Το παιδί μου αρρωσταίνει συνέχεια από τότε που άνοιξαν τα σχολεία. Είναι φυσιολογικό;

Μία εβδομάδα σχολείο, μία εβδομάδα μύξες. Μετά βήχας. Μετά πυρετός. Και πάνω που λες «επιτέλους έγινε καλά», ξεκινάει πάλι από την αρχή.

Αν σου θυμίζει κάτι, καλώς ήρθες στη… σχολική χρονιά!

Με την επιστροφή στον παιδικό σταθμό και στο σχολείο, οι λοιμώξεις αυξάνονται — ιδιαίτερα στα μικρότερα παιδιά. Και τις περισσότερες φορές αυτό δεν σημαίνει ότι το παιδί έχει “πεσμένο ανοσοποιητικό”.

Γιατί αρρωσταίνει τόσο συχνά;

Σκέψου την τάξη σαν μια μεγάλη ανταλλαγή… μικροβίων. Πολλά παιδιά μαζί σε κλειστό χώρο, παιχνίδια και αντικείμενα που περνούν από χέρι σε χέρι, βήχας, φτέρνισμα και χέρια που καταλήγουν συνεχώς σε μύτη και στόμα.

Παράλληλα, το ανοσοποιητικό σύστημα του μικρού παιδιού βρίσκεται ακόμη σε διαδικασία «εκπαίδευσης». Έρχεται για πρώτη φορά σε επαφή με πολλούς διαφορετικούς ιούς και δημιουργεί ανοσολογική μνήμη απέναντί τους.

Γι' αυτό και το πρώτο διάστημα στον παιδικό σταθμό μπορεί να μοιάζει σαν το παιδί να είναι μονίμως άρρωστο.

Πόσες ιώσεις θεωρούνται φυσιολογικές;

Ένα μικρό παιδί μπορεί να εμφανίσει περίπου 6–8 λοιμώξεις του αναπνευστικού τον χρόνο, ενώ σε παιδιά που πηγαίνουν παιδικό σταθμό ο αριθμός μπορεί να είναι ακόμη μεγαλύτερος.

Και υπάρχει ένας λόγος που σου φαίνεται ότι η μία ίωση δεν τελειώνει ποτέ: ένας απλός ιογενής βήχας μπορεί να επιμένει για 2–3 εβδομάδες. Έτσι, αν στο μεταξύ κολλήσει έναν καινούριο ιό, οι λοιμώξεις ουσιαστικά επικαλύπτονται.

Δεν είναι απαραίτητα «η ίδια ίωση που δεν πέρασε». Μπορεί να είναι η επόμενη.

Μήπως χρειάζεται κάτι για να «δυναμώσει» το ανοσοποιητικό;

Δεν υπάρχει μαγικό σιρόπι που να σταματά τις σχολικές ιώσεις.

Αυτό που πραγματικά υποστηρίζει τη φυσιολογική λειτουργία του ανοσοποιητικού είναι πολύ λιγότερο εντυπωσιακό: επαρκής ύπνος, ισορροπημένη διατροφή, καθημερινή κίνηση, εμβολιασμός σύμφωνα με τις συστάσεις και καλή υγιεινή των χεριών.

Και φυσικά, μαθαίνουμε στα παιδιά να βήχουν και να φτερνίζονται στον αγκώνα τους και να μην ανταλλάσσουν μπουκάλια, ποτήρια και μαχαιροπίρουνα.

Πότε οι συχνές λοιμώξεις χρειάζονται περισσότερη προσοχή;

Δεν κοιτάμε μόνο πόσες φορές αρρωσταίνει ένα παιδί. Μας ενδιαφέρει πολύ περισσότερο πώς αρρωσταίνει και πώς είναι ανάμεσα στις λοιμώξεις.

Ένα παιδί που κάνει συχνές απλές ιώσεις αλλά ενδιάμεσα είναι ζωηρό, τρώει, παίζει, αναπτύσσεται φυσιολογικά και αναρρώνει όπως περιμένουμε συνήθως δεν μας ανησυχεί.

Αντίθετα, επαναλαμβανόμενες σοβαρές ή ασυνήθιστες λοιμώξεις, λοιμώξεις που χρειάζονται συχνά νοσηλεία ή ενδοφλέβια αντιβίωση, επίμονες μυκητιάσεις, δυσκολία στην πρόσληψη βάρους ή λοιμώξεις που δεν εξελίσσονται όπως θα περιμέναμε είναι λόγοι για να το συζητήσεις με τον παιδίατρο. Σε αυτές τις περιπτώσεις μπορεί να χρειαστεί περαιτέρω έλεγχος, ώστε να αποκλείσουμε πρωτοπαθή ανοσοανεπάρκεια ή άλλα υποκείμενα νοσήματα.

Και κάτι τελευταίο…

Το πρώτο φθινόπωρο στον παιδικό σταθμό μπορεί πραγματικά να δοκιμάσει τις αντοχές όλης της οικογένειας. Όμως οι συχνές απλές ιώσεις είναι, για τα περισσότερα παιδιά, μέρος της φυσιολογικής έκθεσης στους ιούς της παιδικής ηλικίας και όχι απόδειξη ότι «δεν έχουν καλό ανοσοποιητικό».

Οπότε, αν νιώθεις ότι από τότε που άνοιξαν τα σχολεία στο σπίτι κυκλοφορούν περισσότερο τα χαρτομάντιλα παρά τα παιχνίδια… πιθανότατα δεν είσαι ο μόνος!

Ειδήσεις υγείας σήμερα
GSK Ελλάδος: Συνέντευξη του Γ. Καλόγηρου στο iatronet για την Παγκόσμια Ημέρα Γυναικολογικής Ογκολογίας
Pescatarian διατροφή: Αξίζει να τη δοκιμάσω;
19 Σεπτεμβρίου- Παγκόσμια Ημέρα Αορτικών Παθήσεων