Νέα δεδομένα στη σχέση Κυβέρνησης – Φαρμακοβιομηχανίας διαμορφώνει η απαίτηση για καταβολή υποχρεωτικών εκπτώσεων από το 2006.

Οι δύο πλευρές μπαίνουν εκ νέου στα “χαρακώματα”, έπειτα από μία περίοδο προσέγγισης στην επιτροπή παρακολούθησης της φαρμακευτικής δαπάνης και στη διακομματική επιτροπή της Βουλής.

Το θετικό κλίμα φάνηκε να εμπεδώνεται με την πρόσφατη ψήφιση διατάξεων που αφορούν την τιμολόγηση των φαρμάκων (νόμος 4600/19). Άφησαν στην αγορά μία ουδέτερη γεύση, έπειτα από μία σειρά επιθετικών παρεμβάσεων από την πλευρά της Αριστοτέλους.

Δεν πρόλαβε να στεγνώσει το μελάνι από τη δημοσίευση του νόμου στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως και η επιθετικότητα επανήλθε:

Τα υπουργεία Εργασίας και Υγείας ανακοίνωσαν την Τρίτη πως οι φαρμακευτικές επιχειρήσεις οφείλουν στο Κράτος 241 εκατομμύρια ευρώ από υποχρεωτικές εκπτώσεις της περιόδου 2006 – 2010.

Η κυβερνητική στάση εξέπληξε την αγορά, αλλά το θέμα δεν είναι τόσο απλό, από όσο φάνηκε αρχικά.

Από το 2006 μέχρι σήμερα, έχουν υπάρξει νέες υπουργικές και δικαστικές αποφάσεις, με αποτέλεσμα να καθίσταται ασαφές το πλαίσιο διεκδίκησης του ποσού.

Μιλώντας, μάλιστα, στο Iatronet, ο πρόεδρος του Συνδέσμου Φαρμακευτικών Επιχειρήσεων Ελλάδας (ΣΦΕΕ) Ολύμπιος Παπαδημητρίου (φωτογραφία) τονίζει πως δεν υπάρχει καμία οφειλή:

“Οι επιχειρήσεις έχουν πληρώσει τα χρήματα που έχουν καταλογιστεί ως rebate ή τα ποσά έχουν καταπέσει δικαστικά”.

Στον απόηχο των τελευταίων εξελίξεων, οι φορείς που εκπροσωπούν τη Φαρμακοβιομηχανία εξετάζουν λεπτομερώς κάθε πτυχή του θέματος και κυρίως τη νομική.

Επικοινωνιακά

Από την πλευρά τους, πολιτικοί αναλυτές εκτιμούν πως η ενέργεια έχει καθαρά επικοινωνιακό χαρακτήρα, προκειμένου να αποσβεστούν οι όποιες αιτιάσεις της Αντιπολίτευσης σε σχέση με την πρόσφατη νομοθετική ρύθμιση για τις τιμές των φαρμάκων.

Είναι πρόσφατες οι αναφορές από τη ΝΔ για “δωράκια” προς τις εγχώριες και τις πολυεθνικές φαρμακευτικές επιχειρήσεις, τις οποίες ο υπουργός Υγείας χαρακτήρισε ως “δημαγωγικές”.

Σύμφωνα με τους αναλυτές, διεκδικώντας σήμερα χρήματα που αφορούν την περίοδο 2006 – 2010 η κυβέρνηση δείχνει πως δεν ενδιαφέρεται για το συμφέρον της φαρμακοβιομηχανίας, αλλά δίνει προτεραιότητα στο δημοσιονομικό όφελος.

Στον αντίποδα και βλέποντας το θέμα πιο ψύχραιμα, τα 241 εκατομμύρια ευρώ που διεκδικούν τα συναρμόδια υπουργεία δεν πρόκειται να εισρεύσουν αύριο (εάν εισρεύσουν ποτέ) στα κρατικά ταμεία.

Το θεσμικό πλαίσιο και η νομολογία διαμορφώνουν μία περίπλοκη κατάσταση, με τις εταιρείες να έχουν εύλογα νομικά επιχειρήματα.

Θεσμοί

Η κυβέρνηση, ωστόσο, επιμένει στο θέμα, χωρίς να αποκλείεται το ενδεχόμενο να θέλει να παρουσιάσει στους “θεσμούς” μελλοντικά έσοδα από παλαιές οφειλές…

Ακόμη και εάν αυτό δεν γίνει αποδεκτό, διαμορφώνει νέα δεδομένα για την επόμενη μέρα: στην πολύ πιθανή περίπτωση μη είσπραξης από την κυβέρνηση που θα τη διαδεχθεί, θα την καταγγείλει πως “χαρίζει” 241 εκατομμύρια στους φαρμακοβιομήχανους…

Με όλα αυτά, το θέμα του Φαρμάκου έχει μπει δυναμικά στην προεκλογική ατζέντα, γεγονός που έχει επιπτώσεις σε μία κρίσιμη παράμετρο της περίθαλψης του ελληνικού λαού.

Πολύ δύσκολα, κάποια κυβέρνηση θα μπορέσει να λάβει στο μέλλον τα αναγκαία και κοινά αποδεκτά μέτρα, αναλογιζόμενη τις πιθανές αντιδράσεις από την αντίπαλη παράταξη…