Η διαταραχή ελλειμματικής προσοχής και υπερκινητικότητας μοιάζει από την φύση της να είναι αντίθετη σε ολόκληρη την έννοια του διαλογισμού. Πώς μπορεί, άλλωστε, ένας εγκέφαλος που είναι "καλωδιωμένος" με διαφορετικό τρόπο να ωφεληθεί από μια πρακτική που έχει να κάνει με την παύση και την ηρεμία;

Κι όμως, μπορεί.

Σε γενικές γραμμές, οι μελέτες που έχουν ασχοληθεί με τα οφέλη του διαλογισμού ως πρακτικής δείχνουν ότι μπορεί να βοηθήσει ιδιαίτερα τους ανθρώπους με ΔΕΠΥ, ώστε να διαχειρίζονται καλύτερα την καθημερινότητά τους και να έχουν καλύτερη αίσθηση ελέγχου.

Ο τακτικός διαλογισμός μπορεί να:

...βελτιώσει την διάθεσή μας, με το να αφιερώνουμε σκόπιμα χρόνο για να καθαρίζουμε το μυαλό μας από αρνητικές σκέψεις. Μακροπρόθεσμα, αυτό βελτιώνει το βιοτικό μας επίπεδο αλλά και την ικανότητά μας να διατηρούμε την προσοχή μας στα ζητήματα που έχουν σημασία.

...βοηθήσει στην καλύτερη διαχείριση των συναισθημάτων μας. Όταν κάνουμε μια μικρή παύση από αυτά που βιώνουμε, δίνουμε στον εγκέφαλό μας τον χρόνο που χρειάζεται για να καταλάβει ποια συναισθήματα είναι δικαιολογημένα και ποια όχι, ποια είναι σημαντικά και ποια καλύτερα να περάσουν στο παρασκήνιο.

...βοηθήσει τους ασθενείς με ΔΕΠΥ που βιώνουν έντονο κοινωνικό άγχος να αισθάνονται πιο άνετα σε μη οικείους χώρους. Ακριβώς επειδή ο διαλογισμός είναι μια πρακτική που μπορούμε να εφαρμόσουμε παντού, αρκεί να βρούμε ακόμα και τρία λεπτά για τον εαυτό μας, έχουμε την ικανότητα να συγκεντρώνουμε τις σκέψεις μας και να μην νιώθουμε "πνιγμένοι" από μια συνθήκη που μας έπιασε απροετοίμαστους.

...δώσει αίσθηση κινήτρου. Αυτό συμβαίνει επειδή, θέλοντας και μη, ο διαλογισμός δεν σταματά ποτέ να είναι μια επιλογή που πρέπει να κάνουμε. Πρέπει να βρίσκουμε τον χρόνο, πρέπει να συγκεντρωνόμαστε για να βρούμε τον τρόπο να δουλέψει για εμάς... Μακροπρόθεσμα, αυτό μας κάνει να συνειδητοποιούμε καλύτερα την επίδραση που έχουν οι επιλογές μας στην καθημερινή ζωή, και δύναμη για να συνεχίσουμε να κάνουμε σωστότερες επιλογές - μιας και έχουμε δει στην πράξη τα οφέλη τους για το μυαλό και το σώμα μας.

...βοηθήσει τον ασθενή με ΔΕΠΥ να αισθάνεται περισσότερο "παρών" ανά πάσα στιγμή. Αυτό είναι ένα μεγάλο πρόβλημα ειδικά για ενηλίκους που πάσχουν από την διαταραχή. Εκτός από το προφανές ζήτημα της απόσπασης προσοχής και ό,τι μπορεί να συνεπάγεται αυτό για την καθημερινότητα και την δουλειά, πολλοί ασθενείς με ΔΕΠΥ δυσκολεύονται στις σχέσεις τους με άλλους ανθρώπους. Είναι συχνό φαινόμενο οι ασθενείς με ΔΕΠΥ να περιγράφονται στις κοινωνικές τους συναναστροφές ως "απόμακροι" ή "αδιάφοροι", και αυτό δημιουργεί έναν ιδιαίτερα άσχημο φαύλο κύκλο. Μέσω του διαλογισμού, ένας ασθενής με ΔΕΠΥ μπορεί να βρει τρόπους να έρχεται κοντά με τους άλλους ανθρώπους, να μοιράζεται πιο εύκολα την προσωπικότητά του αλλά και να γίνει καλύτερος ακροατής.