Στη δεκαετία του 1970 ήρθε ένα σκληρό επιδημιολογικό μήνυμα από την Αμερική. Η μελέτη Framminham, μία από τις εγκυρότερες, αν όχι η εγκυρότερη μελέτη στον κόσμο, απέδειξε ότι εάν ο άνθρωπος θέλει να προφυλάξει τις στεφανιαίες αρτηρίες της καρδιάς του από αθηροσκλήρωση και κατά συνέπεια από έμφραγμα του μυοκαρδίου ή αιφνίδιο θάνατο θα πρέπει να ξεχάσει το κάπνισμα και τα κεκορεσμένα λίπη (κόκκινα κρέατα, τυριά, βούτυρο κλπ.), τα οποία προκαλούν κυρίως αύξηση της χοληστερίνης και ιδιαίτερα της κακής χοληστερίνης (LDL).

Το παράδοξο γεγονός ήταν ότι οι Γάλλοι που κατανάλωναν τις ίδιες περίπου θερμίδες και την ίδια ποιότητα φαγητού με τους Αμερικανούς, παρουσίαζαν εντυπωσιακά χαμηλά νούμερα θανάτων από στεφανιαία νόσο. Μόλις 99 άνδρες από 100.000 κατοίκους έχασαν τη ζωή τους από στεφανιαία νόσο σε σύγκριση με 291 Αμερικανούς.

Ποιο να ήταν άραγε το μυστικό; Αργότερα, πειραματικές και επιδημιολογικές μελέτες απέδειξαν ότι το κρασί και όχι μόνο το κόκκινο το Γαλλικό, αλλά το κρασί γενικά περιέχει αιθανόλη και πολυφαινόλες, δύο δηλαδή συστατικά που έχουν ισχυρή αντιοξειδωτική δράση και προφυλάσσουν όλες τις αρτηρίες του οργανισμού από την οξειδωτική καταστροφή, η οποία προκαλεί αθηροσκλήρωση των αρτηριών με επακόλουθο τα εμφράγματα, τα εγκεφαλικά επεισόδια, τα ανευρύσματα των αρτηριών και τους αιφνίδιους θανάτους.

Άρα λοιπόν, εν ονόματι του κρασιού, αποδεικνύεται η εφαρμογή του ‘Παν μέτρον άριστον’ των αρχαίων μας προγόνων. Ένα έως δύο ποτήρια κρασί την ημέρα σε κάθε γεύμα είναι περίπου το ισοδύναμο μίας ασπιρίνης που σώζει ανθρώπινες ζωές.

Αντίθετα, ένα μπουκάλι κρασί την ημέρα μπορεί να καταστρέψει ζωές, προκαλώντας τη γνωστή αλκοολική μυοκαρδιοπάθεια ή την αλκοολική κίρρωση του ήπατος.

Όμως η δεκαετία του ’70 έδωσε μία άλλη παγκόσμια γνωστή μελέτη, τη μελέτη των 7 χωρών όπου συμμετείχε και η Ελλάδα με περιοχές της Κρήτης και της Κέρκυρας, όπου οι κάτοικοι τρέφονταν κυρίως με λάδι και λαδερά. Η μελέτη αυτή έδειξε ότι οι άνθρωποι αυτοί είχαν χαμηλή χοληστερίνη και μικρή πιθανότητα να αρρωστήσουν και να πεθάνουν από στεφανιαία νόσο.

Παράλληλα, μικρότερες μελέτες έδειξαν ότι επιπρόσθετα με το λάδι και το κρασί, τα κρεμμύδια, τα σκόρδα, τα λαχανικά και τα φρούτα περιέχουν ουσίες που ενισχύουν την προστατευτική επίδραση του λαδιού και του κρασιού. Έτσι διατυπώθηκε η άποψη και επιβεβαιώθηκε αργότερα, ότι οι λαοί της Μεσογείου είναι προστατευμένοι από καρδιακές προσβολές, γιατί διατρέφονται με τη γνωστή μεσογειακή δίαιτα.

Δυστυχώς όμως, ο σύγχρονος τρόπος ζωής, ακόμα και στην κλασσική μεσογειακή ζωή, όπως είναι η ζωή των κατοίκων των νησιών του Αιγαίου και του Ιονίου, έχει επιφέρει μεταβολές στη μεσογειακή δίαιτα, έτσι ώστε σε χωριά και νησιά, όπου ήταν άγνωστη η στεφανιαία νόσος, σήμερα οι κάτοικοι να προσβάλλονται και να χάνονται από καρδιοαγγειακά επεισόδια.

Μάλιστα, είναι τόσο, μεγάλη η συμβολή της μεσογειακής δίαιτας, όπου ακόμα και στη Γαλλία, που παρατηρούνται οι καλύτεροι αριθμοί από πλευράς προσβολής από στεφανιαία νόσο, παρουσιάζουν εντυπωσιακά χαμηλότερα ποσοστά προσβολής οι περιοχές του νότου, όπου οι κάτοικοί τους διατρέφονται με μεσογειακή διατροφή.

Γι’ αυτό θα πρέπει και η πολιτεία να βοηθήσει δημιουργώντας φορολογικά κίνητρα για τα εστιατόρια εκείνα που θα προάγουν τη μεσογειακή διατροφή. Αυτό άλλωστε δεν θα αποτελέσει ελληνική πρωτοτυπία, γιατί έχει ήδη αρχίσει να εφαρμόζεται στην Αμερική.