Πώς αλλάζει τα δεδομένα για το «Ερρίκος Ντυνάν» η Χρυσή Σφραγίδα Έγκρισης από τον διεθνή οργανισμό Joint Commission International (JCI);

Έπειτα από συστηματική προετοιμασία που ξεπέρασε τα δύο χρόνια, το «Ερρίκος Ντυνάν» ανήκει στην επίλεκτη ομάδα που περιλαμβάνει μόνο 600 νοσοκομεία στον κόσμο, τα οποία έχουν λάβει τη Χρυσή Σφραγίδα Έγκρισης (Gold Seal of Approval) για Διαπίστευση Νοσοκομείων από τον οργανισμό Joint Commission International. Είμαστε υπερήφανοι γι’ αυτή την επιβράβευση, καθώς πρόκειται για την ισχυρότερη και εγκυρότερη διαπίστευση ποιότητας παγκοσμίως, αλλά και γιατί αποτελεί την έμπρακτη αναγνώριση μιας ομαδικής προσπάθειας.

Τι σημαίνει πρακτικά η διαπίστευση JCI;

Η Χρυσή Σφραγίδα Έγκρισης δηλώνει τη συμμόρφωση του «Ερρίκος Ντυνάν» προς αυτό το διεθνώς αναγνωρισμένο πρότυπο. Αποτελεί σύμβολο ποιότητας που αντανακλά τη δέσμευση του οργανισμού στην παροχή ασφαλούς και αποτελεσματικής φροντίδας προς τους ασθενείς. Το «Ερρίκος Ντυνάν» αξιολογήθηκε από ομάδα εξειδικευμένων επιθεωρητών του JCI σε περίπου 1.200 μετρήσιμα στοιχεία που καλύπτουν ένα ευρύ φάσμα, όπως οι διεθνείς στόχοι ασφάλειας ασθενών, η εκτίμηση και η φροντίδα ασθενών, η αναισθησιολογική και η χειρουργική φροντίδα, η διαχείριση φαρμάκων, η εκπαίδευση του ασθενούς και της οικογένειάς του, η βελτίωση της ποιότητας, η πρόληψη και ο έλεγχος των λοιμώξεων, η διοίκηση και η ηγεσία, η διαχείριση των εγκαταστάσεων, τα προσόντα και η εκπαίδευση του προσωπικού και η διαχείριση πληροφοριών. Συνεπώς, το «Ντυνάν» είναι στην κορυφή των υπηρεσιών υγείας στην Ελλάδα με την πλέον αξιόπιστη σφραγίδα.

Επιπλέον, η διαπίστευση JCI αποτελεί προϋπόθεση για να εισέλθει ένα νοσοκομείο, οπουδήποτε στον κόσμο, στην αγορά του ιατρικού τουρισμού. Κινούμαστε ήδη και προς αυτή την κατεύθυνση και βρισκόμαστε κοντά σε συμφωνίες με διεθνή γραφεία, ειδικευμένα στον ιατρικό τουρισμό.

Τα επόμενα βήματα άμεσης προτεραιότητας για το νοσοκομείο ποια είναι;

Ως άμεση προτεραιότητα έχουμε θέσει τη διεύρυνση της βάσης συνεργασίας με ασφαλιστικές εταιρείες και μεγάλους εργοδότες, όπως είναι η πρόσφατη συνεργασία μας με την εταιρεία Σκλαβενίτης, που αριθμεί περίπου 22.600 εργαζόμενους (από τους οποίους οι 14.000 στον Νομό Αττικής) και αποτελεί τον μεγαλύτερο εργοδότη στην Ελλάδα. Ιδιαίτερη έμφαση δίνουμε επίσης στη συνεργασία με νέους ιατρούς που επιθυμούν να επιστρέψουν από το εξωτερικό, με τη βεβαιότητα ότι αυτή η επιλογή δεν αποτελεί μια επένδυση μόνο για το «Ερρίκος Ντυνάν», αλλά έχει ευρύτερες διαστάσεις. Παράλληλα, συνεχίζουμε με εντατικά βήματα το πρόγραμμα αναβάθμισης του εξοπλισμού του νοσοκομείου, όπως -για να σταθώ στο πλέον πρόσφατο απόκτημά μας- με το τελευταίας γενιάς ρομποτικό σύστημα, που εξασφαλίζει μεγαλύτερη επιτυχία και ακρίβεια στις ορθοπαιδικές επεμβάσεις.

