Άνθρωποι με κίνδυνο νόσου του Alzheimer λόγω οικογενειακού ιστορικού ή γενετικής προδιάθεσης που έκαναν 6 μήνες αερόβια άσκηση βελτίωσαν το μεταβολισμό γλυκόζης στον εγκέφαλο και την εκτελεστική λειτουργία. Οι βελτιώσεις έγιναν σε συνδυασμό με αυξημένη καρδιαναπνευστική φόρμα.

Ο Ozioma C. Okonkwo, του University of Wisconsin School of Medicine and Public Health, δήλωσε ότι αυτή η έρευνα είναι σημαντικό βήμα προς την ανάπτυξη συνταγογράφησης της άσκησης που προστατεύει τον εγκέφαλο από τη νόσο Alzheimer, ακόμα και σε ανθρώπους που προηγουμένως ακολουθούσαν καθιστική ζωή.

Η έρευνα έγινε σε 23 σχετικά νέους ηλικιωμένους με φυσιολογική αντίληψη,  με οικογενειακό ιστορικό ή γενετικό κίνδυνο για τη νόσο. Όλοι ακολουθούσαν καθιστική ζωή.

Αξιολογήθηκαν με εξετάσεις, όπως καρδιαναπνευστική φόρμα, μέτρηση καθημερινής δραστηριότητας, απεικόνιση μεταβολισμού γλυκόζης στον εγκέφαλο και εξετάσεις νοητικής λειτουργίας.

Μισοί από τους συμμετέχοντες έλαβαν πληροφορίες για τη διατήρηση ενεργού τρόπου ζωής αλλά δεν είχαν παρέμβαση,

Οι υπόλοιποι συμμετείχαν σε μέτριας έντασης πρόγραμμα άσκησης σε διάδρομο με προσωπικό γυμναστή 3 φορές την εβδομάδα για 26 εβδομάδες.

Σε σύγκριση με συμμετέχοντες που διατηρούσαν το σύνηθες επίπεδο σωματικής δραστηριότητας, άνθρωποι που ακολούθησαν πρόγραμμα άσκησης βελτίωσαν την καρδιαναπνευστική φόρμα, περνούσαν λιγότερο χρόνο με καθιστική ζωή μετά το τέλος του προγράμματος και είχαν καλύτερη επίδοση σε νοητικές εξετάσεις εκτελεστικής λειτουργίας.

Η βελτιωμένη καρδιαναπνευστική φόρμα συνδεόταν με αυξημένο μεταβολισμό γλυκόζης στον εγκέφαλο σε περιοχή του εγκεφάλου που συνδέεται με τη νόσο.

Τα ευρήματα είναι ιδιαίτερα σχετικά σε ανθρώπους με υψηλότερο κίνδυνο για νόσο του Alzheimer λόγω οικογενειακού ιστορικού ή γενετικών προδιαγραφών.

Ο Dr. Okonkwo δήλωσε ότι η έρευνα δείχνει ότι ο τρόπος ζωής-τακτική αερόβια- μπορεί δυνητικά να ενισχύσει την εγκεφαλική και νοητική λειτουργία, που είναι ιδιαίτερα ευαίσθητα στη νόσο.

Τα ευρήματα δημοσιεύτηκαν στο Brain Plasticity