Η κατάθλιψη είναι μια διαταραχή που επηρεάζει τη σκέψη, τη διάθεση, τον οργανισμό και κατά συνέπεια και τις διατροφικές επιλογές του ανθρώπου.

H κατανάλωση φαγητού συνδέεται άμεσα με την ψυχική μας κατάσταση. Τρώμε από ανία, από νευρικότητα και άλλοτε από χαρά.
Το "συναισθηματικό φαγητό" όπως ονομάζεται δεν εξυπηρετεί την ικανοποίηση της πείνας αλλά την καταπολέμηση αρνητικών συναισθημάτων και λειτουργεί ως παρηγοριά ή εκτόνωση.

Από μελέτες και έρευνες έχει διαπιστωθεί ότι συχνά, το καταθλιπτικό άτομο καταφεύγει στο φαγητό (βουλιμικά επεισόδια ή διαρκές 'τσιμπολόγημα') για να "ανακουφιστεί" από τα δύσκολα, αρνητικά συναισθήματα που βιώνει. Τρώει σε μεγάλες ποσότητες, χωρίς να πεινάει, συνήθως μόνο του.

Συγκεκριμένα, πολλοί άνθρωποι καταφεύγουν σε υδατάνθρακες και γλυκά, καθώς οι τροφές αυτές τους δίνουν μια στιγμιαία ευχαρίστηση. Ωστόσο, οι γλυκές και λιπαρές τροφές δεν είναι τρόπος αντιμετώπισης του άγχους ή της κατάθλιψης και οδηγούν σε παχυσαρκία και προβλήματα υγείας. Επομένως οδηγούν σε χειρότερη ψυχολογική κατάσταση και επιπλέον προβλήματα.

Μια άλλη κατηγορία ανθρώπων που βιώνει χαμηλή διάθεση, μειώνει την λήψη τροφής, παραλείποντας γεύματα και χάνοντας, ακούσια, βάρος. Αυτό συμβαίνει καθώς το στρες και η ψυχική δυσφορία εμποδίζει το άτομο να έχει όρεξη για φαγητό αλλά και για την ετοιμασία των γευμάτων του.

Η έλλειψη ενέργειας, η παραίτηση και η αναποφασιστικότητα που χαρακτηρίζουν την κατάθλιψη εμποδίζουν πολλούς ανθρώπους να κάνουν σωστές διατροφικές επιλογές.

Αυτό μεταφράζεται σε επιλογή έτοιμων γευμάτων, χωρίς να δίνεται προσοχή στην ποικιλία και την ποιότητα.
Αν η κατάθλιψη οφείλεται στην παχυσαρκία ή σε οποιαδήποτε άλλη διατροφική διαταραχή, η αντιμετώπιση πρέπει να είναι ολιστική και να περιλαμβάνει τη συνεργασία παθολόγου, διατροφολόγου, ψυχοθεραπευτή και γυμναστή.

Ενώ δεν υπάρχει μια δίαιτα που να αντιμετωπίζει την κατάθλιψη, αναμφισβήτητα η κατάλληλη διατροφή που διασφαλίζει την καλή υγεία του ανθρώπου συμβάλλει θετικά στην αντιμετώπισή της.

Σε περίπτωση που η κατάθλιψη είναι η αιτία που το άτομο έχει αναπτύξει μια παθολογική σχέση με το φαγητό, θα πρέπει πρώτα να αξιολογήσει και να θεραπεύσει τα ψυχολογικά αίτια και στη συνέχεια να ασχοληθεί με μια δίαιτα και όχι με την αντίστροφη σειρά.

Με τη βοήθεια ενός ειδικού, το άτομο θα αρχίσει να ξεχωρίζει την πραγματική πείνα από την συναισθηματική και να αναγνωρίζει τις ψυχολογικές αιτίες που το στρέφουν στο συναισθηματικό φαγητό.

Η τήρηση ημερολογίου και η καταγραφή της κατανάλωσης τροφής (πόσο και πότε) αλλά και τα συναισθήματα που την συνοδεύουν θα το βοηθήσουν να καταλάβει πότε καταφεύγει σε συναισθηματικό φαγητό.

Η Γνωσιακή Συμπεριφορική μέθοδος είναι μια θεραπευτική προσέγγιση που μπορεί να βοηθήσει προς αυτή την κατεύθυνση καθώς ερευνά τη σχέση σκέψεων, συναισθημάτων και συμπεριφοράς και στοχεύει στην τροποποίησή της.

Πολλοί άνθρωποι φοβούνται να ονοματίσουν και να παραδεχτούν τα δυσάρεστα συναισθήματά τους. Ωστόσο, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι τα συναισθήματά μας είναι πάντα φυσιολογικά και "ανθρώπινα". Αυτό που μας κάνει κακό είναι όταν επιλέγουμε να μην τα κατανοήσουμε ή να τα αντιμετωπίσουμε.