Το αντινοηματικό ολιγονουκλεοτίδιο Pelacarsen κατάφερε να μειώσει τα επίπεδα της λιποπρωτεΐνης(a) [Lp(a)], δεν πέτυχε όμως να μειώσει τον κίνδυνο καρδιαγγειακών επεισοδίων σε σύγκριση με το εικονικό φάρμακο.

Αυτό ανακοίνωσε πρόσφατα η φαρμακευτική εταιρεία Novartis, καθώς η μελέτη Φάσης III Lp(a)HORIZON δεν πέτυχε τον πρωτεύοντα καταληκτικό της στόχο.

Η τυχαιοποιημένη, ελεγχόμενη μελέτη περιέλαβε 8.323 ασθενείς με εγκατεστημένη καρδιαγγειακή νόσο και αυξημένα επίπεδα λιποπρωτεΐνης(a), τουλάχιστον 70 mg/dL. Οι συμμετέχοντες έλαβαν τυχαία είτε 80 mg Pelacarsen με μηνιαία υποδόρια ένεση είτε placebo, παράλληλα με βέλτιστη καθιερωμένη θεραπεία.

Στον πρωτεύοντα καταληκτικό στόχο περιλαμβάνονταν ο καρδιαγγειακός θάνατος, το μη θανατηφόρο έμφραγμα του μυοκαρδίου, το μη θανατηφόρο εγκεφαλικό επεισόδιο και η επείγουσα στεφανιαία επαναγγείωση.

Παρότι τα αποτελέσματα δεν ήταν εκείνα που αναμένονταν, η Novartis υποστηρίζει ότι προσφέρουν σημαντικά νέα δεδομένα για τη σχέση μεταξύ της μείωσης της Lp(a) και των καρδιαγγειακών κλινικών εκβάσεων. Τα πλήρη αποτελέσματα της μελέτης αναμένεται να παρουσιαστούν σε προσεχές επιστημονικό συνέδριο.

Η αυξημένη λιποπρωτεΐνη(a) θεωρείται κληρονομικός παράγοντας καρδιαγγειακού κινδύνου και μέχρι σήμερα δεν υπάρχει εγκεκριμένη φαρμακευτική θεραπεία ειδικά για τη μείωσή της. Το Pelacarsen θεωρούνταν ένας από τους πλέον προχωρημένους υποψήφιους θεραπευτικούς παράγοντες στον συγκεκριμένο τομέα.

Ως αντινοηματικό ολιγονουκλεοτίδιο, το Pelacarsen δεσμεύεται στο συμπληρωματικό αγγελιοφόρο RNA (mRNA) της απολιποπρωτεΐνης(a), ενός βασικού συστατικού της λιποπρωτεΐνης(a), περιορίζοντας έτσι την παραγωγή της.

Στην ανάπτυξη βρίσκονται και άλλες θεραπευτικές προσεγγίσεις για τη μείωση της Lp(a), μεταξύ των οποίων τα Olpasiran της Amgen, Lepodisiran και Muvalaplin της Eli Lilly, καθώς και Zerlasiran της Silence Therapeutics.

Το γιατί η σημαντική μείωση της Lp(a) που επιτεύχθηκε με το Pelacarsen δεν συνοδεύτηκε από την αναμενόμενη μείωση των καρδιαγγειακών συμβαμάτων παραμένει προς το παρόν ασαφές.

Μία πιθανή εξήγηση έχει διατυπώσει ο Αμερικανός καρδιολόγος Eric Topol, σύμφωνα με τον οποίο η συγκέντρωση της λιποπρωτεΐνης(a) ενδέχεται να αποτελεί έναν υπερβολικά γενικό δείκτη κινδύνου.

Η παθολογική δράση της μπορεί να εξαρτάται όχι μόνο από την ποσότητά της, αλλά και από άλλους παράγοντες, όπως το φορτίο οξειδωμένων φωσφολιπιδίων που μεταφέρει και τα οποία συμβάλλουν στην προφλεγμονώδη δράση της. Ωστόσο, τέτοιες παράμετροι δεν προσδιορίζονται σήμερα συστηματικά στην κλινική πράξη.

Τα πλήρη δεδομένα της Lp(a)HORIZON αναμένονται πλέον με ιδιαίτερο ενδιαφέρον, καθώς ενδέχεται να προσφέρουν σημαντικές απαντήσεις όχι μόνο για το μέλλον του Pelacarsen, αλλά και για το κατά πόσο η Lp(a) αποτελεί από μόνη της έναν επαρκή θεραπευτικό στόχο για την πρόληψη των καρδιαγγειακών επεισοδίων.

Προσθέστε το iatronet.gr στο Discover

Ειδήσεις υγείας σήμερα
Ε.Μ.Ε.Ι.Σ.: Δωρεάν χειρουργείο και δια βίου παρακολούθηση για οικονομικά αδύναμες γυναίκες
Βασιλακόπουλος για τον ιό του Δυτικού Νείλου: Καμία ανησυχία για τα παιδιά που πάνε στο σχολείο
Το νέο Δ.Σ. της Ομοσπονδίας Καρκινοπαθών Ελλάδος