Η κατάργηση του 9/6/3 που ουσιαστικά εξαλείφει τις αναλογίες, οι χρονικές διευκολύνσεις στην αξιολόγηση ολόκληρων κατηγοριών φαρμάκων και η εθελούσια μείωση της τιμής, αποτελούν σύμφωνα με παράγοντες της αγοράς, τις τρεις βασικότερες αλλαγές του νέου νόμου για την υγεία όσον αφορά τα φάρμακα που πρέπει να τύχουν ιδιαίτερης προσοχής. Διότι πιθανότατα να δυσκολέψουν την πρόσβαση των ασθενών σε καινοτόμα σκευάσματα, να δυσχεράνουν την είσοδο νέων δραστικών, ενώ θεωρείται σοβαρό ενδεχόμενο η περαιτέρω επιβάρυνση της φαρμακευτικής δαπάνης. 

1) Κατάργηση του 9/6/3 και αντικατάσταση του μέτρου με 8 συγκεκριμένες χώρες, εκ των οποίων στις 5 πρέπει να αποζημιώνεται. Ενώ ο προηγούμενος νόμος μιλούσε για όλα τα κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης -να κυκλοφορεί σε 9 χώρες, να αποζημιώνεται σε 6 και να έχει αξιολογηθεί σε 3 από ένα σύνολο 9 καθορισμένων κρατών) ο νέος νόμος προσδιορίζει μόνο 8 χώρες (έχει βγει η Αγγλία) από τις οποίες πρέπει να αποζημιώνεται σε 5. Στελέχη της αγοράς, μας ανέφεραν ότι με το προηγούμενο μέτρο και με δεδομένο ότι στο δίμηνο οι υποβολές σε νέες δραστικές έφθαναν τις 60 περίπου και από αυτές απορρίπτονταν ελάχιστες, με το νέο μέτρο εκτιμάται ότι θα αποκλείονται τουλάχιστον οι μισές. Αυτό σημαίνει μη επαρκή κάλυψη των αναγκών που θα εμφανιστούν στους ασθενείς, καθώς μπορεί ένα σκεύασμα να κυκλοφορεί στο εξωτερικό αλλά να μην αποζημιώνεται σε πέντε χώρες από τις συγκεκριμένες 8. Την ίδια στιγμή, αναφέρουν πηγές μας, αν πάρουμε τη διαδικασία της αποζημίωσης στις 8 αυτές χώρες δεν είναι καθόλου εύκολη υπόθεση είτε λόγω καθυστερήσεων είτε λόγω εναρμονισμένης πολιτικής. Συγκεκριμένα η Γαλλία και η Πορτογαλία εμφανίζουν διετή καθυστέρηση στην έγκριση αποζημίωσης ενός νέου σκευάσματος, ενώ εναρμονισμένη πολιτική στην διαδικασία ακολουθούν η Φιλανδία με τη Σουηδία και η Γερμανία με την Αυστρία. Σε συνομιλία που είχαμε με την πρόεδρο της Ελληνικής Εταιρείας Αντιρρευματικού Αγώνα και πρόεδρο της Ελληνικής Εταιρείας Εμμηνόπαυσης, κα. Αθανασία Παππά, μας ανέφερε ότι με το μέτρο των 5 χωρών δυσχεραίνεται η κάλυψη των αναγκών που έχουν οι ασθενείς στην Ελλάδα σε νέα φάρμακα πιο εξελιγμένα -και άρα εξαιτίας αυτού του μέτρου η χώρα γυρνά την πλάτη στις νέες θεραπείες που ήδη υπάρχουν στο εξωτερικό με ικανοποιητικά αποτελέσματα. Όπως ανέφερε, οι ανάγκες των ασθενών μέρα με την μέρα αυξάνονται γεωμετρικά και δεν είναι μόνο η νόσος που τους ταλαιπωρεί αλλά οι συννοσηρότητες που προκαλούνται δυσχεραίνοντας υπέρμετρα την καθημερινότητά τους και την ποιότητα της ζωής τους. 

2) Αποκλεισμός κατηγοριών σκευασμάτων από αξιολόγηση. Στελέχη της αγοράς θεωρούν ότι μία τέτοια επιλογή, με μαθηματική ακρίβεια θα επιβαρύνει την φαρμακευτική δαπάνη και όλα τα σκευάσματα θα πρέπει να περνούν την διαδικασία της αξιολόγησης, είτε είναι γενόσημα, είτε βιοομοειδή είτε συνδυασμοί δραστικών, καθώς υπάρχουν περιπτώσεις τέτοιων φαρμάκων που είναι ακριβότερα από τα πρωτότυπα σκευάσματα. Όπως λένε για παράδειγμα, στα Βιο-ομοειδή οι τιμές κυμαίνονται περί το 80%- 90% της αξίας του πρωτοτύπου, δηλαδή η εισαγωγή ενός βιο-ομοειδούς θα μπορούσε να προκαλέσει εξοικονόμηση κατά 10-20%, εφόσον βέβαια έχουν το ίδιο ποσοστό επιστροφών (Rebates), το οποίο πρακτικά δεν μπορεί να συμβεί (τα πρωτότυπα σκευάσματα έχουν κατά τεκμήριο υψηλότερο ποσοστό επιστροφών, σε πολλά από αυτά δε φτάνει το υψηλότερο ποσοστό του 30%). Η ολοκλήρωση της αξιολόγησής τους και εν συνεχεία η διαπραγμάτευσή τους θα μπορούσε να πετύχει υψηλότερες εκπτώσεις οι οποίες σύμφωνα με την εμπειρία από χώρες της ΕΕ θα μπορούσαν να φθάσουν και το 90%, όχι μόνο για τα βιο-ομοειδή αλλά και για το πρωτότυπο. Παράλληλα από όλα τα στάδια πρέπει να περνούν και τα γενόσημα, καθώς υπάρχουν αρκετά που σήμερα ο ΕΟΠΥΥ τα αποζημιώνει έως και 3 φορές πάνω από τα πρωτότυπα. Είναι λάθος, όπως λέγεται, η νυν ηγεσία του Υπουργείου να αποκλείει σκευάσματα από την αξιολόγηση έχοντας κατά νου το μπλοκάρισμα του συστήματος της προηγούμενης περιόδου, καθώς γνωρίζει καλά ότι αυτό οφειλόταν στη δυσλειτουργία της Επιτροπής Διαπραγμάτευσης. Βασική αρχή θα έπρεπε να είναι, ότι όλα τα σκευάσματα πρέπει να περνούν από αξιολόγηση, με διαφορετικά βεβαίως προαπαιτούμενα, ανάλογα με τη νομική τους βάση, και στη συνέχεια να πηγαίνουν στη διαπραγμάτευση ώστε το σύστημα να πετυχαίνει την μεγαλύτερη δυνατή εξοικονόμηση. 

3) Εθελούσια Μείωση της τιμής. Αυτό σημαίνει ότι ένα λιγότερο ωφέλιμο σκεύασμα με χαμηλότερη τιμή θα υποκαταστήσει όλα τα καλύτερα σκευάσματα της κατηγορίας του. Άρα, μια λύση θα μπορούσε να ήταν η εθελούσια αίτηση προς επαναδιαπραγμάτευση εφόσον πρωτίστως έχει αξιολογηθεί το σκεύασμα.