Εντυπωσιακά πράγματι είναι τα αποτελέσματα μίας μελέτης που δημοσιεύθηκε πρόσφατα σ’ ένα από τα μεγαλύτερα και πλέον έγκριτα ιατρικά περιοδικά, το ‘New England Journal of Medicine.’

Σύμφωνα με αυτή τη μελέτη, ελαττώνοντας κατά 3 γραμμάρια το αλάτι ημερησίως ελαττώθηκαν κατά 60.000 οι περιπτώσεις στεφανιαίας νόσου, κατά 32.000 τα εγκεφαλικά επεισόδια, κατά 54.000 τα εμφράγματα του μυοκαρδίου, όπως και οι θάνατοι από διάφορες παθολογικές αιτίες κατά 44.000 ετησίως.

Και επειδή το κάθε τι προσμετράται σε δολάρια στην Αμερική, υπολογίσθηκε ότι η ελάττωση πρόσληψης του αλατιού κατά 3 γραμμάρια θα ελαττώσει κατά 10 εκατομμύρια δολάρια τις δαπάνες υγείας για ιατροφαρμακευτική περίθαλψη. Η παρέμβαση αυτή δηλαδή της ελάττωσης του αλατιού στο φαγητό θεωρείται ισάξια της διακοπής του καπνίσματος, του αδυνατίσματος και της φαρμακευτικής θεραπείας που στοχεύει στην ελάττωση της υπέρτασης και της υπερχοληστεριναιμίας.

Έτσι ο συνδυασμός της ελάττωσης του αλατιού στο φαγητό σε συνδυασμό με τον περιορισμό των λιπών και ιδιαίτερα των τροφών που περιέχουν κεκορεσμένα λίπη (κόκκινο κρέας και ζωϊκά παράγωγα όπως τα γαλακτοκομικά) θα επιφέρει καίριο πλήγμα στην αθηροσκλήρωση, που θεωρείται ο πιο θανάσιμος εχθρός του ανθρώπου σήμερα.

Η πρόταση των επιδημιολόγων να περιορισθεί το αλάτι στις έτοιμες τροφές κερδίζει συνεχώς έδαφος, καθώς εκτιμάται ότι θα ελαττωθούν κατά 102.000 οι θάνατοι ετησίως στην Αμερική.

Το αξιοσημείωτο από αυτή τη μελέτη είναι ότι ελαττώθηκαν και οι θάνατοι από διάφορες άλλες παθήσεις συμπεριλαμβανομένου και του καρκίνου. Αυτό συμφωνεί με τις εκτιμήσεις άλλων ερευνητών που υποστηρίζουν ότι η ελάττωση του αλατιού στις τροφές θα επιφέρει ελάττωση και του καρκίνου του στομάχου.

Κατά άλλους ερευνητές θα ελαττωθούν οι νεφροπάθειες, η υπερτροφία του μυοκαρδίου καθώς και η καρδιακή ανεπάρκεια.

Κοινός παρανομαστής για όλες τις καρδιοπάθειες είναι το γεγονός ότι έχει αποδειχθεί ότι το νάτριο που περιέχεται στο αλάτι προκαλεί σκλήρυνση και αθηροσκλήρωση των αρτηριών του σώματος με επακόλουθο την αύξηση της αρτηριακής πίεσης προκαλώντας υπέρταση.

Το ένα τρίτο των ενηλίκων ατόμων έχουν αποδεδειγμένα υπέρταση και άλλο ένα τρίτο έχει προϋπέρταση, ενώ υπολογίζεται ότι σε λίγα χρόνια θα αναπτύξουν και αυτοί υπέρταση.

Στην Αμερική έχει αποδειχθεί ότι το 80% περίπου του αλατιού προέρχεται από τις τροφές και όχι από προσθήκη αλατιού στο φαγητό. Για το λόγο αυτό πολλές χώρες εκτός από την Αμερική, όπως η Ιαπωνία, η Αγγλία, η Φινλανδία αλλά και η μεσογειακή Πορτογαλία έχουν υποχρεώσει τη βιομηχανία να αναγράφει σε κάθε αναλώσιμο τρόφιμο το ακριβές ποσό αλατιού που περιέχει.

Η προτεινόμενη ποσότητα αλατιού που πρέπει να περιέχουν οι τροφές ημερησίως κυμαίνεται από 3,7-5,8 γραμμάρια, ενώ είναι γνωστό ότι η ημερήσια κατανάλωση αλατιού από τον μέσο Αμερικανό κυμαίνεται από 8-10 γραμμάρια την ημέρα.

Όταν αναλογισθεί κανείς ότι 7 περίπου εκατομμύρια άνθρωποι πεθαίνουν κάθε χρόνο από υπέρταση, 5 εκατομμύρια από υπερχοληστεριναιμία και άλλα 5 εκατομμύρια από το κάπνισμα είναι εύκολα αντιληπτό πως πρέπει να δοθεί η μάχη όχι μόνο για μακροβιότητα αλλά για μία καλύτερη και ποιοτική ζωή.

Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας εκτιμά ότι οι επεμβατικές μέθοδοι είναι απαραίτητες όταν είναι αναγκαίες προκαλώντας βελτίωση του πρσδόκιμου επιβίωσης σε ένα ποσοστό που δεν ξεπερνά το 15% του πληθυσμού. Αυτό είναι απόλυτα κατανοητό, γιατί οι επεμβατικές μέθοδοι, όπως οι εγχειρήσεις bypass και οι αγγειοπλαστικές δεν θεραπεύουν τη νόσο αλλά απλώς βελτιώνουν και τροποποιούν την εξέλιξή της.

Αντίθετα η πρωτογενής και η δευτερογενής πρόληψη παρεμποδίζουν την εκδήλωση της νόσου και όταν εμφανισθεί στοχεύουν στη σταθεροποίηση ή στη θεραπεία της.

Κατά συνέπεια η παρέμβαση της πολιτείας για την οργανωμένη πρόληψη είναι αναγκαία, γιατί μόνη η ενημέρωση του πληθυσμού δεν επιφέρει τα αναμενόμενα αποτελέσματα.