Η πρόληψη της άνοιας έχει παραδοσιακά επικεντρωθεί σε ατομικούς παράγοντες, όπως το κάπνισμα, η σωματική δραστηριότητα, η διατροφή, το σωματικό βάρος και η αντιμετώπιση προβλημάτων υγείας. Σε άρθρο θέσης/άποψης  που δημοσιεύθηκε στο επιστημονικό περιοδικό Viewpoint, οι ερευνητές χρησιμοποίησαν ένα κοινωνικοοικολογικό μοντέλο — ένα πλαίσιο που εξετάζει επιδράσεις από τα προσωπικά χαρακτηριστικά έως τις κοινωνικές σχέσεις, τις κοινότητες και τη δημόσια πολιτική — για να μελετήσουν πώς παρουσιάζονται μέχρι σήμερα, στις διάφορες μελέτες, οι τροποποιήσιμοι παράγοντες κινδύνου και προστασίας για την άνοια. Από τους 61 παράγοντες που προτείνονται/αναφέρονται, το 80% ταξινομείται σε ατομικό επίπεδο. 

«Οι συγγραφείς υποστηρίζουν ότι αυτή η ανισορροπία μπορεί να παραβλέπει κοινωνικές, περιβαλλοντικές και δομικές συνθήκες που επηρεάζουν τις ευκαιρίες για εγκεφαλική υγεία σε όλη τη ζωή», επισημαίνει ο κ. Σπύρος Ευθυμιόπουλος Καθηγητής Νευροβιολογίας, Τμήμα Βιολογίας, Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών. 

Κύρια ευρήματα 

  • Οι ερευνητές ταξινόμησαν 61 δυνητικά τροποποιήσιμους παράγοντες κινδύνου και προστασίας για την άνοια σε τέσσερα κοινωνικοοικολογικά επίπεδα.
  • 49 από τους 61 παράγοντες (80%) ταξινομήθηκαν στο ατομικό επίπεδο.
  • Μόνο 2 (3%) ήταν διαπροσωπικοί, 3 (5%) κοινοτικού επιπέδου και 7 (11%) κοινωνικού επιπέδου.
  • Ανάλυση ευαισθησίας με 14 καθιερωμένους τροποποιήσιμους παράγοντες κινδύνου έδειξε παρόμοιο πρότυπο: 11 από τους 14 (79%) ήταν ατομικού επιπέδου.
  • Η κατανομή αντανακλά τον τρόπο οργάνωσης της έρευνας για την άνοια και όχι το πραγματικό ποσοστό κινδύνου που αποδίδεται σε κάθε επίπεδο.
  • Οι συγγραφείς υποστηρίζουν ότι η πρόληψη πρέπει να συνδυάζει ατομικές προσεγγίσεις με δράσεις στην κοινότητα, το περιβάλλον, το σύστημα υγείας και την πολιτική.

Πρόκειται για άρθρο άποψης και εννοιολογική ανάλυση χαρτογράφησης, όχι για κλινική δοκιμή. Οι συγγραφείς πήραν 61 τροποποιήσιμους παράγοντες κινδύνου και προστασίας για την άνοια, που είχαν προηγουμένως αναγνωριστεί σε πληθυσμιακές έρευνες, και τους ταξινόμησαν ως ατομικούς, διαπροσωπικούς, κοινοτικούς ή κοινωνικούς. Δύο συγγραφείς ταξινόμησαν ανεξάρτητα τους παράγοντες και έλυσαν τις διαφωνίες με συναίνεση. Δεν στρατολογήθηκαν ούτε παρακολουθήθηκαν νέοι συμμετέχοντες.

Η περισσότερη έρευνα για τον κίνδυνο άνοιας εξακολουθεί να εστιάζει στο άτομο

Το σαφέστερο εύρημα ήταν πόσο έντονα συγκεντρώνεται η υπάρχουσα τεκμηρίωση σε ατομικά χαρακτηριστικά. Από τους 61 παράγοντες, οι 49 —ή 80%— ταξινομήθηκαν σε ατομικό επίπεδο. Σε αυτούς περιλαμβάνονταν συμπεριφορές τρόπου ζωής, όπως κάπνισμα, κατανάλωση αλκοόλ, σωματική αδράνεια, ύπνος, ποιότητα διατροφής και σωματικό βάρος, καθώς και παθήσεις όπως υπέρταση, διαβήτης, απώλεια ακοής, καρδιαγγειακή νόσος και άλλες ιατρικές διαταραχές. Ψυχολογικοί παράγοντες, όπως κατάθλιψη και άγχος, εντάχθηκαν επίσης σε αυτό το επίπεδο.

