Μπορεί η γάτα συχνά να φέρεται ως αδιάφορη, αλλά κατά βάθος είναι προσκολλημένη στον ιδιοκτήτη της, όπως ένα παιδί ή ένας σκύλος, αναφέρει νέα έρευνα.

Η Kristyn Vitale, του  Oregon State University, δήλωσε ότι σε γάτες και σκύλους, η προσκόλληση στους ανθρώπους μπορεί να αντιπροσωπεύει προσαρμογή του δεσμού μωρού -φροντιστή.

Η νέα έρευνα δείχνει ότι όταν οι γάτες ζουν σε περιβάλλον εξάρτησης με έναν άνθρωπο, η συμπεριφορά προσκόλλησης είναι ευέλικτη και η πλειοψηφία των γάτων χρησιμοποιεί τους ανθρώπους ως πηγή ανακούφισης.

Οι ερευνητές χρησιμοποίησαν τεστ παρόμοιο με αυτό που χρησιμοποιούν για να μελετούν συμπεριφορές προσκόλλησης σε μωρά και σκύλους. Η γάτα περνούσε 2 λεπτά σε νέο περιβάλλον με τον φροντιστή της, στη συνέχεια έμενε 2 λεπτά μόνη και τέλος 2 λεπτά ξανά με τον ιδιοκτήτη.

Όταν ο φροντιστής επέστρεψε, γάτες που είχαν ασφαλή δεσμό είχαν λιγότερο στρες και συνέχιζαν να εξερευνούν το χώρο.

Οι γάτες που δεν είχαν πολύ στενή σχέση με τον ιδιοκτήτη τους είχαν σημάδια στρες, όπως να γλείφουν τα χείλη τους και να τινάζουν την ουρά τους. Είτε απέφευγαν τον φροντιστή τους είτε αποκτούσαν εξάρτηση.

Οι γάτες δένονται με τους ανθρώπους όπως τα μωρά με τους γονείς. Στους ανθρώπους, το 65% των μωρών προσκολλάται με ασφάλεια στον φροντιστή.

Οι γάτες το αντικατοπτρίζουν πολύ στενά. Περίπου το 65% των γάτων έχει ασφαλή προσκόλληση στους ανθρώπους, ενώ το 35% έχει ανασφαλή προσκόλληση.

Αυτό δεν άλλαξε μετά από 6 εβδομάδες εκπαίδευσης για κοινωνικοποίηση, ανακάλυψαν ερευνητές και  δείχνει ότι η γάτα χρειάζεται πράγματι τον ιδιοκτήτη της.

Οι ανασφαλείς γάτες είναι πιθανό να τρέχουν και να κρύβονται ή φαίνονται αδιάφορες. Υπάρχει από καιρό αυτή η πεποίθηση ότι όλες οι γάτες φέρονται έτσι, δήλωσε η ερευνήτρια. Η πλειοψηφία των γάτων χρησιμοποιεί τον ιδιοκτήτη της ως πηγή ασφάλειας. Η γάτα σας εξαρτάσαι από  εσάς για να αισθάνεται ασφαλής όταν έχει στρες, καταλήγει.

Η έρευνα δημοσιεύτηκε στο Current Biology.

Πηγές: Current Biology.