Υψηλά ποσοστά άγχους πριν από τον τοκετό, αλλά όχι μεγαλύτερη επίπτωση επιλόχειας κατάθλιψης κατά της διάρκεια της πανδημίας, κατέγραψαν Έλληνες ερευνητές.

Η επιστημονική ομάδα προχώρησε σε σχετική μελέτη, καθώς ένα σημαντικό ποσοστό εγκύων και γυναικών υποφέρουν από προβλήματα ψυχικής υγείας στην πρώιμη περίοδο μετά τον τοκετό. Η πανδημία αντιπροσωπεύει από μόνη της έναν στρεσογόνο παράγοντα και πολλές μελέτες σε όλο τον κόσμο έχουν δείξει αυξημένα ποσοστά επιλόχειας κατάθλιψης.

Το θέμα διερεύνησε ομάδα Ελλήνων επιστημόνων, η οποία δημοσίευσε πρόσφατα σχετική μελέτη στο επιστημονικό περιοδικό European Journal of Midwifery

Η μελέτη υπογράφεται από τους: Γ. Μίχα, Θ. Υφαντή, Χρ. Στάικου, Δ. Βαλσαμίδη, Ελ. Αρναούτογλου, Π. Τζίμα, Ν. Βλάχο, Αλ. Δαπόντε, Ι. Γρυπιώτη, Π. Παππά, Ερ. Ευαγγελάκη, Σ. Αποστολίδου, Β. Πάσχο, Γ. Βαρναούση, Μ. Μπαρέκα, Gl. Izountouemoi, Ορ. Τσώνη, Ι. Κούλλουρου, Κ. Καλοπίτα και Κ. Κότση, από τα νοσοκομεία "Έλενα Βενιζέλου", "Αρεταίειο", "Αλεξάνδρα", Πανεπιστημιακό και "Χατζηκώστα" Ιωαννίνων.

Όπως αναφέρει η συντακτική ομάδα, η πολυκεντρική προοπτική μελέτη είχε σκοπό να παρατηρήσει το πρόβλημα του άγχους σε δύο φάσεις: πριν από τον τοκετό και της επιλόχειας κατάθλιψης 6 έως 8 εβδομάδες μετά τον τοκετό.

Αναλύθηκαν τα δεδομένα από 330 γυναίκες. Από τις απαντήσεις τους, προέκυψε πως το 13,2% ανέφερε συμπτώματα κατάθλιψης. Τεκμηριώθηκαν, δε, υψηλά προγεννητικά επίπεδα άγχους (24,8%).

Ένα σημαντικό ποσοστό ανέφεραν μετά τον τοκετό μείωση της προθυμίας να παρακολουθήσουν μαθήματα προγεννητικής εκπαίδευσης (36%) και έκαναν λιγότερες προγεννητικές επισκέψεις στον μαιευτήρα τους (34%) λόγω πανδημίας. Το υψηλότερο προγεννητικό άγχος αύξησε τις πιθανότητες κατάθλιψης στις 6 έως 8 εβδομάδες μετά τον τοκετό.

Οι επιστήμονες συνέκριναν τον επιπολασμό της επιλόχειας κατάθλιψης από προηγούμενες μελέτες πριν από την εποχή της πανδημίας και - όπως σχολιάζουν - δεν βρήκαν αυξημένα ποσοστά κατά το πρώτο κύμα της πανδημίας.

Παρατήρησαν, ωστόσο, υψηλά επίπεδα άγχους, στοιχείο που δείχνει πως υπάρχει ανάγκη στενής παρακολούθησης στην εγκυμοσύνη κατά τη διάρκεια της πανδημίας και προσυμπτωματικού ελέγχου άγχους για τον εντοπισμό γυναικών που χρειάζονται υποστήριξη στην εποχή της πανδημίας.

Σημειώνουν πως ένα καλά σχεδιασμένο πρόγραμμα μητρότητας θα πρέπει να χρησιμοποιείται από όλους τους παρόχους φροντίδας, για τη διατήρηση της κατάλληλης προγεννητικής φροντίδας προσαρμοσμένης στα στελέχη της πανδημίας, καθώς και για παρακολούθηση μετά τον τοκετό.

Δημ.Κ.