Ένας από αυτούς είναι ο καρκίνος του νεφρού, που είναι σχετικά σπάνιος, τα τελευταία χρόνια όμως αυξάνεται συνεχώς και βρίσκεται στην έβδομη θέση διεθνώς, με βασικές αιτίες το κάπνισμα την υπέρταση αλλά και την κληρονομικότητα.

Από τα πιο συχνά συμπτώματα αυτής της μορφής του καρκίνου, είναι το αίμα στα ούρα, η αίσθηση βάρους μέσα στην κοιλιά, η απώλεια βάρους και η κόπωση. Η διάγνωση όμως τις περισσότερες γίνεται τυχαία. Για την πρόληψή του συνίσταται η διακοπή του καπνίσματος, η δίαιτα πλούσια σε φρούτα και λαχανικά και ο έλεγχος της αρτηριακής πίεσης.

Μέχρι πριν από λίγα χρόνια, η θεραπεία του καρκίνου του νεφρού δεν ήταν επιτυχής. Η  μελέτη όμως της βιολογίας της νόσου οδήγησε σε θεαματικά θεραπευτικά αποτελέσματα με την ανάπτυξη μορίων που μπλοκάρουν την ογκογέννεση.

Η θεραπεία είναι πλέον από τις αρχές του 2000 στοχευμένη, με την χρήση φαρμάκων που κρατούν τους ασθενείς για πολλά χρόνια στη ζωή.

Η γνώση πάντως του ανοσοποιητικού συστήματος, με παράλληλη εφαρμογή των ανοσοθεραπειών, επέφεραν μία πραγματική επανάσταση. Αυτή την στιγμή έχουμε τουλάχιστον τέσσερα ανοσοθεραπευτικά μόρια, τα οποία έχουν εγκριθεί για την θεραπεία του καρκίνου του νεφρού.

Ο Κεσίσης τόνισε ότι πλέον υπάρχουν πολλές διαφορετικές θεραπευτικές επιλογές και η θεραπεία γίνεται με βάση τις ιδιαιτερότητες του κάθε ασθενούς.

Ο παθολόγος – ογκολόγος αναφέρθηκε στην ομιλία του και στον καρκίνο της ουροδόχου κύστης που είναι πιο συχνός. Και πάλι στην περίπτωση αυτή, το κάπνισμα θεωρείται από τις βασικές αιτίες όπως και οι διάφορες χημικές ουσίες που μπορεί να προέχονται από την επαγγελματική έκθεση, τις βαφές κλπ.

Η διακοπή του καπνίσματος σε συνδυασμό με την συχνή κατανάλωση νερού και την δίαιτα με αντι-οξειδωτικά, μπορεί να συμβάλλουν αποτελεσματικά στην αποτροπή του καρκίνου της ουροδόχου κύστης.

Και στην περίπτωση αυτής της μορφής του καρκίνου, η εφαρμογή της ανοσοθεραπείας έχει καταλυτικό ρόλο. Με τις ανοσοθεραπείες αυξάνεται σημαντικά η επιβίωση των ασθενών.  

Τέλος, ο κ. Κεσίσης αναφέρθηκε και στον καρκίνο του προστάτη, την σημασία της πρόληψης και πρώιμης διάγνωσης, τονίζοντας και πάλι τον κυρίαρχο ρόλο των ανοσοθεραπειών.