Πόνος στη Σπλήνα

Πόνοι στη Σπλήνα κατά τη Διάρκεια του Τρεξίματος Με την έντονη σωματική άσκηση και κυρίως όταν αυτή έχει μεγάλη διάρκεια, σε ορισμένους αθλητές παρουσιάζονται πόνοι στην κοιλιακή χώρα, συχνά χωρίς να μπορεί να εντοπιστεί το ακριβές σημείο του πόνου. Αναφέρουν ότι τους πονά ο σπλήνας ή το συκώτι, χωρίς αυτό να είναι σωστό. Στην πραγματικότητα ο πόνος του σπλήνα εμφανίζεται ιδιαίτερα σπάνια, σε περιπτώσεις οξείας τραυματικής ρήξης ή σε περιπτώσεις φλεγμονής του γειτονικού περιτοναίου από λοιμώξεις ή έμφρακτα, καταστάσεις που σίγουρα δεν σχετίζονται με την άσκηση. Ο πόνος στον σπλήνα προκαλείται, όταν για τους παραπάνω λόγους ερεθιστεί η «κάψα» του σπλήνα, ένας υμένας που περιβάλλει το όργανο και φέρει παράλληλα και την αισθητική νεύρωση του οργάνου. Ως πόνος στον σπλήνα μπορεί να εκληφθεί άλγος σε οποιοδήποτε άλλο όργανο της περιοχής. Γι αυτό πρέπει να αναφέρεται ως πόνος στο αριστερό υποχόνδριο, μέχρι να εντοπιστεί το όργανο από το οποίο προέρχεται. Ανατομικά ο σπλήνας βρίσκεται στο αριστερό υποχόνδριο, μπροστά από την 10η πλευρά (μεταξύ 9ης και 11ης πλευράς) παρουσιάζει δε δύο επιφάνειες: Μία άνω κυρτή, που γειτνιάζει με το διάφραγμα (διαφραγματική) και μία κάτω κοίλη, που ονομάζεται σπλαχνική και γειτνιάζει με το στομάχι, την ουρά του παγκρέατος, την αριστερή κολική καμπή και τον αριστερό νεφρό. Καλύπτεται δε από έναν υμένα, την κάψα του σπληνός, η οποία φέρει και την αισθητική νεύρωση του οργάνου. Για να πονέσει ο σπλήνας πρέπει λοιπόν να ερεθιστεί η κάψα του. Παθήσεις αυτών των οργάνων μπορούν να προκαλέσουν πόνο στην περιοχή του σπλήνα. Είναι αμφίβολο εάν πίεση αυτών των οργάνων στο σπλήνα μπορεί να εκλύσει πόνο. Έτσι, με τους κραδασμούς στη δρομική άσκηση δεν είναι σίγουρο ότι η επανειλημμένη πλήξη αυτών των οργάνων μπορεί να ερεθίσει την κάψα του σπλήνα και να προκαλέσει πόνο. Ούτε η διάταση των συνδέσμων που συγκρατούν το όργανο δεν αποτελεί σίγουρο αίτιο έκλυσης σπληνικού πόνου. Ένα μεγάλο φάσμα παθήσεων μπορεί να πρωτοεμφανίσει συμπτώματα με το τρέξιμο ή να επιτείνει τα ήδη υπάρχοντα. Σε κοιλιακό άλγος που εμμένει, συνιστώνται ειδικοί έλεγχοι (αιματολογικοί – βιοχημικοί – υπέρηχοι κοιλιάς κλπ). Από ιστολογική άποψη ο σπλήνας αποτελεί το όργανο με την ογκωδέστερη και πυκνότερη συσσώρευση λεμφικού ιστού. Αποτελεί επίσης μια αιματολίμνη (ρεζερβουάρ αίματος) του οργανισμού, συνεισφέροντας έμμορφα στοιχεία (ερυθρά και λευκά αιμοσφαίρια) στην κυκλοφορία όπως συμβαίνει στην άσκηση. Σ’ αυτή τη διαδικασία η κάψα διατείνεται και συσπάται (οι μηχανισμοί δεν έχουν πλήρως διαλευκανθεί και ενδέχεται λόγω νευρικών απολήξεων να προκληθεί πόνος). Από όλα όσα αναφέραμε, συνάγεται ότι πόνος στην περιοχή του σπληνός (αριστερό υποχόνδριο) είναι αμφίβολο και δυσδιάγνωστο εάν προέρχεται από αυτό καθ’ αυτό το όργανο.