Μια πρωτοποριακή μελέτη που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό JAMA ανοίγει νέες προοπτικές για μια εξαιρετικά επιλεγμένη ομάδα ασθενών με μεταστατικό μη μικροκυτταρικό καρκίνο του πνεύμονα (NSCLC).

Σύμφωνα με τα αποτελέσματα, όλοι οι ασθενείς που υποβλήθηκαν σε αμφοτερόπλευρη μεταμόσχευση πνευμόνων παρέμεναν εν ζωή έναν χρόνο μετά την επέμβαση, ποσοστό επιβίωσης που έφθασε το 100%.

Για δεκαετίες, η ενεργός κακοήθεια θεωρούνταν σχεδόν απόλυτη αντένδειξη για μεταμόσχευση πνευμόνων, καθώς η ανοσοκαταστολή μετά την επέμβαση εκτιμάται ότι αυξάνει τον κίνδυνο υποτροπής του καρκίνου.

Ωστόσο, η νέα μελέτη αμφισβητεί αυτή την παραδοχή, τουλάχιστον για μια πολύ συγκεκριμένη κατηγορία ασθενών.

Οι ερευνητές του Πανεπιστημίου Northwestern στο Σικάγο μελέτησαν 98 ενήλικες με μεταστατικό NSCLC σταδίου IV, των οποίων η νόσος είχε περιοριστεί αποκλειστικά στους πνεύμονες και είχε παρουσιάσει εξέλιξη παρά τη χορήγηση της ενδεδειγμένης συστηματικής θεραπείας.

Από αυτούς, μόνο 17 πληρούσαν όλες τις προϋποθέσεις και υποβλήθηκαν σε μεταμόσχευση πνευμόνων, ενώ οι υπόλοιποι συνέχισαν να λαμβάνουν φαρμακευτική αγωγή.

Έναν χρόνο μετά τη μεταμόσχευση, όλοι οι μεταμοσχευμένοι ασθενείς βρίσκονταν στη ζωή, έναντι ποσοστού επιβίωσης μόλις 40,8% στην ομάδα που δεν υποβλήθηκε σε μεταμόσχευση.

Για λόγους σύγκρισης, σε ομάδα 306 ασθενών που υποβλήθηκαν σε μεταμόσχευση λόγω άλλων τελικού σταδίου πνευμονικών παθήσεων, η επιβίωση στο ένα έτος ήταν 88,1%.

Οι χειρουργοί εφάρμοσαν τροποποιημένη τεχνική μεταμόσχευσης με στόχο τη μείωση του κινδύνου διασποράς καρκινικών κυττάρων κατά τη διάρκεια της επέμβασης.

Παράλληλα, οι ασθενείς είχαν προηγουμένως υποβληθεί σε εξαιρετικά αυστηρό προεγχειρητικό έλεγχο με PET-CT, μαγνητική τομογραφία εγκεφάλου και επεμβατική σταδιοποίηση του μεσοθωρακίου, ώστε να αποκλειστεί οποιαδήποτε εξωπνευμονική μεταστατική νόσος.

Παρότι τα πρώτα αποτελέσματα κρίνονται ιδιαίτερα ενθαρρυντικά, οι ειδικοί επισημαίνουν ότι η μέθοδος δεν μπορεί ακόμη να θεωρηθεί καθιερωμένη θεραπευτική επιλογή.

Η μελέτη αφορά πολύ μικρό αριθμό ασθενών, δεν ήταν τυχαιοποιημένη και οι συμμετέχοντες διέφεραν σημαντικά από τον γενικό πληθυσμό των ασθενών με μεταστατικό καρκίνο του πνεύμονα, καθώς είχαν λιγότερες συνοδές παθήσεις και πληρούσαν αυστηρά κριτήρια επιλογής.

Επιπλέον, η μακροχρόνια ανοσοκαταστολή που απαιτείται μετά από κάθε μεταμόσχευση ενδέχεται να ευνοήσει την επανεμφάνιση της νόσου.

Ήδη, κατά τη διάρκεια της παρατεταμένης παρακολούθησης, δύο από τους μεταμοσχευμένους ασθενείς απεβίωσαν, ενώ σε ορισμένους καταγράφηκε υποτροπή ή εξέλιξη του καρκίνου, η οποία αντιμετωπίστηκε με τοπικές ή συστηματικές θεραπείες.

Οι συντάκτες του συνοδευτικού editorial υπογραμμίζουν ότι τα ευρήματα θα πρέπει να επιβεβαιωθούν σε μεγαλύτερες, πολυκεντρικές και κατά προτίμηση τυχαιοποιημένες μελέτες, ενώ θέτουν και το ζήτημα της ορθής κατανομής των διαθέσιμων μοσχευμάτων, δεδομένου ότι κάθε πνεύμονας που μεταμοσχεύεται δεν μπορεί να διατεθεί σε άλλον υποψήφιο λήπτη.

Σήμερα, οι διεθνείς αλλά και οι γερμανικές κατευθυντήριες οδηγίες δεν συνιστούν τη μεταμόσχευση πνευμόνων ως θεραπευτική επιλογή για ασθενείς με μεταστατικό NSCLC.

Ωστόσο, η νέα μελέτη αποτελεί σημαντική ένδειξη ότι, σε εξαιρετικά επιλεγμένες περιπτώσεις και σε εξειδικευμένα μεταμοσχευτικά κέντρα, η συγκεκριμένη προσέγγιση ενδέχεται να προσφέρει μια νέα θεραπευτική δυνατότητα, η οποία μέχρι πρόσφατα θεωρούνταν αδιανόητη.

Προσθέστε το iatronet.gr στο Discover

Ειδήσεις υγείας σήμερα
Όταν ο εγκέφαλος δεν μπορεί να "χαρτογραφήσει" τον κόσμο
Βαρέα μέταλλα σε παιδικά αυτοκόλλητα τατουάζ
Takeda: Έμπρακτη υποστήριξη διεύρυνσης της πρόσβασης σε σωτήρια φαρμακευτικά προϊόντα με βάση το πλάσμα