Η πανδημική κρίση του Covid-19 σε τι βαθμό λειτούργησε ανασχετικά για τον σχεδιασμό σας;

Είναι ξεκάθαρο ότι η πανδημία μάς επηρέασε αρνητικά, όπως άλλωστε όλες τις ιδιωτικές κλινικές και σχεδόν κάθε τομέα με οικονομική δραστηριότητα. Η δίμηνη αναβολή και μόνο στα τακτικά χειρουργεία ή ο αποκλεισμός των εξωτερικών ιατρείων αρκούσαν για να ανατραπεί το πλάνο της καθημερινής λειτουργίας του νοσοκομείου. Σταδιακά, όπως και η χώρα, ξαναβρίσκουμε τους φυσιολογικούς ρυθμούς και προχωρούμε πιο γρήγορα στον σχεδιασμό μας. Από την άλλη πλευρά, ωστόσο, θα πρέπει να επισημάνω ότι η κρίση με τον Covid-19 αποτέλεσε κι ένα μεγάλο τεστ, αποδεικνύοντας ότι το «Ερρίκος Ντυνάν» είναι θωρακισμένο σε κάθε επίπεδο και προσφέρει πραγματικά υπηρεσίες υγείας υψηλής ποιότητας με απόλυτη ασφάλεια.

Η διεθνής διαπίστευση που λάβατε θα ενισχύσει τον εγχώριο ανταγωνισμό;

Κατ’ αρχάς, σπάει ένα «μονοπώλιο». Θα ήταν ευχάριστο, αλλά και ευεργετικό για την ελληνική κοινωνία και τη χώρα μας, κι άλλα νοσοκομεία να κινηθούν τα επόμενα χρόνια με στόχο τη βελτίωση των παρεχόμενων υπηρεσιών τους, την ποιοτική αναβάθμισή τους και την απόκτηση της διαπίστευσης JCI, γιατί ο υγιής ανταγωνισμός βοηθά τελικά όλους.

Επειδή υπήρξαν και σχετικές πρωθυπουργικές εξαγγελίες για τα σχήματα ΣΔΙΤ, βλέπετε να υπάρχει περιθώριο για τη συνεργασία δημόσιου και ιδιωτικού τομέα σε ζητήματα υγείας;

Αυτό είναι ένα ερώτημα που ακούω χρόνια -κάποιοι το συνδέουν πρωτίστως με την αυτονόητη ανάγκη να λειτουργήσουν τα δημόσια νοσοκομεία με ιδιωτικοοικονομικά κριτήρια. Το ζητούμενο, ωστόσο, είναι το θεσμικό πλαίσιο, η λειτουργικότητα και η κατεύθυνση αυτής της συνεργασίας. Στο εξωτερικό έχουν βοηθηθεί πάρα πολύ τα δημόσια νοσοκομεία μέσω ΣΔΙΤ και είμαι βέβαιος ότι αυτό θα μπορούσε να συμβεί κι εδώ, εάν το Δημόσιο υιοθετούσε τις ανάλογες βέλτιστες πρακτικές. Εάν η συνεργασία έχει να κάνει με κοινωνικές δράσεις, αναμφίβολα μπορούν να γίνουν πολλά -και το «Ερρίκος Ντυνάν» στη νέα εποχή του φιλοδοξεί να πρωταγωνιστήσει και σε αυτό το πεδίο.