Ποντικοί ευάλωτοι στην ανηδονία-σημαντικό σύμπτωμα κατάθλιψης- έχουν περισσότερους νευρώνες σεροτονίνης μετά την έκθεση σε χρόνιο στρες, αλλά η επίδραση μπορεί να αναστραφεί μέσω της ενεργοποίησης της αμυγδαλής, σύμφωνα με νέα έρευνα στο JNeurosci.

Ορισμένοι άνθρωποι είναι ανθεκτικοί στην κατάθλιψη και την ανηδονία, ακόμα και όταν εκτίθενται σε χρόνιο στρες.

Για να μετρήσουν την ευαισθησία στην ανηδονία, ο Prakash και η ομάδα του εκπαίδευσε ποντικούς να ενεργοποιούν ένα ηλεκτρόδιο που διέγειρε κυκλώματα ανταμοιβής στον εγκέφαλό τους προκαλώντας αισθήματα ευχαρίστησης.

Οι ποντικοί εμφάνισαν κοινωνικό στρες μια φορά την ημέρα και στη συνέχεια είχαν πρόσβαση σε αυτοδιέγερση 15 λεπτά αργότερα.

Σε ποντικούς ευάλωτους στην ανηδονία, το στρες αύξανε σημαντικά την ένταση της διέγερσης που χρειαζόταν για να αισθάνονται ευχαρίστηση, ενώ είχε μικρή επίδραση στους ανθεκτικούς ποντικούς.

Σε σύγκριση με τους ανθεκτικούς ποντικούς, οι πιο ευάλωτοι είχαν περισσότερους νευρώνες σεροτονίνης σε περιοχή του εγκεφάλου που εμπλέκεται στη ρύθμιση του στρες και στην ανταμοιβή (κοιλιακό τμήμα του ραχιαίου πυρήνα ραφής).

Αυτή η αύξηση οφείλεται στην επιλογή νευρώνων μη σηματοδότησης σεροτονίνης.

Όταν οι ερευνητές ενεργοποίησαν νευρώνες στην κεντρική αμυγδαλή για να εμποδίσουν την αύξηση της σηματοδότησης σεροτονίνης, οι ποντικοί εμφάνισαν μειωμένη επίδραση του κοινωνικού στρες.

Η κατανόηση του μοριακού αποτυπώματος της ευαισθησίας στην κατάθλιψη θα μπορούσε να οδηγήσει σε αγωγές που προκαλούν ανθεκτικότηα στην επίδραση του χρόνιου στρες.