Πλαστικά μπουκάλια, συσκευασίες σνακ και πλαστικές σακούλες έχουν γίνει πλέον συνηθισμένη εικόνα σε πολλές ακτές του κόσμου.

Δεν είναι τυχαίο, καθώς περίπου 20 εκατ. τόνοι πλαστικού καταλήγουν κάθε χρόνο στο περιβάλλον και, μέσω των ποταμών, φτάνουν στις θάλασσες.

Εκεί τα απορρίμματα απειλούν τα οικοσυστήματα, επιβαρύνουν τις παράκτιες περιοχές και αποτελούν σοβαρό κίνδυνο για την υγεία των ζωντανών οργανισμών. Μια νέα μελέτη που δημοσιεύθηκε στο επιστημονικό περιοδικό "One Earth" αποκαλύπτει ποια προϊόντα ευθύνονται κυρίως για τη ρύπανση των υδάτων.

"Γνωρίζουμε ότι το πρόβλημα είναι τεράστιο, αλλά όχι ποια συγκεκριμένα προϊόντα αποτελούν τους βασικούς υπαίτιους σε παγκόσμιο επίπεδο", δήλωσε ο Richard Thompson, συντάκτης της μελέτης.

Σύμφωνα με τον ίδιο, χωρίς αυτή τη γνώση είναι δύσκολο να εφαρμοστούν στοχευμένα μέτρα αντιμετώπισης του προβλήματος.

Για τις ανάγκες της έρευνας, η διεθνής επιστημονική ομάδα ανέλυσε περισσότερες από 350 μελέτες, εξετάζοντας απορρίμματα σε ακτές 112 χωρών, όπου κατοικεί το 86% του παγκόσμιου πληθυσμού. Έτσι κατέστη δυνατό να εντοπιστούν τα συνηθέστερα είδη πλαστικών αποβλήτων που καταλήγουν στις θάλασσες.

Τα αποτελέσματα ήταν σαφή: οι μεγαλύτεροι ρυπαντές δεν είναι τα βιομηχανικά απόβλητα ή τα αλιευτικά δίχτυα, αλλά τα καθημερινά προϊόντα μίας χρήσης. Στην πρώτη θέση βρίσκονται τα πλαστικά που σχετίζονται με τρόφιμα και ποτά.

Σε ποσοστό 93% των χωρών που εξετάστηκαν, οι συσκευασίες τροφίμων, τα πλαστικά μπουκάλια και τα καπάκια συγκαταλέγονταν στα τρία συχνότερα απορρίμματα. Ακολουθούν οι πλαστικές σακούλες με 39% και τα αποτσίγαρα με περίπου 38%.

Η έρευνα επικεντρώθηκε σε μεγαλύτερα και εύκολα αναγνωρίσιμα πλαστικά αντικείμενα, χωρίς να συμπεριλάβει το μικροπλαστικό που δημιουργείται συχνά από τη διάσπασή τους.

Οι επιστήμονες διαπίστωσαν ότι οι βασικές πηγές ρύπανσης είναι σχεδόν ίδιες ανεξάρτητα από την οικονομική ή γεωγραφική θέση μιας χώρας.

Εξαιρέσεις εντοπίστηκαν στην Αρκτική και την Ανταρκτική, όπου εμφανίζονται συχνότερα πλαστικά μπουκάλια και αλιευτικός εξοπλισμός, πιθανότατα επειδή τα θαλάσσια ρεύματα μεταφέρουν τα επιπλέοντα απορρίμματα σε μεγάλες αποστάσεις.

Παράλληλα, η μελέτη αναδεικνύει ότι τα πολιτικά μέτρα μπορούν να αποδώσουν. Σε πολλές περιοχές της Ασίας και της Αφρικής οι λεπτές πλαστικές σακούλες εξακολουθούν να χρησιμοποιούνται ευρέως, ωστόσο χώρες όπως η Κένυα, η Τανζανία και η Μοζαμβίκη, που επέβαλαν αυστηρές απαγορεύσεις, κατέγραψαν σημαντική μείωση της ρύπανσης.

Σύμφωνα με τους ερευνητές, ανάλογα μέτρα θα μπορούσαν να εφαρμοστούν και για τις συσκευασίες τροφίμων ή τα πλαστικά μπουκάλια. Συστήματα επαναχρησιμοποίησης, καλύτερος σχεδιασμός συσκευασιών και επιβολή τελών στα προϊόντα μίας χρήσης συγκαταλέγονται στις πιθανές λύσεις.

"Οι αλλαγές στην πηγή του προβλήματος είναι απαραίτητες αν θέλουμε να αποτρέψουμε την πλαστική ρύπανση", υπογράμμισε η Susan Jobling.

Μόνο με τη μείωση της παραγωγής και κατανάλωσης συγκεκριμένων πλαστικών προϊόντων μπορεί να περιοριστεί ουσιαστικά η πλαστική κρίση στις θάλασσες.

Προσθέστε το iatronet.gr στο Discover

Ειδήσεις υγείας σήμερα
Ελπίδα για τον καρκίνο του μαστού: Επιστήμονες βρήκαν πώς οι όγκοι "ξεγελούν" το ανοσοποιητικό
Eκτεθειμένοι σε παράγοντες κινδύνου για καρκίνο 3 στους 10 εργαζόμενους σε Υγεία - Πρόνοια
Μεγάλες αλλαγές στη βιομηχανία ομορφιάς