Επιτάχυνση των γραφειοκρατικών διαδικασιών όσον αφορά την τελική υπογραφή των συμφωνητικών για την είσοδο ενός σκευάσματος στην αγορά, ζητούν φαρμακοβιομηχανίες, καθώς, όπως τονίζουν, είναι ζήτημα δημόσιας υγείας. 

Μολονότι από  την Πέμπτη που μας πέρασε έχει σταλεί στις εταιρείες το 90% των συμφωνητικών, υπάρχουν περιπτώσεις φαρμακευτικών προϊόντων που ενώ αφορούν σοβαρές  θεραπευτικές  ανάγκες και κατηγορίες στις οποίες καταγράφονται ελλείψεις, είναι σε πολύμηνες αναμονές. Και αυτό παρά το ότι έχουν περάσει επιτυχώς το στάδιο της διαπραγμάτευσης και υπάρχει συμφωνία επί των βασικών όρων.

Όμως, όπως λένε οι πηγές μας: χωρίς συμφωνητικό, δεν μπορεί να υπάρξει ασφαλής διάθεση του προϊόντος στην αγορά. Και όσο το συμφωνητικό παραμένει σε εκκρεμότητα, οι ασθενείς παραμένουν χωρίς πρόσβαση σε μια αναγκαία θεραπευτική επιλογή. 

Με άλλα λόγια, αφού πρώτα ολοκληρώνεται μια διαδικασία και δημιουργείται εύλογη προσδοκία ότι θα ακολουθήσει η τυπική υπογραφή, η εισαγωγή σκευασμάτων παγώνει και αιωρείται, χωρίς σαφές χρονοδιάγραμμα και χωρίς τις απαραίτητες απαντήσεις και διευκρινήσεις γιατί συμβαίνει αυτό, όπως απαιτεί το πλαίσιο μιας καλής και επωφελούς συνεργασίας των μερών. 

Εύλογα, λοιπόν, τίθεται το ερώτημα: γιατί μένουν συμφωνητικά ανενεργά χωρίς σαφή και υπεύθυνη ενημέρωση των εμπλεκομένων και ποιος τελικά ευθύνεται για τις καθυστερήσεις;

Όπως αναφέρουν παράγοντες της αγοράς, ακόμη υπάρχουν προβληματισμοί σχετικά με τη φαρμακευτική δαπάνη, τους κλειστούς προϋπολογισμούς και το κατά πόσο οι αρχικά συμφωνηθέντες όροι εξακολουθούν να θεωρούνται επωφελείς για το κράτος. Θεωρείται απαραίτητο στο πλαίσιο μιας σωστής και υπεύθυνης συνεργασίας να ενημερωθεί άμεσα και η πλευρά της εταιρείας. 

Εάν λοιπόν η συμφωνία ισχύει, πρέπει να αποσταλεί το συμφωνητικό. Εάν η συμφωνία δεν ισχύει πλέον ή τελεί υπό επανεξέταση, αυτό πρέπει να γνωστοποιηθεί επισήμως και εγκαίρως στην εταιρεία. Άρα, αυτό που δεν μπορεί να θεωρείται αποδεκτό είναι η πολύμηνη εκκρεμότητα, ιδίως όταν αφορά προϊόντα με θεραπευτική σημασία και περιορισμένη διαθεσιμότητα.

Διότι όταν ένα συμφωνητικό δεν αποστέλλεται, όταν μια συμφωνία δεν ολοκληρώνεται και όταν η αγορά δεν μπορεί να τροφοδοτηθεί, τότε το αποτέλεσμα είναι η καθυστέρηση πρόσβασης των ασθενών στη θεραπεία. 

Ασφαλώς, ισχυρίζονται στελέχη της αγοράς, η Πολιτεία έχει κάθε δικαίωμα, αλλά και υποχρέωση να προστατεύει τη φαρμακευτική δαπάνη. Έχει επίσης δικαίωμα να επανεξετάζει πολιτικές, να αξιολογεί δημοσιονομικά δεδομένα και να διαμορφώνει κλειστούς προϋπολογισμούς.

Από την άλλη, όμως, η αγορά δεν μπορεί να λειτουργεί με προφορικές προσδοκίες, ανεπίσημες διαβεβαιώσεις και συμφωνητικά που δεν αποστέλλονται, ιδίως όταν οι ελλείψεις φαρμάκων απασχολούν διαρκώς ασθενείς και όλη την επιστημονική κοινότητα.

Το ζητούμενο λοιπόν δεν είναι η ευνοϊκή μεταχείριση κανενός. Το ζητούμενο είναι απλό: όταν υπάρχει συμφωνία και ανάγκη διάθεσης θεραπείας, αυτό να γίνεται άμεσα και υπεύθυνα πράξη, καθώς οι ασθενείς δεν έχουν την πολυτέλεια να περιμένουν.

Προσθέστε το iatronet.gr στο Discover

Ειδήσεις υγείας σήμερα
Ενέσεις GLP-1 για απώλεια βάρους και κύηση: Oφέλη, προσοχή και σωστός προγραμματισμός
Οικογένεια: Το κρίσιμο μέτρο που έχει μείνει στο...ράφι
Mέσος όρος 69% το νοσοκομειακό clawback