Βρετανός ερευνητής διατύπωσε μια νέα θεωρία για το πώς η ανθρώπινη φυλή καταφέρνει να διατηρεί μια ισορροπία ανάμεσα σε άντρες και γυναίκες, παρά τους μαζικούς θανάτους νέων αντρών στον πόλεμο και την επιλεκτική άμβλωση θηλυκών εμβρύων σε ορισμένα σημεία του πλανήτη.

Ο Corry Gellatly, ερευνητής από το Πανεπιστήμιο του Νιουκάστλ διατυπώνει τη θεωρία ότι υπάρχει κάποιο γονίδιο που καθορίζει αν ένας άντρας θα αποκτήσει περισσότερους γιους, περισσότερες κόρες ή ίσο αριθμό από το κάθε φύλο.

Όταν οι γυναίκες είναι λιγότερες, έχουν περισσότερες πιθανότητες να βρουν ταίρι και επομένως περισσότερες πιθανότητες να ‘περάσουν’ το γονίδιο απόκτησης κόρης στο παιδί τους. Όταν οι άντρες είναι λιγότεροι, έχουν περισσότερες πιθανότητες να βρουν ταίρι και να ‘περάσουν’ το γονίδιο απόκτησης γιων.

Αποτελεί είδος μηχανισμού αποκατάστασης της ισορροπίας, εξηγεί ο Gellatly.

Έχοντας αναλύσει 927 γενεαλογικά δέντρα από τη βόρεια Αμερική και την Ευρώπη, με 556.387 ανθρώπους, προτείνει άλλη εξήγηση.

Σε άρθρο που δημοσίευσε στη διαδικτυακή έκδοση του περιοδικού ‘Evolutionary Biology’, υποδεικνύει ότι οι άντρες φέρουν ένα γονίδιο που ελέγχει την αναλογία Χ και Ψ σπερματοζωαρίων και έτσι την πιθανότητα να αποκτήσουν γιους ή κόρες.

Οι γυναίκες φέρουν επίσης το γονίδιο και το περνάνε, αλλά δεν το εκφράζουν. Ο Gellatly ανέπτυξε μοντέλο ηλεκτρονικού υπολογιστή αναπαριστώντας πώς το γονίδιο θα μπορούσε να δρα σε 500 γενεές και εξέτασε αν η αναλογία του φύλου των απογόνων σε αληθινά γενεαλογικά δέντρα στήριζε την υπόθεση.

Και τα δυο πειράματα υποστήριξαν τη θεωρία του πως υπάρχει γονίδιο φύλου.

Το γονίδιο φύλου φαίνεται να είναι πολύ παλιό, σύμφωνα με τον ερευνητή και πιθανόν φέρεται από οποιοδήποτε είδος ζώου ή φυτού που αναπαράγεται σεξουαλικά.

Σχεδόν όλα τα γονίδιά μας είναι σε ζεύγη, με καθένα να κληρονομείται από τον κάθε γονέα. Ο Gellatly υποθέτει ότι το γονίδιο που ελέγχει το φύλο εμφανίζεται σε εκδοχή ‘αρσενικό-θηλυκό’, με 3 πιθανούς συνδυασμούς των δυο. Ένας άντρας ενδεχομένως μπορεί να έχει ‘αρσενικό- αρσενικό’ γονίδιο που θα μπορούσε να ευνοήσει τη δημιουργία Υ σπερματοζωαρίων, ένα γονίδιο ‘αρσενικό- θηλυκό’ που θα τον οδηγούσε να παράξει περίπου ίδιο αριθμό σπερματοζωαρίων X και Ψ και ένα γονίδιο ‘θηλυκό- θηλυκό’ που θα τον οδηγούσε στην παραγωγή περισσότερων σπερματοζωαρίων Χ.

Η δομή του προτεινόμενου γονιδίου είναι πολύ βασική και η λειτουργία της είναι απλώς να ‘παραγγέλνει’ την παραγωγή περισσότερων αγοριών ή κοριτσιών, εξηγεί ο ερευνητής.

Το γονίδιο καθιστά την απόκτηση παιδιού συγκεκριμένου φύλου περισσότερο πιθανή αλλά όχι βέβαιη, προσθέτει, και η κληρονομικότητα από πατέρα σε γιο μετριάζεται από την πλευρά του γονιδίου που συμβάλλει η μητέρα. Είναι σχετικά μικρή επίδραση, σημειώνει ο ερευνητής.

Αν ήταν μεγαλύτερη, θα είχε παρατηρηθεί νωρίτερα.

Η θεωρία του Gellatly μπορεί επίσης να εξηγήσει γιατί μια αύξηση στις γεννήσεις αγοριών μπορεί να παρατηρηθεί μετά από έναν πόλεμο. Οικογένειες με περισσότερους γιους είναι περισσότερο πιθανό να έχουν επιζώντα αρσενικά παιδιά που μπορούν να ‘περάσουν’ το γονίδιό τους, ενώ οικογένειες με λιγότερους γιους έχουν λιγότερες πιθανότητες να έχουν επιζώντες γιους.

Η έρευνα δημοσιεύεται στο περιοδικό ‘Evolutionary Biology’.

Πηγές: ‘Evolutionary Biology’.