Οι συγγραφείς τονίζουν ότι αυτό δεν σημαίνει πως το 80% του κινδύνου άνοιας προκαλείται από ατομικές συμπεριφορές. Η ανάλυση μέτρησε τον αριθμό των παραγόντων κάθε κατηγορίας, χωρίς να τους σταθμίζει ανάλογα με τον κίνδυνο άνοιας που ενδέχεται να εξηγούν. Το αποτέλεσμα δείχνει κυρίως πού έχει επικεντρωθεί η ερευνητική προσοχή και μέτρηση.

Οι κοινωνικοί και κοινοτικοί παράγοντες εκπροσωπούνται πολύ λιγότερο

Πολύ λιγότεροι παράγοντες ταξινομήθηκαν εκτός ατομικού επιπέδου. Μόνο 2 από τους 61 (3%) ήταν διαπροσωπικοί και αφορούσαν κοινωνικές σχέσεις, δίκτυα, υποστήριξη, οικογενειακή κατάσταση, κοινωνική απομόνωση και μοναξιά. Τρεις παράγοντες, ή 5%, ήταν κοινοτικού επιπέδου, όπως η ατμοσφαιρική ρύπανση, η ασφάλεια της γειτονιάς και η έλλειψη χώρου. Επτά, ή 11%, ταξινομήθηκαν ως κοινωνικοί, όπως εκπαίδευση, επάγγελμα, οικογενειακός πλούτος, χαμηλό εισόδημα, επισιτιστική ανασφάλεια και συναφείς κοινωνικοοικονομικές συνθήκες.

Οι ερευνητές επισημαίνουν ότι αυτές οι κατηγορίες αλληλεπικαλύπτονται. Ένας παράγοντας που μετράται στο άτομο δεν προέρχεται απαραίτητα από το ατομικό επίπεδο. Η διατροφή, η σωματική δραστηριότητα, η απώλεια ακοής και η υπέρταση, για παράδειγμα, μπορεί να επηρεάζονται από τα συστήματα τροφίμων, τον αστικό σχεδιασμό και την πρόσβαση στην υγειονομική περίθαλψη. Οι συγγραφείς υποστηρίζουν επομένως ότι η αλλαγή ατομικού κινδύνου μπορεί ορισμένες φορές να απαιτεί δράση σε κοινοτικό ή πολιτικό επίπεδο.

Οι ευρύτερες συνθήκες μπορεί να επηρεάζουν την εγκεφαλική υγεία

Το άρθρο περιγράφει τους αναρροϊκούς καθοριστές (upstream determinants) ως ευρύτερες συνθήκες που επηρεάζουν την υγεία πριν εμφανιστούν ατομικές επιλογές ή ιατρικά προβλήματα. Η εκπαίδευση, οι ευκαιρίες απασχόλησης, το περιβάλλον της γειτονιάς, η πρόσβαση στην υγειονομική περίθαλψη και οι οικονομικοί πόροι μπορούν να επηρεάσουν εκθέσεις σχετικές με τον κίνδυνο άνοιας σε όλη τη διάρκεια της ζωής.

Οι συγγραφείς σημειώνουν ότι η ατμοσφαιρική ρύπανση έχει συσχετιστεί με διεργασίες που συνδέονται με κίνδυνο άνοιας, ενώ το περιβάλλον της γειτονιάς μπορεί να επηρεάζει τις ευκαιρίες για σωματική δραστηριότητα και κοινωνική συμμετοχή. Η κοινωνική απομόνωση και η μοναξιά συσχετίζονται επίσης με αυξημένο κίνδυνο άνοιας. Είναι σημαντικό ότι πρόκειται για συσχετίσεις και πιθανούς μηχανισμούς που συζητούνται στο άρθρο, η ίδια η χαρτογράφηση δεν αποδεικνύει ότι η αλλαγή συγκεκριμένου κοινωνικού ή περιβαλλοντικού παράγοντα θα αποτρέψει άμεσα την άνοια.

Το άρθρο επισημαίνει επίσης ότι οι δομικές συνθήκες διαφέρουν μεταξύ πληθυσμών, επομένως οι στρατηγικές πρόληψης της άνοιας μπορεί να χρειάζεται να αντανακλούν τους τοπικούς πόρους και τα πρότυπα κινδύνου.

