Η μακροχρόνια έκθεση στην ατμοσφαιρική ρύπανση μπορεί να επηρεάσει αρνητικά τους πνεύμονες και την καρδιά, ενώ νέα έρευνα δείχνει ακόμα μια ευαλωτότητα. Μπορεί ενδεχομένως να αυξάνει τον κίνδυνο ρευματοειδούς αρθρίτιδας και άλλων αυτοάνοσων νόσων.

Οι ερευνητές ανέλυσαν ιατρικά δεδομένα 81.000 ανθρώπων στην Ιταλία από 3.500 γιατρούς, μεταξύ Ιουνίου 20017 και Νοεμβρίου 2020. Οι περισσότεροι ασθενείς ήταν γυναίκες (92%), με μέση ηλικία τα 65 έτη.

Περισσότεροι από 9.700 (12%) από τους ασθενείς διαγνώστηκαν με αυτοάνοση νόσο.

Οι ερευνητές εξέτασαν  στοιχεία από 617 σταθμούς παρακολούθησης της ποιότητας του αέρα, σε 110 περιοχές της Ιταλίας όπου ζούσαν οι ασθενείς, εστιάζοντας στα επίπεδα των αιωρούμενων σωματιδίων (PM10 και PM2.5).

Επίπεδα 30 µg/m3 για τα  PM10 και 20 µg/m3 για τα PM2.5 είναι όρια που γενικά θεωρούνται βλαπτικά.

Η μέση μακροχρόνια έκθεση μεταξύ 2013 και 2019 ήταν 16 µg/m3 για  PM2.5 και  25 µg/m3 για PM10, έδειξαν τα ευρήματα.

Η μακροχρόνια έκθεση σε PM10 πάνω από 30 µg/m3 και σε PM2.5 πάνω από  20 µg/m3 συνδεόταν με 12% και 13% υψηλότερο κίνδυνο για αυτοάνοση νόσο.

Η μακροχρόνια έκθεση σε PM10 συνδεόταν με αυξημένο κίνδυνο ρευματοειδούς αρθρίτιδας, ενώ η μακροχρόνια έκθεση σε PM2.5 συνδεόταν με αυξημένο κίνδυνο ρευματοειδούς αρθρίτιδας,  νόσων του συνδετικού ιστού και φλεγμονώδη νόσο του εντέρου.

Η μακροχρόνια έκθεση σε σωματίδια κυκλοφοριακής και ατμοσφαιρικής ρύπανσης συνδεόταν με 40% υψηλότερο κίνδυνο για ρευματοειδή αρθρίτιδα, 20% υψηλότερο για φλεγμονώδη νόσο του εντέρου και 15% υψηλότερο για νόσους του συνδετικού ιστού, ανακάλυψε ο Giovanni Adami, του University of Verona.

Η έρευνα δημοσιεύτηκε στη διαδικτυακή έκδοση του RMD Open.

Είναι έρευνα παρατήρησης και δεν μπορεί να αποδείξει αιτιατή σχέση.