Τα άτομα με διαβήτη τύπου 2 πρέπει να δίνουν προσοχή στα επίπεδα σακχάρου στο αίμα τους και να ελαχιστοποιούν τον καρδιαγγειακό κίνδυνο.

Ωστόσο, μόνο το 56% αυτών λαμβάνει στην πραγματικότητα όλα τα απαραίτητα φάρμακα, γεγονός που οδηγεί σε περισσότερες καρδιακές και νεφρικές παθήσεις σε πολλούς από τους πάσχοντες.

Αυτό προέκυψε από μια ευρωπαϊκή μελέτη στην οποία επιστήμονες του Ίνσμπρουκ έπαιξαν καθοριστικό ρόλο.

Σε κάθε περίπτωση, η νέα μελέτη το θέτει κυριολεκτικά ως "άσπρο-μαύρο" για τους πάσχοντες σε ότι αφορά τη λεγόμενη θεραπευτική συμμόρφωση ή η τήρηση της φαρμακευτικής θεραπείας που έχει συνταγογραφήσει ο γιατρός σύμφωνα με τις ισχύουσες επιστημονικές συστάσεις αποδίδει.

Στο πλαίσιο της επονομαζόμενης μελέτης "PROVALID", Αυστριακοί, Ούγγροι, Πολωνοί, Ολλανδοί και Βρετανοί επιστήμονες παρακολουθούν την κατάσταση της υγείας μιας ομάδας περίπου 4.000 διαβητικών τύπου 2 (μη ινσουλινοεξαρτώμενος διαβήτης- παλαιότερα γνωστός ως "διαβήτης ενηλίκων") με αρχική μέση ηλικία λίγο κάτω από τα 63 έτη.

Σε μια μερική μελέτη που δημοσιεύθηκε πριν από λίγες ημέρες στο εξειδικευμένο περιοδικό "Diabetologia", η Sara Denicolo από το Τμήμα Εσωτερικής Ιατρικής IV του ιατρικού Πανεπιστημίου του Innsbruck και οι συν-συγγραφείς της εξέτασαν 1.125 συμμετέχοντες από τη μελέτη "PROVALID" με ένα ιδιαίτερα "έξυπνο" πρόγραμμα: Χρησιμοποιήθηκαν δείγματα ούρων για να διαπιστωθεί αν οι ασθενείς έπαιρναν πράγματι τα φάρμακα που τους είχαν συνταγογραφηθεί για τη μείωση των επιπέδων σακχάρου στο αίμα, την αναστολή της πήξης του αίματος και τη μείωση της αρτηριακής πίεσης και της χοληστερόλης, χρησιμοποιώντας τις πιο σύγχρονες και ακριβείς μεθόδους εξέτασης (LC-MS/MS - υγρή χρωματογραφία-φασματομετρία μάζας).

Η συχνότητα των καρδιακών προσβολών, των εγκεφαλικών επεισοδίων ή του θανάτου από καρδιαγγειακές παθήσεις συγκρίθηκε με μια μέση περίοδο παρατήρησης 5,1 ετών.

Το ίδιο έγινε και με τη συχνότητα εμφάνισης χρόνιας νεφρικής νόσου (μείωση της διηθητικής ικανότητας, αύξηση της απέκκρισης πρωτεϊνών, ανάγκη για θεραπεία νεφρικής υποκατάστασης ή θάνατοι λόγω νεφρικής ανεπάρκειας) ως επιπλοκή του κακώς ρυθμισμένου διαβήτη τύπου 2.

Τα αποτελέσματα μιλούν από μόνα τους. "Από τους συμμετέχοντες, το 56,3% ήταν πλήρως συμμρφωμένο στη θεραπεία (οι δείκτες όλων των συνταγογραφούμενων φαρμάκων ανιχνεύονταν στα δείγματα ούρων), το 42% ήταν μερικώς μη συμμορφωμένο (τουλάχιστον ένα από τα φάρμακα που λαμβάνονταν), και το 1,7% δεν ήταν καθόλου συμμορφωμένο στη θεραπεία", γράφουν οι επιστήμονες.

Οι ασθενείς ήταν πιο πιθανό να είχαν λάβει τα συνταγογραφούμενα φάρμακα για τη μείωση του σακχάρου στο αίμα και για την αναστολή της πήξης του αίματος (προφύλαξη από καρδιακή προσβολή/εγκεφαλικό επεισόδιο). Η συμμόρφωση και προσήλωση στη θεραπεία ήταν προφανώς χαμηλότερη για την τακτική χρήση φαρμάκων που μειώνουν τη χοληστερόλη.

Κατά τη διάρκεια της περιόδου παρατήρησης που διήρκεσε λίγο περισσότερο από 5 έτη, αυτό είχε ως αποτέλεσμα να αυξηθεί δραστικά ο καρδιαγγειακός κίνδυνος (κατά 10 φορές) στους ασθενείς που δεν έπαιρναν τα αντι-αιμοπεταλιακά φάρμακα.

Με τη σειρά τους, η μη λήψη φαρμάκων για την αρτηριακή πίεση διπλασίασε τον κίνδυνο σοβαρών επιπλοκών στα νεφρά.

Οι επιστήμονες θεωρούν πως η ανάλυση αυτή δείχνει ότι η έλλειψη συμμόρφωσης στη φαρμακευτική αγωγή για καρδιακές και μεταβολικές παθήσεις είναι συχνή στους ασθενείς με διαβήτη τύπου 2.

Αυτό έχει αρνητικό αντίκτυπο στις καρδιαγγειακές και νεφρικές παθήσεις, λένε.

Πηγές:
Αυστριακό Πρακτορείο Ειδήσεων

Ειδήσεις υγείας σήμερα
Γιατί πονάω στο συκώτι
Πόσο ωφέλιμη είναι η άσκηση καρδιοπαθών με παρακολούθηση εξ αποστάσεως [ελληνική μελέτη]
Με ποιους τρόπους προσπαθούν οι Έλληνες να κόψουν το κάπνισμα [πίνακας]