Η ερευνητική ομάδα του Τμήματος Μικροβιολογίας και Ανοσολογίας στο Virginia Commonwealth University, υπό τον Daniel H. Conrad, PhD, δημοσίευσε πρόσφατα τα ευρήματά τους στο περιοδικό Journal of Leukocyte Biology. 

Τα αντιισταμινικά είναι φάρμακα που χρησιμοποιούνται για την πρόληψη ή την ανακούφιση από τα συμπτώματα των αλλεργιών, συμπεριλαμβανομένου του πυρετού και του ατοπικού εκζέματος, αλλά και αντιδράσεων από τσιμπήματα εντόμων και εξανθήματα. Τα φάρμακα σταματούν την απελευθέρωση ισταμίνης - μιας ουσίας που παράγεται από τον οργανισμό και προκαλεί δάκρυα στα μάτια, φαγούρα, φτέρνισμα, καταρροή και αναπνευστικά προβλήματα.

Αλλά οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι τα αντιισταμινικά κατά τη δράση τους, παρεμβαίνουν επίσης στη λειτουργία των μυελοειδών κατασταλτικών κυττάρων που παρεμποδίζουν την ικανότητα του σώματος να καταπολεμά τους όγκους - αναδεικνύοντας ένα νέο υποψήφιο φάρμακο κατά του καρκίνου.

Για να φτάσει στα σχετικά ευρήματα, η ομάδα ανέλυσε δύο ομάδες ποντικών. Στη μία ομάδα, οι ερευνητές προκάλεσαν μια ισχυρή αλλεργική αντίδραση με ένα εντερικό έλμινθο, ενώ η άλλη ομάδα ποντικών είχε όγκους.

Στη συνέχεια, έγινε έγχυση στους αλλεργικούς ποντικούς με μυελοειδή κατασταλτικά κύτταρα και ακολούθησε θεραπεία με δύο αντιισταμινικά, την κετιριζίνη ή την σιμετιδίνη. Στα ποντίκια με όγκους έγινε επίσης ένεση με τα κύτταρα και δόθηκε αγωγή μόνο με σιμετιδίνη.

Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι στα αλλεργικά ποντίκια, τα αντιισταμινικά ανέστρεψαν τα αποτελέσματα των κατασταλτικών κυττάρων μυελοειδούς προέλευσης. Ωστόσο, στα ποντίκια με όγκους, το αντιισταμινικό αντέστρεψε όχι μόνον τα αποτελέσματα των κυττάρων, αλλά και την ανάπτυξη του όγκου που τα κύτταρα κανονικά ενεργοποιούν.
Η ομάδα ανέλυσε επίσης το αίμα των ασθενών με και χωρίς αλλεργίες. Διαπίστωσαν ότι τα άτομα με αλλεργίες - που συνήθως έχουν υψηλότερο απελευθέρωση της ισταμίνης - είχαν υψηλότερα επίπεδα κατασταλτικών κυττάρων μυελοειδούς προέλευσης στο αίμα τους.

Σύμφωνα με τους ερευνητές, η μελέτη δείχνει ότι τα αντιισταμινικά πρέπει να διερευνηθούν περαιτέρω ως φάρμακο για τη στόχευση των κατασταλτικών κυττάρων μυελοειδούς προέλευσης.

Σχολιάζοντας τα αποτελέσματα της ομάδας, John Werry, PhD, αναπληρωτής εκδότης του The Journal of Leukocyte Biology, δήλωσε: "Τα αντισταμινικά μπορεί να είναι ένα από τα πιο συχνά χρησιμοποιούμενα ΜΗΣΥΦΑ, αλλά η μελέτη αυτή δείχνει ότι έχουμε ακόμη πολλά να μάθουμε σχετικά με τα πιθανά οφέλη τους.

Σίγουρα δεν είναι ακόμα καιρός να χορηγούνται τα αντι - ισταμινικά για την πρόληψη του καρκίνου, αλλά όσο περισσότερα μαθαίνουμε για τα κατασταλτικά κύτταρα μυελοειδούς προέλευσης, τόσο πιο ενδιαφέροντα γίνονται τα κύτταρα αυτά και τα προϊόντα τους, ως στόχοι ανοσοθεραπείας κατά του καρκίνου.

Αυτά τα νέα αποτελέσματα δείχνουν ότι πρέπει να είμαστε ανοιχτόμυαλοι στη διερεύνηση της φαινομενικά μακρινής συγγένειας των ανοσολογικών μηχανισμών. "