Σε μια Ευρώπη που προχωρά, η Ελλάδα εξακολουθεί να σέρνεται πίσω από τις εξελίξεις. Ελάχιστες χώρες παγκοσμίως αρνούνται ακόμη να αποζημιώσουν τα συστήματα συνεχούς καταγραφής γλυκόζης (CGM) για τους ασθενείς με διαβήτη τύπου 2 σε πολλαπλό σχήμα ινσουλίνης.

Δυστυχώς, η Ελλάδα βρίσκεται ανάμεσά τους. Και το ερώτημα δεν είναι πια "γιατί;" αλλά "μέχρι πότε;".

Οι διεθνείς κατευθυντήριες οδηγίες είναι ξεκάθαρες. Η American Diabetes Association, η Ελληνική Διαβητολογική Εταιρεία και οι Ενώσεις Ασθενών συμφωνούν: τα CGM βελτιώνουν τον γλυκαιμικό έλεγχο, μειώνουν τις υπογλυκαιμίες, ενισχύουν τη συμμόρφωση και οδηγούν σε καλύτερη ποιότητα ζωής. Δεν πρόκειται για πολυτέλεια, αλλά για βασικό εργαλείο σύγχρονης φροντίδας.

Στη χώρα μας 1,2 εκατ. άτομα έχουν διαβήτη εκ των οποίων 40 χιλιάδες άτομα με σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2 σε πολλαπλό σχήμα ινσουλίνης είναι αποκλεισμένα από τη χρήση των συστημάτων καταγραφής γλυκόζης, χωρίς καμία επιστημονική αιτιολογία από την Πολιτεία.

Πρόκειται για άτομα με αντίστοιχες θεραπευτικές ανάγκες με τα άτομα με Σακχαρώδη Διαβήτη τύπου 1, αλλά με διαφορετική μορφή αντιμετώπισης από την Πολιτεία ως προς τη πρόσβαση στις νέες τεχνολογίες.

Και όμως, την ίδια στιγμή που η χώρα αρνείται να αποζημιώσει μια τεχνολογία που προλαμβάνει επιπλοκές, πληρώνει αδρά για τις συνέπειες της αδράνειας.

Η διαβητική νεφροπάθεια αποτελεί τη δεύτερη συχνότερη αιτία που οδηγεί έναν ασθενή σε αιμοκάθαρση. Ο ΕΟΠΥΥ δαπανά κάθε χρόνο εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ για αιμοκαθάρσεις - ποσά πολλαπλάσια από το κόστος μιας έγκαιρης, προληπτικής παρέμβασης με CGM. Είναι σαν να επιλέγουμε συνειδητά να πληρώνουμε το τίμημα της καθυστέρησης αντί της πρόληψης.

Οι ίδιοι οι πολιτικοί έχουν αναγνωρίσει το πρόβλημα. Η ηγεσία του υπουργείου Υγείας έχει δηλώσει δημόσια ότι η αποζημίωση των CGM αποτελεί "αναγκαίο βήμα εκσυγχρονισμού", ενώ αντίστοιχα η ηγεσία του ΕΟΠΥΥ  έχει επισημάνει ότι "η τεχνολογία πρέπει να φτάνει στους ασθενείς όταν πραγματικά τη χρειάζονται".  Λόγια που όμως στερούνται πράξεων. 

Τα δεδομένα είναι αμείλικτα: τα CGM μειώνουν νοσηλείες, περιορίζουν επιπλοκές, εξοικονομούν πόρους για τα συστήματα υγείας. Η Ελλάδα δεν έχει την πολυτέλεια να αγνοεί την επιστήμη, ούτε να συνεχίζει μια πολιτική που κοστίζει περισσότερο και προσφέρει λιγότερα.

Η αποζημίωση των CGM για τον διαβήτη τύπου 2 σε πολλαπλό σχήμα ινσουλίνης, δεν είναι «μεταρρύθμιση». Είναι το αυτονόητο. Και το αυτονόητο έχει ήδη καθυστερήσει υπερβολικά.

Ειδήσεις υγείας σήμερα
Επέμβαση - ελπίδα για σωτηρία από τις καρδιακές αρρυθμίες
"Μία μπάλα για όλους": Χίλια παιδιά σε ευρωπαϊκή δράση συμπερίληψης στη Θεσσαλονίκη
Παχυσαρκία: Μια χρόνια νόσος που απαιτεί σύγχρονη ιατρική προσέγγιση