Σε πρωτοποριακή έρευνα, επιστήμονες του ΜΙΤ και του Γενικού Νοσοκομείου Μασαχουσέτης ανέπτυξαν μικρή, εμφυτεύσιμη συσκευή που χορηγεί χημειοθεραπεία απευθείας σε όγκους του παγκρέατος.

Σε έρευνα που πραγματοποιήθηκε σε ποντικούς, οι ερευνητές ανακάλυψαν ότι η μέθοδος ήταν μέχρι 12 φορές πιο αποτελεσματική σε σχέση με την ενδοφλέβια χορήγηση φαρμάκων χημειοθεραπείας.

Οι ερευνητές ετοιμάζονται να σχεδιάσουν κλινική δοκιμή σε ανθρώπους.
Η Laura Indolfi, δήλωσε ότι υπάρχει μεγάλη δυνατότητα για μια συσκευή τοπικής αγωγής στην περιοχή που προσβλήθηκε από τη νόσο.

Σημειώνει, ότι μπορεί να τοποθετηθεί η συσκευή για την τοπική απελευθέρωση φαρμάκων με στόχο τον έλεγχο της εξέλιξης του όγκου και δυνητικά της συρρίκνωσής του σε μέγεθος που να μπορεί να αφαιρέσει ο χειρουργός.
Το λεπτό, εύκαμπτο φιλμ, θα μπορούσε επίσης να προσορμίζεται για την αντιμετώπιση άλλων όγκων που είναι δύσκολο να προσεγγιστούν.

Η ομάδα ανέπτυξε εύκαμπτο πολυμερές φιλμ από PLGA, υλικό που χρησιμοποιείται ευρέως για τη χορήγηση φαρμάκων και άλλων ιατρικών εφαρμογών.
Το φιλμ μπορεί να τυλιχτεί σε στενό σωλήνα και να τοποθετηθεί μέσω καθετήρα.
Όταν το φιλμ φτάσει στο πάγκρεας ξεδιπλώνεται και προσαρμόζεται στο σχήμα του όγκου.

H Indolfi σημείωσε ότι επειδή είναι πολύ εύκαμπτο μπορεί να προσαρμοστεί σε οποιοδήποτε μέγεθος και σχήμα έχει ο όγκος.
Φάρμακα ενσωματώνονται στο φιλμ και στη συνέχεια απελευθερώνονται για προγραμματισμένο εκ των προτέρων χρονικό διάστημα.
Το φιλμ είναι σχεδιασμένο έτσι ώστε το φάρμακο να απελευθερώνεται μόνο από την πλευρά που βρίσκεται σε επαφή με τον όγκο, ελαχιστοποιώντας τις παρενέργειες σε γειτονικά όργανα.

Οι ερευνητές συνέκριναν 2 ομάδες ποντικών που έφεραν ανθρώπινους παγκρεατικούς όγκους.
Μια ομάδα έλαβε την εμφυτεύσιμη συσκευή που περιείχε το φάρμακο paclitaxel και η άλλη υποβλήθηκε σε ενέσεις με το ίδιο φάρμακο για 4 εβδομάδες.

Σε ποντικούς στους οποίους εμφυτεύτηκε η συσκευή επιβραδύνθηκε η ανάπτυξη του όγκου και σε ορισμένες περιπτώσεις οι όγκοι συρρικνώθηκαν.

Η αγωγή επίσης αύξησε την ποσότητα του νεκρωτικού ιστού.

Επίσης, δρώντας ως φυσικό εμπόδιο το φιλμ μπόρεσε να μειώσει τη μετάσταση σε γειτονικά όργανα.
Οι Elazer Edelman, Thomas D. και Virginia W. Cabot του MIT, δήλωσαν ότι ο συνδυασμός τοπικής, χρονομετρημένης και ελεγχόμενης χορήγησης φαρμάκων, σε συνδυασμό με συνετή χρήση σημαντικών ουσιών θα μπορούσε να αντιμετωπίσει τα σημαντικά προβλήματα που αποτελούν εμπόδια στη φαρμακευτική θεραπεία του καρκίνου στο πάγκρεας.

Το μεγαλύτερο όφελος της συσκευής είναι η ικανότητά της να εμφυτεύεται με ελάχιστα επεμβατικές μεθόδους. Επομένως, μπορεί να δοθεί στους ογκολόγους και τους χειρουργούς η δυνατότητα να φτάσουν σε όγκους που διαφορετικά θα ήταν δύσκολο να πλησιάσουν.

Η έρευνα δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Biomaterials.

 

Πηγές: Biomaterials.