Η χορήγηση ινσουλίνης μια φορά την εβδομάδα για τους διαβητικούς τύπου 2 δείχνουν ευνοϊκότερο αποτέλεσμα από τις καθημερινές ενέσεις.

Παγκοσμίως υπάρχουν ήδη τουλάχιστον 540 εκατομμύρια διαβητικοί τύπου 2. Στην πορεία της ισόβιας ασθένειάς τους, πολλοί από αυτούς χρειάζονται τελικά καθημερινή ινσουλίνη ως βασική θεραπεία.

Σύμφωνα με κλινικές μελέτες ωστόσο, ένα σκεύασμα με μία μόνο ένεση την εβδομάδα, βελτιώνει τον έλεγχο του σακχάρου στο αίμα σε σύγκριση με την καθημερινή χορήγηση.

Η τροποποίηση της ανθρώπινης μεταβολικής ορμόνης από τη βιοτεχνολογική παραγωγή έχει επιφέρει πολλές βελτιώσεις για τους διαβητικούς τις τελευταίες δεκαετίες:

Από τη μία πλευρά, υπάρχουν μορφές ινσουλίνης εξαιρετικά ταχείας και βραχείας δράσης, με τις οποίες οι διαβητικοί μπορούν στην πραγματικότητα να υπολογίζουν τη σωστή δόση ενώ τρώνε και στη συνέχεια να κάνουν την ένεση.

Για τους διαβητικούς τύπου 2, ωστόσο, η χορήγηση ινσουλίνης μακράς δράσης είναι συχνά απαραίτητη στην μετέπειτα πορεία της νόσου τους.

Οι 24ωρες ινσουλίνες είναι διαθέσιμες εδώ και αρκετό καιρό. Ωστόσο, σύντομα πρόκειται να εγκριθούν ινσουλίνες που πρέπει να χορηγούνται μόνο μία φορά την εβδομάδα.

Στο ετήσιο συνέδριο της Αμερικανικής Διαβητολογικής Εταιρείας (ADA Congress- 22 - 26 Ιουνίου) που πραγματοποιήθηκε στο Σαν Ντιέγκο στην πολιτεία της Καλιφόρνιας των ΗΠΑ,  παρουσιάστηκαν δύο μεγάλης κλίμακας μελέτες καταγραφής για την ινσουλίνη εξαιρετικά μακράς δράσης Icodec. Παράλληλα, οι δύο κλινικές μελέτες δημοσιεύθηκαν στο "New England Journal of Medicine" και στο "Journal of the American Medical Association".

Στη μελέτη που δημοσιεύθηκε στο New England Journal of Medicine, ο τεξανός διαβητολόγος Julio Rosenstock (Velocity Clinical Research) και οι συν-συγγραφείς της μελέτης συνέκριναν δύο ομάδες ενηλίκων με διαβήτη τύπου 2.

Καθένας από τους 492 ασθενείς έλαβε είτε την ινσουλίνη εξαιρετικά μακράς δράσης μία φορά την εβδομάδα είτε μια συμβατική ινσουλίνη μακράς δράσης καθημερινά.

Τα αποτελέσματα ήταν υπέρ της μορφής της μεταβολικής ορμόνης που χορηγείται μία φορά την εβδομάδα: κατά τη διάρκεια 52 εβδομάδων, η τιμή για τα ερυθρά αιμοσφαίρια που περιέχουν σάκχαρα (HbA1c- μια μεσοπρόθεσμη παράμετρος για τον έλεγχο του σακχάρου στο αίμα) μειώθηκε από 8,5 σε 6,93% κατά μέσο όρο.

Στην ομάδα σύγκρισης με καθημερινές ενέσεις ινσουλίνης, καταγράφηκε μείωση από μέσο όρο 8,44 τοις εκατό σε 7,12 τοις εκατό. Οι τιμές 6,5 τοις εκατό και κάτω είναι ενδεικτικές του καλού ελέγχου του σακχάρου στο αίμα στους διαβητικούς.

