Η «Ελληνική Διαβητολογική Εταιρεία», σε συμφωνία με τους διεθνείς Επιστημονικούς Οργανισμούς (IDF και CDC), προτείνει την ένταξη όλων των ατόμων με διαβήτη στις ευπαθείς ομάδες για λοίμωξη από COVID-19 ανεξαρτήτως επιπέδου γλυκαιμικής ρύθμισης. Αυτό προτείνει σε επιστολή που προώθησε στον Υπουργό Υγείας κ. Βασίλη Κικίλια.

Συγκεκριμένη στην επιστολή της η Ελληνική Διαβητολογική Εταιρεία αναφέρει τα εξής:

Σε πρόσφατη Υπουργική Απόφαση (18.03.2020/Τεύχος 2ο , ΑΦ 928) αναφέρεται ότι, από το σύνολο των ατόμων με σακχαρώδη διαβήτη, στις ομάδες αυξημένου κινδύνου για σοβαρή λοίμωξη από COVID-19 υπάγονται μόνο τα άτομα με «αρρύθμιστο διαβήτη». Το γεγονός αυτό έχει προκαλέσει αναστάτωση στα άτομα με διαβήτη και στις οικογένειες τους, η οποία εκφράζεται μέσω αλλεπάλληλων τηλεφωνημάτων στα γραφεία της Εταιρείας μας, αλλά και πολλαπλών παρεμβάσεων από τους συλλόγους ατόμων με σακχαρώδη διαβήτη (Ελληνική Ομοσπονδία Διαβήτη/ΕΛΟΔΙ, Πανελλήνια Ομοσπονδία Σωματείων – Συλλόγων Ατόμων με Σακχαρώδη Διαβήτη/ΠΟΣΣΑΣΔΙΑ, Σύλλογος Διαβητικών Αθήνας/ΣΥΔΑ).
Συμμεριζόμενοι τις ανησυχίες τους και ως «Ελληνική Διαβητολογική Εταιρεία», θα θέλαμε να σας επισημάνουμε τα παρακάτω:
1. Τα άτομα με διαβήτη είναι πιο ευάλωτα στις λοιμώξεις και έχουν 2-3 φορές μεγαλύτερο κίνδυνο να νοσήσουν από τον κορονοϊό, ανεξάρτητα από το αν συνυπάρχουν ή όχι άλλα προβλήματα υγείας. Με άλλα λόγια ο διαβήτης είναι ανεξάρτητος παράγοντας κινδύνου για νόσηση. Αυτό είναι σύμφωνο και με την τελευταία ανακοίνωση της «Διεθνούς Ομοσπονδίας Διαβήτη» (International Diabetes Federation – IDF) η οποία κατατάσσει τα άτομα με διαβήτη στις ομάδες υψηλού κινδύνου για νόσηση από τον COVID-19, χωρίς διαχωρισμούς. Αλλά και το Αμερικανικό CDC και το Ευρωπαϊκό ECDC εντάσσουν τα άτομα με διαβήτη στον πληθυσμό που κινδυνεύει να νοσήσει σοβαρά από COVID-19 ανεξαρτήτως επιπέδου γλυκαιμικής ρύθμισης. Ο λόγος είναι ότι ο διαβήτης αποδιοργανώνει το ανοσοποιητικό σύστημα, και περιορίζει την επάρκειά του για αποτελεσματική άμυνα του οργανισμού. Στις λοιμώξεις, τα άτομα με διαβήτη πάντα απορρυθμίζονται, ανεξάρτητα από το επίπεδο της ρύθμισης που είχαν πριν αρρωστήσουν, και απαιτούνται ειδικοί και προσεκτικοί χειρισμοί στην θεραπευτική τους διαχείριση.
2. Ιδιαίτερα υψηλός είναι ο κίνδυνος στα άτομα με σακχαρώδη διαβήτη τύπου 1, για δυο λόγους: (Α) Ο τύπος αυτός του διαβήτη οφείλεται ακριβώς σε κακή λειτουργία του ανοσοποιητικού συστήματος. (Β) Τα άτομα αυτά βρίσκονται σε μια εξαιρετικά ευαίσθητη ισορροπία με συχνές και μη ελεγχόμενες υπογλυκαιμίες και υπεργλυκαιμίες. Στηρίζονται αποκλειστικά στην εξωγενή χορήγηση ινσουλίνης με αποτέλεσμα σε ενδεχόμενη νόσηση, να απορρυθμίζονται εύκολα και να οδηγούνται σε κέτωση, κατάσταση ιδιαίτερα επικίνδυνη για τη ζωή αν εξελιχθεί. Τονίζεται ότι μια τέτοια εξέλιξη μπορεί να παρατηρηθεί και σε ασθενείς με επαρκή γλυκαιμική ρύθμιση, και επομένως η προφύλαξη τους στον χώρο εργασίας είναι επιτακτική, με όλους τους δυνατούς τρόπους.
3. Ο σακχαρώδης διαβήτης τύπου 2 αφορά συνήθως άτομα μεγαλύτερης ηλικίας. Αν συνυπάρχουν συνοσηρότητες, όπως καρδιαγγειακή/χρόνια νεφρική νόσος και νευροπάθεια (πράγμα όχι σπάνιο) αυξάνει κατά πολύ ο κίνδυνος σοβαρής έκβασης σε ενδεχόμενη λοίμωξη. Ο τύπος αυτός του διαβήτη είναι συχνότερος από τον διαβήτη τύπου 1. Επομένως, οι πληροφορίες ότι οι θάνατοι από τον COVID-19 σε άλλες χώρες ήταν συχνότεροι σε άτομα με διαβήτη, αφορούσαν προφανώς κυρίως τον διαβήτη τύπου 2.
4. Είναι εξαιρετικά δύσκολο και περίπλοκο να τεκμηριωθεί η καλή ή κακή ρύθμιση του διαβήτη. Η γλυκοζυλιωμένη αιμοσφαιρίνη, η οποία χρησιμοποιείται κατά κανόνα, είναι μέσος όρος γλυκαιμίας τους προηγούμενους 2-3 μήνες και συχνά αδυνατεί να αποκαλύψει την πραγματικότητα (συνεχείς υπεργλυκαιμίες και υπογλυκαιμίες δίνουν φυσιολογικές τιμές γλυκοζυλιωμένης, ενώ η ρύθμιση μπορεί να είναι κάκιστη). Οι μετρήσεις γλυκόζης στο αίμα γίνονται σε κάποιες ώρες της ημέρας και δεν μπορούν να αποτυπώσουν μια σαφή και ολοκληρωμένη εικόνα της ρύθμισης αν είναι καλή ή κακή.

5. Εν κατακλείδι, θεωρούμε επομένως ότι η υλοποίηση της Υπουργικής Απόφασης για ένταξη των ατόμων με διαβήτη στις ευπαθείς ομάδες με μοναδικό κριτήριο το επίπεδο της γλυκαιμικής ρύθμισης, είναι πρακτικά αδύνατη και εγκυμονεί κινδύνους.