Οι συγγενείς ανωμαλίες παραμένουν σημαντική αιτία θανάτου στην παιδική ηλικία, ακόμη και στις πλουσιότερες χώρες. Ανάλυση δεδομένων από μητρώα υγείας σε επτά ευρωπαϊκές χώρες, που δημοσιεύθηκε στο PLOS One, δείχνει ότι οι πιθανότητες επιβίωσης των παιδιών επηρεάζονται όχι μόνο από την οικονομική κατάσταση μιας χώρας, αλλά και από την κοινωνικοοικονομική κατάσταση της οικογένειάς τους.

Ορισμένες συγγενείς ανωμαλίες είναι τόσο σοβαρές, ώστε ακόμη και η βέλτιστη ιατρική φροντίδα δεν μπορεί να αποτρέψει τον θάνατο.

Στις πλουσιότερες χώρες, περίπου το ένα τέταρτο των θανάτων παιδιών κάτω των πέντε ετών αποδίδεται σε καρδιοπάθειες και άλλες σοβαρές συγγενείς ανωμαλίες. Σε άλλες χώρες, το ποσοστό ανέρχεται μόλις στο 7,4%, καθώς εκεί οι λοιμώδεις νόσοι εξακολουθούν να αποτελούν σημαντικότερη αιτία παιδικής θνησιμότητας.

Πολλά παιδιά με σοβαρές συγγενείς ανωμαλίες πεθαίνουν ήδη κατά το πρώτο έτος της ζωής τους. Ωστόσο, θάνατοι καταγράφονται και μεταξύ των ηλικιών 1 και 10 ετών, ιδιαίτερα όταν δεν υπάρχουν επαρκείς πόροι για τη μακροχρόνια φροντίδα τους.

Χαρακτηριστικό είναι το παράδειγμα της Ουκρανίας, όπου το ποσοστό των παιδιών που πέθαναν από σοβαρές συγγενείς ανωμαλίες αυξήθηκε από 4,3% κατά το πρώτο έτος της ζωής σε 13,5% έως την ηλικία των 10 ετών. Στη Φινλανδία, αντίθετα, η αύξηση ήταν πολύ μικρότερη, από 3,5% σε 4,3%, εύρημα που συνάδει με ένα αποτελεσματικό σύστημα υγείας και μακροχρόνιας φροντίδας.

Η μελέτη, με επικεφαλής τη Sue Jordan από το Πανεπιστήμιο του Swansea στην Ουαλία, βασίστηκε σε 10 μητρώα από επτά ευρωπαϊκές χώρες, χωρίς συμμετοχή της Γερμανίας. Τα στοιχεία περιλάμβαναν, όπου ήταν διαθέσιμα, δεδομένα για την κοινωνικοοικονομική κατάσταση των οικογενειών. Μεταξύ των παραμέτρων που εξετάστηκαν ήταν το εισόδημα, το μορφωτικό επίπεδο, η εργασιακή και στεγαστική κατάσταση, καθώς και η πρόσβαση σε υγειονομική περίθαλψη, συμπεριλαμβανομένης της ασφαλιστικής κάλυψης.

Παρά τις διαφορές στον τρόπο με τον οποίο καταγράφονταν τα κοινωνικοοικονομικά δεδομένα στα επιμέρους μητρώα, η γενική τάση ήταν παρόμοια στις περισσότερες χώρες.

Όταν ένα παιδί με συγγενή ανωμαλία γεννιόταν σε οικογένεια με το χαμηλότερο κοινωνικοοικονομικό επίπεδο, ο κίνδυνος θανάτου κατά το πρώτο έτος της ζωής ήταν 47% υψηλότερος σε σύγκριση με παιδιά από οικογένειες με το υψηλότερο κοινωνικοοικονομικό επίπεδο.

Η μελέτη υπολόγισε αναλογία κινδύνου (Hazard Ratio) 1,47, με 95% διάστημα εμπιστοσύνης 1,19–1,83, αποτέλεσμα που ήταν στατιστικά σημαντικό.

Ωστόσο, υπήρχαν σημαντικές διαφοροποιήσεις μεταξύ των χωρών. Στη Φύνεν της Δανίας δεν διαπιστώθηκε αυξημένος κίνδυνος στις χαμηλότερες κοινωνικοοικονομικές ομάδες (HR 1,02, 95% ΔΕ 0,14–7,42). Αντίθετα, στην Τοσκάνη της Ιταλίας, όπου η οικονομική ισχύς είναι συγκρίσιμη με εκείνη της Δανίας, ο κίνδυνος θανάτου των παιδιών με σοβαρές συγγενείς ανωμαλίες ήταν περίπου τριπλάσιος στις κοινωνικά μειονεκτούσες οικογένειες (HR 3,08, 95% ΔΕ 0,99–9,56).

Τα συγκεκριμένα ευρήματα, πάντως, πρέπει να αντιμετωπίζονται με προσοχή, καθώς τα μεγάλα διαστήματα εμπιστοσύνης δείχνουν ότι οι εκτιμήσεις σε ορισμένες περιοχές παρουσιάζουν σημαντική αβεβαιότητα.

Ακόμη εντονότερη ήταν η επίδραση της κοινωνικοοικονομικής κατάστασης στην ηλικία από 1 έως 10 ετών. Σε αυτή την περίοδο, ο κίνδυνος θανάτου των παιδιών από κοινωνικά μειονεκτούσες οικογένειες ήταν διπλάσιος (HR 2,00, 95% ΔΕ 1,32–3,02).

Στην Ουκρανία η αναλογία κινδύνου έφτασε το 3,65 (95% ΔΕ 1,32–10,07), ενώ στην Ουαλία το 3,50 (95% ΔΕ 1,78–6,85). Η Ουκρανία ήταν η οικονομικά ασθενέστερη από τις επτά χώρες που συμμετείχαν στην ανάλυση, ενώ η Ουαλία ήταν η οικονομικά ασθενέστερη μεταξύ των τεσσάρων κρατών του Ηνωμένου Βασιλείου.

Τα ευρήματα δείχνουν ότι η επιβίωση των παιδιών με σοβαρές συγγενείς ανωμαλίες δεν εξαρτάται αποκλειστικά από τη βαρύτητα της πάθησης ή από το επίπεδο του εθνικού συστήματος υγείας. Η κοινωνικοοικονομική κατάσταση της οικογένειας φαίνεται να αποτελεί επίσης σημαντικό παράγοντα, ιδιαίτερα στη μακροχρόνια επιβίωση των παιδιών.

Προσθέστε το iatronet.gr στο Discover

Ειδήσεις υγείας σήμερα
Νέα μέθοδος οδηγεί τα καρκινικά κύτταρα σε εξάντληση
Πρωτοπαθής υπερπαραθυρεοειδισμός: Συμπτώματα, διάγνωση και θεραπεία
Κινητές Ιατρικές Μονάδες: Ιατρείο Ζωής μετά τη Νόσο