία, στην Ολλανδία, στην Ισπανία, στη Νορβηγία, στο Λουξεμβούργο, στη Δανία και στη Γαλλία.

Η Σλοβενία προχώρησε σε αλλαγή του Ποινικού Κώδικα, προκειμένου να λειτουργήσει πιλοτικό πρόγραμμα, ενώ ανάλογοι χώροι αναμένεται να λειτουργήσουν στο Δουβλίνο της Ιρλανδίας. Εκτός Ευρώπης, υπάρχουν τέτοιου τύπου δομές στο Βανκούβερ του Καναδά και στο Σίδνεϊ της Αυστραλίας.