Οι πληθυσμοί των αναπτυγμένων χωρών γίνονται μέρα με τη μέρα περισσότερο υπέρβαροι (αυξάνει το βάρος τους) και καταλήγουν να είναι παχύσαρκοι.

Η παχυσαρκία δεν είναι μία απλή αύξηση του βάρους, είναι αρρώστια και μάλιστα σοβαρή. Δυόμιση εκατομμύρια άνθρωποι χάνονται λόγω παχυσαρκίας κάθε χρόνο στον κόσμο, διαπιστώνει ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας.

Η παχυσαρκία ταυτίζεται με διαταραχή του μεταβολισμού του οργανισμού που επιπλέκεται με παθήσεις της καρδιάς και των αγγείων, που οδηγούν σε αυξημένη νοσηρότητα και θνητότητα.

Ο ορισμός της κεντρικής παχυσαρκίας θέλει τους άνδρες να έχουν περίμετρο μέσης μεγαλύτερη από 94 cm και τις γυναίκες, αντίστοιχα, περίμετρο μέσης μεγαλύτερη από 80 cm.

Το λίπος στους άνδρες μαζεύεται πάνω από τη μέση, ενώ στις γυναίκες κάτω από τη μέση, στους γλουτούς, στους μηρούς κλπ. Ιδιαίτερη βαρύτητα αποδίδεται στην παχυσαρκία με κατανομή του λίπους στην κοιλιακή χώρα. Και αυτό γιατί αποδείχθηκε ότι ο τύπος αυτός της παχυσαρκίας εμφανίζει υψηλή συσχέτιση με την εκδήλωση σοβαρών καρδιοπαθειών.

Η παχυσαρκία συνυπάρχει με το λεγόμενο μεταβολικό σύνδρομο, που δεν είναι τίποτα άλλο από συνδυασμό αυξημένων τριγλυκεριδίων με χαμηλή την καλή χοληστερίνη (HDL), αυξημένη την αρτηριακή πίεση και αυξημένο σάκχαρο όταν κάποιος είναι νηστικός.

Οι σοβαρές διαταραχές που παρατηρούνται στην παχυσαρκία είναι η ανάπτυξη στεφανιαίας νόσου στην καρδιά, η υπέρταση, η άπνοια κατά τον ύπνο και η καρδιακή ανεπάρκεια. Η εμφάνιση αιφνιδίου θανάτου είναι 40 φορές υψηλότερη σε σύγκριση με τα φυσιολογικά άτομα.

Η παχυσαρκία δεν είναι μόνο αποτέλεσμα του τρόπου ζωής, δηλαδή του φαγητού, της ακινησίας του παχύσαρκου, της έλλειψης άσκησης. Πάντα συμμετέχει και το γονιδιακό υπόστρωμα. Γι’ αυτό χρειάζεται ριζική μεταβολή του τρόπου ζωής για να καταπολεμηθεί η κληρονομική προδιάθεση, δηλαδή τα γονίδια.

Το επιδιωκόμενο αποτέλεσμα επιτυγχάνεται με ειδικές δίαιτες με λίγες θερμίδες, με προοδευτική αύξηση της φυσικής δραστηριότητας (30 λεπτά έως 3 ώρες ημερησίως) και με προγραμματισμένη άσκηση σε γυμναστήριο. Η χρήση φαρμάκων είναι αναγκαία όταν υπάρχουν σοβαρές ενδείξεις ότι η παχυσαρκία επιπλέκεται με καρδιοπάθειες.

Η θεραπεία της παχυσαρκίας σήμερα με τη χορήγηση εκλεκτικού υποδοχέα του ενδοκαναβιδοειδούς συστήματος υπόσχεται πολλά.

Όταν δεν αποδίδουν όλα τα άλλα μέσα επιστρατεύεται και η χειρουργική. Η εγχείρηση στοχεύει στην ελάττωση του μεγέθους του στομαχιού ή σε παράκαμψη σημαντικού τμήματος του εντέρου (bypass) για να μην γίνεται η απορρόφηση των τροφών από το έντερο.

Όμως τα καλά νέα για τους παχύσαρκους έρχονται από τις τελευταίες έρευνες. Απομονώθηκε μία πρωτεΐνη που λέγεται PEDF και η οποία υπάρχει στους παχύσαρκους και θεωρείται υπεύθυνη για τις σοβαρότερες επιπλοκές της παχυσαρκίας και κυρίως της αντιστάσεις που αναπτύσσει ο παχύσαρκος στην ινσουλίνη, με αποτέλεσμα να ρυθμίζεται καλά το σάκχαρο του οργανισμού και να αποτρέπονται οι βλάβες των αρτηριών στην καρδιά και τον εγκέφαλο που απειλούν τη ζωή του παχύσαρκου.

Τα πειραματικά δεδομένα έδωσαν λαμπρά αποτελέσματα. Ας περιμένουμε τώρα και τα αποτελέσματα των πολυκεντρικών μελετών στον άνθρωπο.