Οι αλλαγές στον τρόπο που μιλάει ένα άτομο θα μπορούσαν να αποτελούν πρώιμο προειδοποιητικό σημάδι γνωστικής εξασθένησης, σύμφωνα με μια νέα μεγάλη μελέτη που διαπίστωσε ότι οι φωνητικές διαταραχές μπορεί να συνδέονται στενότερα με τον μελλοντικό κίνδυνο άνοιας από ό,τι η απώλεια ακοής καθαυτή.

Οι ερευνητές ανέλυσαν δεδομένα από 833.417 ασθενείς, παρακολουθώντας άτομα μετά τη διάγνωση είτε φωνητικής διαταραχής, απώλειας ακοής, και των δύο παθήσεων είτε καμίας από τις δύο. Στη συνέχεια, εξέτασαν ποιοι  εμφάνισαν αργότερα γνωστική εξασθένηση ή άνοια.

Τα ευρήματα αποκάλυψαν ένα εντυπωσιακό μοτίβο: τα άτομα με διαγνωσμένη φωνητική διαταραχή αλλά χωρίς απώλεια ακοής είχαν 58% περισσότερες πιθανότητες να αναπτύξουν γνωστική εξασθένηση ή άνοια σε σχέση με τα άτομα που δεν είχαν καμία από τις δύο παθήσεις. Συγκριτικά, όσοι είχαν μόνο απώλεια ακοής αντιμετώπιζαν 27% υψηλότερο κίνδυνο.

Η ισχυρότερη συσχέτιση παρατηρήθηκε μεταξύ ατόμων που παρουσίασαν τόσο φωνητική διαταραχή όσο και απώλεια ακοής.

Οι φωνητικές διαταραχές περιελάμβαναν συμπτώματα όπως αλλαγές στον τόνο της φωνής, μειωμένη σαφήνεια ομιλίας, αλλοιωμένη ένταση, μειωμένο φωνητικό εύρος, πόνο κατά την ομιλία ή το τραγούδι και άλλες ιατρικά διαγνωσμένες φωνητικές παθήσεις.

Η έρευνα βασίζεται σε προηγούμενα στοιχεία που συνδέουν την απώλεια ακοής με την άνοια. Η απώλεια ακοής θεωρείται ήδη ο μεγαλύτερος τροποποιήσιμος παράγοντας κινδύνου για άνοια, αλλά τα νέα ευρήματα υποδηλώνουν ότι τα προβλήματα φωνής μπορεί να χρησιμεύσουν ως ακόμη πιο πρώιμος δείκτης σε ορισμένες περιπτώσεις.

Ο Δρ. Ρόμπερτ Σαταλόφ, επικεφαλής συγγραφέας της μελέτης, δήλωσε ότι η μειωμένη επικοινωνία που προκαλείται από φωνητικές διαταραχές θα μπορούσε να διαδραματίσει κάποιο ρόλο.

«Εάν έχετε κάποια φωνητική διαταραχή που επηρεάζει τον ήχο της φωνής σας ή αν είναι επώδυνη όταν προσπαθείτε να μιλήσετε ή να τραγουδήσετε, είναι φυσικό να συμμετέχετε λιγότερο συχνά σε κοινωνικές ή άλλες δραστηριότητες που υποστηρίζουν τον εγκέφαλο», δήλωσε ο Sataloff.

Οι ερευνητές σημείωσαν ότι η κοινωνική αλληλεπίδραση και οι δραστηριότητες που διεγείρουν τη σκέψη είναι γνωστό ότι υποστηρίζουν τη γνωστική υγεία. Εάν η ομιλία γίνει άβολη ή δύσκολη, οι άνθρωποι μπορεί σταδιακά να αποσυρθούν από συζητήσεις, ομαδικές δραστηριότητες ή χόμπι που βοηθούν στη διατήρηση της ενεργού δραστηριότητας του εγκεφάλου.

Ο Sataloff επεσήμανε επίσης τη νόσο του Πάρκινσον ως παράδειγμα του πώς οι φωνητικές αλλαγές μπορούν να εμφανιστούν πριν εμφανιστούν πιο εμφανή συμπτώματα, εγείροντας την πιθανότητα οι φωνητικές αλλαγές να χρησιμεύσουν ως πρώιμο νευρολογικό προειδοποιητικό σημάδι σε ορισμένα άτομα.

Τα ευρήματα θα μπορούσαν τελικά να έχουν πρακτικές επιπτώσεις στον έλεγχο, ιδίως επειδή η παρακολούθηση της φωνής είναι σχετικά απλή και φθηνή. Ωστόσο, οι ειδικοί προειδοποιούν ότι οι φωνητικές αλλαγές από μόνες τους δεν πρέπει να θεωρούνται ως απόδειξη ότι κάποιος αναπτύσσει άνοια.

Οι συγγραφείς της μελέτης υποστηρίζουν ότι θα πρέπει να δοθεί μεγαλύτερη προσοχή στις φωνητικές διαταραχές κατά τη διάρκεια των ιατρικών αξιολογήσεων. Υποδεικνύουν ότι οι ασθενείς που αντιμετωπίζουν επίμονα φωνητικά προβλήματα μπορεί να ωφεληθούν από την επίσκεψη σε έναν ωτορινολαρυγγολόγο, , ο οποίος θα μπορούσε να συστήσει γνωστική αξιολόγηση όταν είναι απαραίτητο.

Οι ερευνητές τόνισαν ότι η μελέτη εντόπισε μια συσχέτιση και όχι μια σχέση αιτίου-αποτελέσματος. Απαιτείται περισσότερη έρευνα για να προσδιοριστεί εάν συγκεκριμένες φωνητικές διαταραχές συνδέονται στενότερα με τον κίνδυνο άνοιας και εάν η αντιμετώπιση των φωνητικών προβλημάτων θα μπορούσε να βοηθήσει στην επιβράδυνση της γνωστικής εξασθένησης στο μέλλον.

 

Πηγές:
Newsweek

Προσθέστε το iatronet.gr στο Discover

Ειδήσεις υγείας σήμερα
Πειραματικό φάρμακο για πνευμονική νόσο ενδεχομένως επιβραδύνει τη γήρανση
Elbisco: Με κύκλο εργασιών στα 131,4 εκατ. ευρώ ολοκλήρωσε το 2025
Χρήσιμες συμβουλές για την ομαλή επιστροφή των παιδιών στο σχολείο, από τον Ελληνικό Ερυθρό Σταυρό