Αυτό είναι κάτι που δημιουργεί μεγάλη σύγχυση στις γυναίκες. Ο φυσιολογικός κύκλος δεν σημαίνει απαραίτητα ότι όλα λειτουργούν φυσιολογικά στο αναπαραγωγικό σύστημα.

Η περίοδος μάς δείχνει ότι πιθανόν υπάρχει ορμονική δραστηριότητα και ωορρηξία, αλλά δεν μας πληροφορεί για:

την ποιότητα των ωαρίων,
τη λειτουργικότητα των σαλπίγγων,
πιθανή ενδομητρίωση,
μικρές ενδομητρικές αλλοιώσεις,
ή τη δεκτικότητα του ενδομητρίου.

Για παράδειγμα, μία γυναίκα μπορεί να έχει κάθε μήνα ωορρηξία αλλά να υπάρχει ήπια ενδομητρίωση, η οποία προκαλεί φλεγμονώδες μικροπεριβάλλον στη λεκάνη και επηρεάζει τη γονιμοποίηση.

Επίσης, μικροί πολύποδες ή υποβλεννογόνια ινομυώματα μπορεί να αλλάζουν το ενδομήτριο χωρίς απαραίτητα να προκαλούν αιμορραγίες.

Εδώ η εξειδικευμένη υπερηχογραφία έχει πλέον πολύ σημαντικό ρόλο.
Ένας λεπτομερής διακολπικός υπέρηχος υψηλής ανάλυσης μπορεί να δώσει πληροφορίες όχι μόνο για την ανατομία αλλά και για τη λειτουργική κατάσταση των ωοθηκών και του ενδομητρίου.»

Ποια προβλήματα επηρεάζουν πιο συχνά τη φυσική σύλληψη χωρίς να δίνουν έντονα συμπτώματα;

Τα πιο συχνά προβλήματα που βλέπουμε στην καθημερινή πράξη είναι:

η ενδομητρίωση,
οι συμφύσεις,
οι σαλπιγγικές βλάβες μετά από φλεγμονές,
τα ινομυώματα συγκεκριμένων θέσεων,
και το μειωμένο ωοθηκικό απόθεμα.

Η ενδομητρίωση είναι ιδιαίτερα σημαντική γιατί σε αρκετές γυναίκες δεν προκαλεί έντονο πόνο.

Μπορεί να υπάρχει μόνο υπογονιμότητα ή ήπια δυσμηνόρροια που θεωρείται “φυσιολογική”.

Σήμερα, με εξειδικευμένο υπερηχογραφικό έλεγχο, μπορούμε σε πολλές περιπτώσεις να αναγνωρίσουμε:

ενδομητριώματα,
βαθιά ενδομητρίωση,
συμφύσεις,
μειωμένη κινητικότητα οργάνων,
ή έμμεσες ενδείξεις φλεγμονής.

Αυτό έχει αλλάξει σημαντικά τη σύγχρονη γυναικολογία γιατί παλαιότερα πολλές γυναίκες οδηγούνταν απευθείας σε διαγνωστική λαπαροσκόπηση.

Πότε πρέπει ένα ζευγάρι να ξεκινήσει διερεύνηση;

Η ηλικία παίζει σημαντικό ρόλο. Σε γυναίκες κάτω των 35 ετών συνήθως ξεκινάμε διερεύνηση μετά από 12 μήνες ελεύθερων επαφών χωρίς κύηση.

Μετά τα 35 όμως, ο χρόνος αποκτά μεγαλύτερη σημασία λόγω της σταδιακής μείωσης της ποιότητας των ωαρίων, οπότε συνήθως προτείνουμε έλεγχο ήδη από τους 6 μήνες.

Υπάρχουν όμως περιπτώσεις όπου δεν περιμένουμε: