Επιστήμονες ανέπτυξαν νεα θεραπεία που σχεδιάστηκε για να αποκαθιστά την καρδιακή βλάβη μετά από καρδιακή προσβολή.

Η μελέτη, του Columbia University, δημοσιεύτηκε στο Nature Biomedical Engineering και εξέτασε στρατηγική 2 βημάτων που χρησιμοποιεί σκελετικούς μυς για την παραγωγή μορίου ίασης που ενεργοποιείται όταν φτάνει σε μια καρδιά με βλάβη.

Σε αντίθεση με πολλά όργανα, η ανθρώπινη καρδιά των ενηλίκων έχει περιορισμένη ικανότητα αυτοεπιδιόρθωσης μετά από καρδιακή προσβολή.

Η καρδιά των νεογέννητων μωρών μπορεί αυτόματα να αναγεννηθεί σε σύντομο χρονικό παράθυρο. Παράγει περισσότερο από αυτό το μόριο μετά από καρδιακή προσβολή. Ο ενήλικας όμως δεν μπορεί να παράγει επαρκή ποσότητα, επομένως οι ερευνητές ανακάλυψαν τρόπο να το παρέχουν στην καρδιά.

Το μυστικό της αγωγής είναι μια πρωτεΐνη, η ANP, που δρα ως μηχανισμός επιδιόρθωσης της καρδιάς. Φυσιολογικά, η πρωτεΐνη είναι αδύνατον να χρησιμοποιηθεί ως φάρμακο επειδή διαλύεται στο αίμα εντός λεπτών πολύ πριν φτάσει στην καρδιά.

Για να λύσουν το πρόβλημα, οι ερευνητές μετέτρεψαν τους σκελετικούς μυς σε ένα είδος εργοστασίου παραγωγής ANP, χρησιμοποιώντας εξειδικευμένη ένεση RNA για να δώσουν στους μυς των ποδιών ή των χεριών οδηγίες. Αυτές οι οδηγίες λένε στον μυ να παράξει μια ‘’κοιμώμενη’’ εκδοχή της πρωτεΐνης ίασης. Αυτή η αδρανής εκδοχή ταξιδεύει με ασφάλεια μέσω του κυκλοφορικού και φτάνει στην καρδιά.

Όταν φτάσει συναντά ένα ένζυμο που δρα ως κλειδί ξυπνώντας την πρωτεΐνη ώστε να αρχίσει να αποκαθιστά ακριβώς όπου χρειάζεται.

Σε προκλινικές δοκιμές σε μικρά και μεγάλα πειραματόζωα μια ένεση στο άκρο μείωσε τον ουλώδη ιστό και βελτίωσε σημαντικά τη λειτουργία της καρδιάς.

Επειδή οι ερευνητές χρησιμοποίησαν αυτοενισχυόμενο RNA, η αγωγή συνέχισε να παράγει την πρωτεΐνη ίασης για τουλάχιστον 4 εβδομάδες.

Η θεραπεία παρέμεινε αποτελεσματική ακόμα και όταν χορηγήθηκε μια εβδομάδα μετά τον αρχικό τραυματισμό δίνοντας ελπίδα στους ασθενείς που δεν λαμβάνουν άμεσα αγωγή.

Ο ασθενής δεν χρειάζεται να πάει στο νοσοκομείο στο εγγύς μέλλον και η μέθοδος αποφεύγει τους κινδύνους που συνδέονται με την έγχυση αγωγών απευθείας στον καρδιακό μυ.

Μέχρι τώρα, η αγωγή έχει δοκιμαστεί μόνο σε ζώα. Η ανθρώπινη καρδιά είναι πολύ πιο πολύπλοκες και χρειάζονται κλινικές δοκιμές για να διαπιστωθεί αν αντιδρά με τον ίδιο τρόπο.

Πηγές:
Nature Biomedical Engineering

Ειδήσεις υγείας σήμερα
Λίγα λεπτά έντονης σωματικής δραστηριότητας συνδέονται με χαμηλότερο κίνδυνο για ορισμένες νόσους
Πώς σχετίζεται η βιταμίνη Ε με την όραση
Μεγάλη κατανάλωση αλατιού είναι πιθανό να προκαλέσει καρδιακή ανεπάρκεια [μελέτη]