Ένα νέο τύπο τατουάζ που μπορεί να εμφανίζεται ή να εξαφανίζεται ανάλογα με το είδος του φωτός που περνά από πάνω του ανακάλυψαν οι επιστήμονες στο Πανεπιστήμιο του Κολοράντο στο Μπόλντερς. Μάλιστα το τατουάζ έγινε στο πόδι του επικεφαλής της ερευνητικής ομάδας.
Το μελάνι, που ονομάζεται PhotoTat, λειτουργεί σαν διακόπτης ρύθμισης φωτεινότητας για την τέχνη της δερματοστιξίας. Αν ρίξετε υπεριώδες φως πάνω του, το χρώμα θα εμφανιστεί μέσα σε δευτερόλεπτα. Αν ρίξετε συνηθισμένο φωτεινό λευκό φως, το χρώμα θα γίνει σχεδόν αόρατο. Η χρωστική ουσία δεν φεύγει ποτέ από το δέρμα, επομένως με αυτή την έννοια είναι τόσο μόνιμη όσο ένα κανονικό τατουάζ, αλλά το χρώμα που δείχνει ανά πάσα στιγμή εξαρτάται αποκλειστικά από το ποιος το έστρεψε με φως και πότε.
Ο επικεφαλής ερευνητής Carson J. Bruns έκανε τατουάζ το πειραματικό μελάνι στο πόδι του και άφησε την ομάδα του να το παρακολουθήσει με την πάροδο του χρόνου. Τα αποτελέσματά τους, που δημοσιεύθηκαν στο περιοδικό Matter & Light, υποδεικνύουν κάτι μεγαλύτερο από μια απλή εργαστηριακή περιέργεια: κάτω από πραγματικό ανθρώπινο δέρμα, το μελάνι συνέχιζε να ενεργοποιείται και να απενεργοποιείται, συνέχιζε να είναι σβήνει και δεν έδειξε εμφανή μείωση της λειτουργίας του μετά από περισσότερα από δύο χρόνια.
Πώς λειτουργεί στην πραγματικότητα το τατουάζ που αλλάζει χρώμα
Πίσω από το φαινόμενο κρύβεται μια κατηγορία μορίων που ονομάζονται φωτοχρώματα: ενώσεις που αλλάζουν χρώμα όταν έρχονται σε επαφή με το φως και στη συνέχεια διατηρούν αυτό το νέο χρώμα μέχρι να τα αλλάξει ξανά ένα διαφορετικό είδος φωτός. Αυτά τα μόρια δεν είναι καινούργια. Για δύο δεκαετίες, οι επιστήμονες τα χρησιμοποιούν σε επανεγγράψιμα χρώματα, βερνίκια νυχιών, ακόμη και σε τρισδιάστατα εκτυπωμένα αντικείμενα που αλλάζουν χρώμα κατόπιν εντολής. Αυτό που κανείς δεν είχε καταλάβει ήταν πώς να τα τοποθετήσει με ασφάλεια και μόνιμη θέση μέσα σε ζωντανό δέρμα.
Για να λύσουν αυτό το πρόβλημα, οι ερευνητές συμπύκνωσαν τα μόρια που αλλάζουν χρώμα σε πλαστικά σωματίδια τόσο μικρά που είναι αόρατα με γυμνό μάτι, περίπου στο μέγεθος των κόκκων σκόνης που χρησιμοποιούνται στο συνηθισμένο μελάνι τατουάζ. Το πλαστικό κέλυφος, κατασκευασμένο από το ίδιο υλικό που χρησιμοποιείται σε ορισμένα ιατρικά εμφυτεύματα όπως το οστικό τσιμέντο και οι τεχνητοί φακοί, έχει σχεδιαστεί για να σφραγίζει τα μόρια μακριά από τον περιβάλλοντα ιστό. Τα σωματίδια διατίθενται σε τρία βασικά χρώματα: μπλε, ματζέντα και κίτρινο. Αναμεμειγμένα μεταξύ τους, παράγουν μια αξιοπρεπή γκάμα αποχρώσεων, αν και οι ερευνητές παραδέχονται ότι η συνολική γκάμα είναι στενότερη από αυτή που μπορεί να επιτύχει ένας εμπορικός εκτυπωτής.
