Θετική χαρακτηρίζεται από την Ομοσπονδία των νοσοκομειακών γιατρών (ΟΕΝΓΕ) διάταξη που ψηφίστηκε σε νομοσχέδιο του υπουργείου Υγείας, σύμφωνα με την οποία δεν επιτρέπεται η απασχόληση πανεπιστημιακών σε ιδιωτικές κλινικές.

Πρόκειται για το άρθρο 21 του νομοσχεδίου με τίτλο “Εκσυγχρονισμός και Αναμόρφωση Θεσμικού Πλαισίου Ιδιωτικών Κλινικών, Σύσταση Εθνικού Οργανισμού Δημόσιας Υγείας, Σύσταση Εθνικού Ινστιτούτου Νεοπλασιών και λοιπές διατάξεις”, το οποίο ψηφίστηκε στην ολομέλεια της Βουλής.

Με το εν λόγω άρθρο, επανέρχεται παλαιότερη διάταξη (άρθρο 11 του νόμου 2889/2001), με την οποία απαγορεύεται η πρόσβαση πανεπιστημιακών γιατρών σε ιδιωτικές κλινικές.

Σύμφωνα με το προεδρείο της Ομοσπονδίας, τα ατομικά ιδιωτικά τους ιατρεία διατηρούνται, ενώ δεν είναι ξεκάθαρο (λόγω άλλων πρόσφατων διατάξεων που έχουν νομοθετηθεί από το υπουργείο Παιδείας) αν αυτή η απαγόρευση πρόσβασης θα συμπεριλαμβάνει και το “Ευγενίδειο”.

Η ΟΕΝΓΕ θεωρεί πως, τουλάχιστον εν μέρει, η συγκεκριμένη διάταξη είναι σε σωστή κατεύθυνση εφ’ όσον εφαρμοστεί στην πράξη με τους αναγκαίους ελέγχους:

“Είναι, ωστόσο, ενδεικτικό της ουσίας της κυβερνητικής πολιτικής η μη καθιέρωση της πλήρους και αποκλειστικής απασχόλησης για όλους τους γιατρούς των δημόσιων μονάδων Υγείας (πανεπιστημιακούς, στρατιωτικούς χωρίς ιδιωτικά ιατρεία, χωρίς παραθυράκια, χωρίς αστερίσκους και χωρίς εξαιρέσεις”.

Οι νοσοκομειακοί γιατροί κάνουν λόγο για στήριξη της κυβέρνησης των μεγαλοεπιχειρηματιών που δραστηριοποιούνται στο χώρο της Υγείας.

Προνόμια

Διαχρονικό αίτημα της ΟΕΝΓΕ είναι όλοι οι γιατροί που εργάζονται στις δημόσιες μονάδες Υγείας να είναι μόνιμης, πλήρους και αποκλειστικής απασχόλησης, χωρίς κανένα προνόμιο άσκησης ιδιωτικής ιατρικής.

Είναι ενάντια στη λειτουργία των δημόσιων μονάδων Υγείας με ιδιωτικοοικονομικά κριτήρια, ενάντια στα “απογευματινά” ιατρεία (στα οποία ο ασθενής πληρώνει), τόσο για τους πανεπιστημιακούς όσο και για τους γιατρούς του ΕΣΥ.

Διεκδικεί σύγχρονες, υψηλού επιπέδου, απολύτως δωρεάν υπηρεσίες Υγείας με καθολική κάλυψη όλου του πληθυσμού, χωρίς παράνομο ή “νόμιμο” χρηματισμό των γιατρών από τους ασθενείς.

Δημ.Κ.