Η Γενική Συνέλευση των Ηνωμένων Εθνών όρισε την 15η Ιουνίου ως Παγκόσμια Ημέρα Ευαισθητοποίησης για τους Κακοποιημένους Ηλικιωμένους (res. A / RES / 66/127). Σύμφωνα με εκτιμήσεις του ΠΟΥ, 1 στα 6 άτομα ηλικίας άνω των 60 ετών βιώνουν κακοποίηση. Αυτό σημαίνει σχεδόν 141 εκατομμύρια άνθρωποι παγκοσμίως. Αυτός ο αριθμός μπορεί να είναι πολύ υψηλότερος, καθώς η κακοποίηση των ηλικιωμένων είναι μια από τις πιο κρυφές παραβιάσεις.

Η πανδημία COVID-19 έβαλε στο επίκεντρο τους ηλικιωμένους, με ανησυχητικές αναφορές για περιπτώσεις κακοποίησης και παραμέλησης τους στα ιδρύματα μακροχρόνιας περίθαλψης. Τα ηλικιωμένα άτομα όχι μόνο διατρέχουν υψηλό κίνδυνο σοβαρής ασθένειας και θνησιμότητας, αλλά επίσης στιγματίζονται μέσω κακοποιητικής γλώσσας τόσο στα συμβατικά όσο και στα κοινωνικά μέσα. Παρά την έλλειψη έγκυρων δεδομένων σχετικά με την πραγματική κλίμακα της κακοποίησης ηλικιωμένων στην κοινότητα που ζουν, έρχονται στην επιφάνεια μελέτες που αποκαλύπτουν τον υψηλό αντίκτυπο της πανδημίας COVID-19 τόσο στην αύξηση των περιπτώσεων κακοποίησης όσο και στα εμπόδια στην πρόσβαση σε υπηρεσίες και προστατευτικά μέτρα.

Μόνο για το 2020, η Εθνική Γραμμή SOS 10-65 δέχθηκε 455 κλήσεις για καταγγελίες κακοποίησης ηλικιωμένων.

Καταγγέλθηκαν 455 περιπτώσεις κακοποίησης ηλικιωμένων

  • 105 περιπτώσεις αφορούσαν άνδρες
  • 350 περιπτώσεις αφορούσαν γυναίκες

Η κακοποίηση προήλθε από:

  • Σύντροφο: 55 περιπτώσεις
  • Τέκνα: 215 περιπτώσεις
  • ΜΦΗ: 35 περιπτώσεις
  • Οικείο περιβάλλον: 68 περιπτώσεις
  • Μη οικείο περιβάλλον: 57 περιπτώσεις
  • Φροντιστές: 25 περιπτώσεις

Μορφή κακοποίησης:

  • Παραμέληση: 195 περιπτώσεις
  • Οικονομική εκμετάλλευση: 125 περιπτώσεις
  • Ψυχολογική βία: 120 περιπτώσεις
  • Σωματική βία: 160 περιπτώσεις
  • Σεξουαλική κακοποίηση: 5 περιπτώσεις

Είναι αναφαίρετο δικαίωμα όλων των ανθρώπων να  ζουν  χωρίς τον φόβο  πιθανής  ή  υπαρκτής  κακοποίησης, παραμέλησης ή γενικότερα  εκμετάλλευσης. Όλοι  έχουμε το  δικαίωμα να νιώθουμε ασφαλείς.