Για την τοποθέτηση του μελανιού στο δέρμα η ομάδα χρησιμοποίησε τυπικά μηχανήματα τατουάζ, τις ίδιες βελόνες και τον εξοπλισμό που χρησιμοποιεί οποιοσδήποτε tatoo artist, για να εφαρμόσει το μελάνι σε δέρματα εξάσκησης από σιλικόνη, σε δείγματα δέρματος χοίρου και τελικά στο πόδι του ίδιου του επικεφαλής ερευνητή. Πριν από τη δοκιμή σε πραγματικό άτομο, επιβεβαίωσαν ότι το μελάνι εμφανιζόταν καθαρά σε μια σειρά από αποχρώσεις δέρματος, από πολύ ανοιχτό έως πιο σκούρο, χρησιμοποιώντας μοντέλα σιλικόνης που κατασκευάστηκαν για να μιμούνται αυτό το εύρος.
Αυτή η δοκιμή στο δέρμα ήταν μικρής κλίμακας εκ προθέσεως: αφορούσε ακριβώς ένα άτομο, τον επικεφαλής ερευνητή, ο οποίος έκανε τατουάζ στον εαυτό του με δεκάδες κομμάτια μελανιού μεταξύ Ιανουαρίου 2024 και Ιανουαρίου 2025 και παρακολούθησε την απόδοσή τους με την πάροδο του χρόνου. Επειδή επρόκειτο για ένα άτομο και όχι για μια ομάδα ασθενών, οι συγγραφείς περιγράφουν τα αποτελέσματα ως μια πρώιμη απόδειξη της ιδέας και όχι ως μια τελική απάντηση.
Αυτό που έδειξε η δοκιμή σε ένα άτομο ήταν ενθαρρυντικό. Το μπλε, το ματζέντα και το κίτρινο συνέχισαν να ενεργοποιούνται και να σβήνουν μετά από έναν και πλέον χρόνο σε ζωντανό δέρμα, με ορισμένα σημεία να εξακολουθούν να λειτουργούν σε χρονικό διάστημα δύο χρόνων.
Ο ερευνητής σχεδίασε ένα χαμογελαστό πρόσωπο σε ένα τατουάζ χρησιμοποιώντας έναν φακό UV εξοπλισμένο με μια αυτοσχέδια στενή άκρη, το έσβησε με λευκό φως και στη συνέχεια σχεδίασε μια καρδιά χρησιμοποιώντας ένα τυπωμένο στένσιλ, το έσβησε και σχεδίασε μια μουσική νότα με ένα διαφορετικό στένσιλ, όλα ακριβώς στο ίδιο σημείο του δέρματος. Κάθε κύκλος σχεδίασης και σβήσιμου χρειάστηκε μόνο λίγα δευτερόλεπτα.
Οι ερευνητές εξέτασαν επίσης κατά πόσον διαφορετικά χρώματα φωτός θα μπορούσαν να σβήσουν μόνο μία απόχρωση από ένα τατουάζ μικτών χρωμάτων, αφήνοντας τις άλλες ανέπαφες. Χρησιμοποιώντας έναν φορητό προβολέα που εκπέμπει κόκκινο, πράσινο και μπλε φως λέιζερ, διαπίστωσαν ότι μπορούσαν να ωθήσουν ένα σκούρο, τρίχρωμο μείγμα προς διακριτές αποχρώσεις ανάλογα με το ποιο έγχρωμο λέιζερ χρησιμοποίησαν, επιβεβαιώνοντας ότι το υποκείμενο κόλπο λειτουργεί ακόμη και σε πραγματικό, ζωντανό δέρμα.
Οι ερευνητές ανακάλυψαν επίσης μια πρακτική παράπλευρη χρήση: τον έλεγχο αντηλιακού. Επειδή το μελάνι αντιδρά στην υπεριώδη ακτινοβολία, η εφαρμογή αντηλιακού SPF 30 πάνω από ένα ενεργοποιημένο τατουάζ το έκανε να ξεθωριάζει εντελώς μέσα σε λίγα λεπτά στο ηλιακό φως, ενώ ένα μη προστατευμένο έμπλαστρο παρέμεινε ορατά χρωματισμένο.
Πάντως η τεχνολογία φαίνεται να υστερεί στη σταθερότητα και στην απόδοση των χρωμάτων, καθώς η μπλε ουσία έδειξε σημάδια φθοράς στον χρόνο, ενώ περιορισμένο είναι και το ευρος των χρωμάτων που μπορεί να εμφανίσε το τατουάζ σε σχέση μία φωτογραφία.
Πηγές:
Matter & Light
Ειδήσεις υγείας σήμερα
15ο Πανελλήνιο Συνέδριο Αναπτυξιακής και Συμπεριφορικής Παιδιατρικής
"Μεταξά": Επιτυχής η πρώτη επέμβαση HIPEC για προχωρημένο καρκίνο των ωοθηκών
Δράση ενημέρωσης και ευαισθητοποίησης: Η ζωή μου με τη διαπυητική ιδρωταδενίτιδα