Τα στοιχεία για πρόληψη σε επίπεδο πολιτικής παραμένουν περιορισμένα

Οι συγγραφείς διακρίνουν τρεις τύπους τεκμηρίωσης. Τα στοιχεία που συνδέουν συμπεριφορικούς, κλινικούς, κοινωνικούς και περιβαλλοντικούς παράγοντες με τον κίνδυνο άνοιας είναι σημαντικά. Τα στοιχεία ότι παρεμβάσεις που τροποποιούν αυτούς τους παράγοντες βελτιώνουν γνωστικές εκβάσεις ή την άνοια είναι πιο περιορισμένα, ενώ τα άμεσα στοιχεία ότι πολιτικές πληθυσμιακού επιπέδου προσφέρουν μετρήσιμα οφέλη στην εγκεφαλική υγεία χαρακτηρίζονται πολύ περιορισμένα.

Η διάκριση αυτή είναι σημαντική: το άρθρο υποστηρίζει ευρύτερες στρατηγικές πρόληψης, αλλά δεν ισχυρίζεται ότι κάθε προτεινόμενη κοινωνική ή πολιτική παρέμβαση έχει αποδειχθεί ότι προλαμβάνει την άνοια.

Οι συγγραφείς προτείνουν μελλοντικές έρευνες να συλλέγουν περισσότερες πληροφορίες για έλλειψη χώρου, γειτονιάς, και χώρων πρασίνου, ατμοσφαιρική ρύπανση, κοινωνικοοικονομικές συνθήκες και κοινωνική συνδεσιμότητα μαζί με συμβατικούς ατομικούς δείκτες υγείας. Αυτό θα μπορούσε να βοηθήσει στην καλύτερη κατανόηση της αλληλεπίδρασης δομικών και βιολογικών επιδράσεων.

Μύθος ή πραγματικότητα

Μύθος: Η πρόληψη της άνοιας αφορά κυρίως καλύτερες προσωπικές επιλογές τρόπου ζωής.

Γεγονός: Οι ατομικές συμπεριφορές και οι ιατρικές παθήσεις έχουν σημασία, αλλά το άρθρο υποστηρίζει ότι η άνοια επηρεάζεται επίσης από κοινωνικές, περιβαλλοντικές, οικονομικές και πολιτικές συνθήκες. Η σχετική αιτιώδης συμβολή αυτών των ευρύτερων παραγόντων δεν έχει ακόμη προσδιοριστεί πλήρως.

«Αυτό το άρθρο άποψης αμφισβητεί την αντίληψη ότι η πρόληψη της άνοιας πρέπει να περιλαμβάνει κυρίως την ατομική συμπεριφορά και τους ιατρικούς παράγοντες κινδύνου. Όταν οι ερευνητές χαρτογράφησαν 61 τροποποιήσιμους παράγοντες κινδύνου και προστασίας, τέσσερις στους πέντε εκπροσωπούνταν στο ατομικό επίπεδο, ενώ σχετικά λίγοι αφορούσαν σχέσεις, κοινότητες ή ευρύτερες κοινωνικοοικονομικές και πολιτικές συνθήκες.

Οι συγγραφείς ερμηνεύουν αυτή την εικόνα ως ανισορροπία της ερευνητικής τεκμηρίωσης και όχι ως απόδειξη ότι οι ατομικοί παράγοντες εξηγούν το μεγαλύτερο μέρος του κινδύνου άνοιας. Υποστηρίζουν ότι η εγκεφαλική υγεία επηρεάζεται από συνθήκες που περιλαμβάνουν εκπαίδευση, απασχόληση, γειτονιές, περιβαλλοντικές εκθέσεις, κοινωνική σύνδεση και πρόσβαση στην υγειονομική περίθαλψη. Ωστόσο, τα στοιχεία ότι η αλλαγή συνθηκών σε πληθυσμιακό επίπεδο μειώνει άμεσα την άνοια παραμένουν περιορισμένα, καθιστώντας απαραίτητη περαιτέρω έρευνα παρεμβάσεων και πολιτικών», καταλήγει ο κ. Ευθυμιόπουλος.

 

Προσθέστε το iatronet.gr στο Discover

Ειδήσεις υγείας σήμερα
Εκτινασσόμενος δάκτυλος: Μια “βουβή” επιδημία σαμποτάρει την καθημερινότητα
Θεσμικό πλαίσιο, νέες υπηρεσίες, σύγχρονες προκλήσεις για το φαρμακείο της επόμενης μέρας
ΕΙΝΑΠ: Διαμαρτυρία στις 15:00 στο υπουργείο Υγείας