Η χρόνια αποφρακτική πνευμονοπάθεια (ΧΑΠ) αποτελεί την τρίτη συχνότερη αιτία θανάτου παγκοσμίως, μετά την ισχαιμική καρδιοπάθεια και το εγκεφαλικό επεισόδιο. Τα χαρακτηριστικά συμπτώματα της νόσου περιλαμβάνουν έντονη δύσπνοια, χρόνιο βήχα και παροξύνσεις, δηλαδή επεισόδια οξείας επιδείνωσης των συμπτωμάτων.

Σε πολλούς ασθενείς, οι παροξύνσεις εξακολουθούν να εμφανίζονται ακόμη και παρά τη χορήγηση τριπλής θεραπείας με μακράς δράσης βρογχοδιασταλτικά και εισπνεόμενο κορτικοστεροειδές (LAMA/LABA/ICS).

Για τη μείωση των παροξύνσεων σε ασθενείς με αυξημένο αριθμό ηωσινοφίλων, μπορούν να προστεθούν στη θεραπεία η δουπιλουμάμπη, η οποία αναστέλλει τις ιντερλευκίνες IL-4 και IL-13, καθώς και η μεπολιζουμάμπη, η οποία στοχεύει την IL-5. Τα ηωσινόφιλα είναι λευκά αιμοσφαίρια που μπορούν να συμβάλλουν στην πρόκληση φλεγμονής στους πνεύμονες.

Ωστόσο, ένα σημαντικό θεραπευτικό κενό παραμένει: αρκετοί ασθενείς με ανεπαρκώς ελεγχόμενη ΧΑΠ δεν παρουσιάζουν αριθμό ηωσινοφίλων που να φτάνει τα απαιτούμενα όρια για τη χορήγηση αυτών των μονοκλωνικών αντισωμάτων. Κατά συνέπεια, δεν έχουν στη διάθεσή τους αντίστοιχη πρόσθετη θεραπευτική επιλογή.

Η IL-33 ενεργοποιεί το ανοσοποιητικό σύστημα

Μια πιθανή λύση θα μπορούσε να είναι η τοζορακιμάμπη, ένα μονοκλωνικό αντίσωμα που στοχεύει την ιντερλευκίνη-33 (IL-33). Η συγκεκριμένη κυτταροκίνη ανήκει στις λεγόμενες αλαρμίνες, δηλαδή στα μοριακά σήματα κινδύνου που απελευθερώνονται από τα επιθηλιακά κύτταρα όταν αυτά εκτίθενται σε αλλεργιογόνα, μικροοργανισμούς και άλλους περιβαλλοντικούς επιβαρυντικούς παράγοντες.

Όταν η IL-33 συνδέεται με τον υποδοχέα της ST2 (serum-stimulated 2), ειδοποιεί το ανοσοποιητικό σύστημα για πιθανές απειλές και συντονίζει τις αμυντικές αντιδράσεις του οργανισμού, καθώς και τις διαδικασίες επούλωσης των ιστών, με στόχο τον περιορισμό των βλαβών.

Ωστόσο, οι ίδιες οδοί σηματοδότησης μπορούν να προκαλέσουν φλεγμονώδεις και ινωτικές διεργασίες, οι οποίες σχετίζονται με παθήσεις διαφόρων οργάνων, συμπεριλαμβανομένων των πνευμόνων.

Η δράση της τοζορακιμάμπης στη ΧΑΠ φαίνεται να συνδέεται με έναν διπλό μηχανισμό. Η IL-33 μπορεί να υπάρχει είτε σε ανηγμένη μορφή (IL-33red) είτε σε οξειδωμένη μορφή (IL-33ox).

Η ανηγμένη μορφή προάγει τη φλεγμονή μέσω του υποδοχέα ST2. Αντίθετα, η οξειδωμένη μορφή δρα μέσω ενός μηχανισμού ανεξάρτητου από τον ST2, ο οποίος ενισχύει την παθολογική μεταβολή του επιθηλίου και την παραγωγή βλέννας.

Η τοζορακιμάμπη παρουσιάζει πολύ υψηλή συγγένεια σύνδεσης με την ανηγμένη IL-33. Συνδέεται με μια συγκεκριμένη περιοχή του μορίου και αναστέλλει την αλληλεπίδρασή του με τον υποδοχέα ST2.

Παράλληλα, εμποδίζει την οξείδωση της IL-33, αναστέλλοντας έτσι τόσο τη σηματοδότηση που εξαρτάται από τον ST2 όσο και τη σηματοδότηση που είναι ανεξάρτητη από αυτόν και πραγματοποιείται μέσω των υποδοχέων RAGE/EGFR.

Με αυτόν τον διπλό μηχανισμό, η τοζορακιμάμπη θα μπορούσε να περιορίσει διαφορετικές πτυχές της φλεγμονής και της παθολογικής παραγωγής βλέννας στους πνεύμονες, προσφέροντας μια νέα θεραπευτική προσέγγιση για ασθενείς με ΧΑΠ που εξακολουθούν να εμφανίζουν παροξύνσεις παρά τη συνήθη αγωγή τους.

Ειδήσεις υγείας σήμερα
ΕΛΣΤΑΤ: Οι μήνες με τα περισσότερα κρούσματα λοιμωδών νοσημάτων στην Ελλάδα [πίνακας]
Η Roche και άλλοι φαρμακευτικοί κολοσσοί επανεξετάζουν τις επενδύσεις τους στη Γερμανία λόγω των περικοπών στην υγεία
Η αξονική τομογραφία χαμηλής δόσης μειώνει τη θνησιμότητα από καρκίνο του πνεύμονα