Ερευνητές του University of Cambridge, έδειξαν ότι η σοβαρή πνευμονία έχει 3 υποτύπους, κάτι που βοηθά να εξηγηθεί γιατί ορισμένοι ασθενείς σε ΜΕΘ αναρρώνουν ταχύτερα από άλλους, ενώ για άλλους η πάθηση μπορεί να είναι απειλητική για τη ζωή τους. Τα ευρήματα θα μπορούσαν μελλοντικά να συμβάλουν σε εξατομικευμένες αγωγές και τη δυνατότητα να λαμβάνει κάθε ασθενής την πιο κατάλληλη θεραπεία.

Οι ερευνητές σημειώνουν ότι η τρέχουσα μέθοδος ταξινόμησης με τα κλινικά συμπτώματα, χωρίς να εξετάζει την υποκείμενη βιολογία, ενέχει τον κίνδυνο να παραλειφθεί το σημαντικό. Αντί να ρωτάμε αν έχει πνευμονία ο ασθενής, θα πρέπει να ρωτάμε ποιο φλεγμονώδες μοτίβο βρίσκεται στους πνεύμονες του ασθενούς.

Στη μελέτη, στο Nature Communications, η ερευνητική ομάδα επέλεξε ασθενείς που νοσηλεύτηκαν με εικαζόμενη σοβαρή πνευμονία σε ΜΕΘ. Αντί να βασιστούν μόνο σε εξετάσεις αίματος ή απεικονιστικές εξετάσεις, οι ερευνητές ανέλυσαν τα ανοσιακά κύτταρα, φλεγμονώδη σήματα και γονιδιακή δραστηριότητα σε υλικό που ελήφθη από τους πνεύμονες και ανακάλυψαν ότι υπάρχουν 3 βιολογικοί τύποι σοβαρής πνευμονίας. Κανένας από αυτούς δεν θα μπορούσε να εντοπιστεί με αξιοπιστία με χρήση εξετάσεων αίματος, αν και συνδέονταν στενά με το πώς ανέρρωσαν οι ασθενείς.

Ο πιο συχνός υπότυπος πνευμονίας (49% των περιστατικών) χαρακτηριζόταν από καταστολή του ανοσοποιητικού, σημαντική βλάβη στον υπεζωκότα των πνευμόνων και αιμορραγία στις κυψελίδες. Υπήρχαν λιγότερα σημάδια φλεγμονής, που μπορεί ίσως να εξηγεί γιατί οι αγωγές που στοχεύουν τη φλεγμονή μπορεί να αποτυγχάνουν ή ακόμα και να βλάπτουν ορισμένους.

Ο δεύτερος υπότυπος (23% των περιστατικών) χαρακτηριζόταν από ισορροπημένη ανοσιακή απόκριση και ενεργή επιδιόρθωση της βλάβης των πνευμόνων. Οι ασθενείς ήταν πιο πιθανό να αναρρώσουν γρηγορότερα και να χρειάζονται τον λιγότερο χρόνο σε μηχανικό αερισμό, παρόλο που αρχικά φαίνονταν το ίδιο άρρωστοι με τους υπόλοιπους.

Ασθενείς με τον πιο επικίνδυνο υπότυπο — αυτόν που μοιάζει περισσότερο με την ''κλασική'' πνευμονία — πέρασαν τον μεγαλύτερο χρόνο σε μηχανικό αερισμό και ήταν σε κρίσιμη κατάσταση για παρατεταμένο διάστημα. Εμφάνιζαν σοβαρή και εμμένουσα φλεγμον,ή με κύμα ανώριμων ανοσιακών κυττάρων στον πνεύμονα. Αυτή η ομάδα είναι ενδεχομένως πιο πιθανό να ανταποκρίνεται σε αντιφλεγμονώδεις θεραπείες, δήλωσε η ομάδα.

Ο Dr. Mark Jeffrey, του University of Cambridge, δήλωσε ότι παρόλο που επιφανειακά όλοι οι ασθενείς έμοιαζαν να έχουν παρόμοιους τύπους πνευμονίας, με σύγκριση σοβαρότητας νόσου, επίπεδα οξυγόνου και κλινική διάγνωση, το αποτέλεσμα ήταν πολύ διαφορετικό. Μόνο όταν εστίασαν στα μοτίβα φλεγμονής οι διαφορές έγιναν εμφανείς. Η σοβαρή πνευμονία δεν είναι μία νόσος αλλά αρκετές βιολογικά ξεχωριστές καταστάσεις που συμβαίνει να μοιάζουν. Αυτό βοηθά να εξηγηθεί γιατί η ίδια αγωγή σε όλους συχνά αποτυγχάνει σε κλινικές δοκιμές, σημείωσαν οι ερευνητές.

 

Προσθέστε το iatronet.gr στο Discover

Ειδήσεις υγείας σήμερα
Παρουσία Γεωργιάδη τα εγκαίνια του ερευνητικού κέντρου της ΒΙΑΝΕΞ στην Πάτρα
Φακοί επαφής που επιδιορθώνονται με ακτινοβολία UV
Λάθη που μειώνουν την απορρόφηση βιταμίνης D από συμπληρώματα