Ενώ οι ασθενείς με ινσουλίνη υπερμακράς δράσης είχαν τιμές γλυκόζης αίματος μεταξύ 70 και 180 χιλιοστογραμμάρια ανά δεκάγραμμο αίματος σχεδόν στο 72% των περιπτώσεων, το ποσοστό αυτό ήταν σημαντικά χαμηλότερο στην ομάδα σύγκρισης, και ανήλθεν σχεδόν στο 67%. Από την άλλη πλευρά, περισσότερα επεισόδια υπογλυκαιμίας καταγράφηκαν στην ομάδα με χορήγηση ινσουλίνης μία φορά την εβδομάδα, όμως δεν θεωρήθηκε αιτία ανησυχίας, διότι αποδείχθηκε ότι ήταν ήσσονος σημασίας.

Η νέα βασική ινσουλίνη έχει εξαιρετικά μεγάλο χρόνο ημιζωής στον ανθρώπινο οργανισμό, 196 ώρες. Η παρασκευάστρια εταιρεία, η δανέζικη πρωτοπόρος εταιρεία Novo Nordisk στον τομέα της θεραπείας του διαβήτη, προσάρμοσε την ανθρώπινη ινσουλίνη με αυτόν τον τρόπο αλλάζοντας τρία συστατικά αμινοξέων και με περαιτέρω τροποποιήσεις.

Αφενός, η ινσουλίνη αποικοδομείται πολύ αργά και αφετέρου, αφού συνδεθεί με την πρωτεΐνη αλβουμίνη στο αίμα, απελευθερώνεται μόνο αργά μετά την έγχυση κάτω από το δέρμα.

Μια διεθνής μελέτη (92 κέντρα σε έντεκα χώρες) με τη νέα ινσουλίνη (που δημοσιεύθηκε στο JAMA) κατέληξε σε παρόμοια αποτελέσματα με αυτά του Rosenstock και των συν-συγγραφέων του.

Μια ομάδα 294 διαβητικών έλαβε ο καθένας τη νέα μορφή ινσουλίνης μία φορά την εβδομάδα (με αλλιώς καθημερινές ενέσεις εικονικού φαρμάκου) ή επίσης καθημερινή 24ωρη ινσουλίνη ως σύγκριση. Η μείωση των τιμών της HbA1c ήταν πρακτικά πανομοιότυπη με εκείνη της άλλης κλινικής μελέτης.

Και πάλι, η ινσουλίνη εξαιρετικά μακράς δράσης ήταν ελαφρώς καλύτερη. Ωστόσο, καταγράφηκαν επίσης περισσότερα επεισόδια υπογλυκαιμίας με τη χρήση της, αλλά ήταν εξαιρετικά σπάνια (λιγότερο από ένα τέτοιο επεισόδιο ανά έτος κατά μέσο όρο).

Η νέα ινσουλίνη έχει ήδη υποβληθεί από τη Novo Nordisk για έγκριση στις ΗΠΑ και την Ευρώπη, αντίστοιχα, καθώς και στις αρχές φαρμάκων επιπλέον χωρών.

Οι διαβητικοί τύπου 2 μπορούν συχνά να αποφύγουν ή να καθυστερήσουν τη φαρμακευτική αγωγή κάνοντας αλλαγές στον τρόπο ζωής τους, όπως η απώλεια βάρους και η άσκηση.

Ακολουθούν συνήθως από του στόματος χορηγούμενα αντιδιαβητικά φάρμακα, καθώς και νέα ενέσιμα φάρμακα (GLP-1 αγωνιστές κ.λπ.) ή/και φάρμακα που προάγουν την απέκκριση του σακχάρου μέσω των νεφρών.

Ωστόσο, εάν η νόσος συνεχίζει να εξελίσσεται, η ινσουλίνη μπορεί τελικά να καταστεί αναγκαία.

Ειδήσεις υγείας σήμερα
Νέα θανατηφόρα ασθένεια εξαπλώνεται στην Ιαπωνία
Πώς θα διατηρώ τα επίπεδα ενέργειάς μου υψηλά
Αλήθειες και ψέματα για την αφυδάτωση