Είναι αλήθεια πως εδώ και πολλά χρόνια γίνεται προσπάθεια να εντοπισθούν πάνω στο σώμα του ανθρώπου σημεία που να δείχνουν ότι υπάρχει κίνδυνος για καρδιακό επεισόδιο. Πρώτα ενοχοποιήθηκε η πτυχή στο λοβίο του αυτιού.

Η ύπαρξη μιας πτυχής στο λοβίο του αυτιού συνδυάσθηκε με μεγάλη πιθανότητα προσβολής των αρτηριών της καρδιάς από στεφανιαία νόσο. Αργότερα η εναπόθεση λίπους. Δεν φτάνει να είναι κάποιος παχύς για να σηματοδοτηθεί η ύπαρξη κινδύνου.

Θα πρέπει το πάχος να αθροίζεται σε ορισμένες περιοχές του σώματος, για να είναι κακό προγνωστικό σημάδι.

Παρατηρήθηκε ότι η συγκέντρωση του λίπους στη μέση ήταν ένα κακό σημάδι. Έτσι, ύστερα από πολλές μελέτες αποδείχθηκε ότι όταν η διάμετρος της μέσης ήταν άνω των 105 cm για τους άνδρες και 85 cm για τις γυναίκες, η πιθανότητα να αναπτυχθεί στεφανιαία νόσος με τις επιπλοκές της, όπως π.χ.

έμφραγμα του μυοκαρδίου, ήταν μεγάλη.

Τώρα, ένας νέος δείκτης κάνει την εμφάνισή του. Ερευνητές της μεγαλύτερης επιδημιολογικής μελέτης στον κόσμο, της μελέτης Framingham παρατήρησαν ότι οι άνδρες που είχαν περίμετρο λαιμού μεγαλύτερη από 40,5 cm και οι γυναίκες άνω των 34,2 cm, όλοι ηλικίας άνω των 51 ετών, είχαν μεγαλύτερη πιθανότητα να αναπτύξουν στεφανιαία νόσο, καθόσον η καλή χοληστερίνη ήταν χαμηλή.

Συγκεκριμένα, για κάθε αύξηση της περιμέτρου του λαιμού άνω των 3 cm για τους άνδρες παρατηρήθηκε ελάττωση της καλής χοληστερίνης (HDL) κατά 2,2 mg %, ενώ αντίστοιχα για τις γυναίκες ελάττωση 2,7 mg %.

Όσον αφορά την κακή χοληστερίνη (LDL) που προκαλεί την καταστροφή των αρτηριών δεν παρατηρήθηκε καμία ουσιαστική μεταβολή. Όμως παρατηρήθηκε αύξηση του σακχάρου νηστείας κατά 3 mg % στους άνδρες και 2,1 mg % στις γυναίκες, όταν είχαν αύξηση της περιμέτρου του λαιμού κατά 3 cm πάνω από τις αντίστοιχες φυσιολογικές τους τιμές.

Η φυσιολογική τιμή του σακχάρου του αίματος στο νηστικό άτομο είναι 100 mg % και κάθε αύξηση πάνω από αυτή την τιμή αποτελεί ιδιαίτερο ευαίσθητο δείκτη που δείχνει ότι οι αρτηρίες έχουν αυξημένη πιθανότητα να προσβληθούν από αθηροσκλήρωση.

Το ιδιαίτερο ενδιαφέρον της μελέτης που μέτρησε την περίμετρο του λαιμού ήταν ότι αυτοί που είχαν παχύ λαιμό ήταν επιρρεπείς να προσβληθούν από αθηροσκλήρωση, έστω και εάν δεν είχαν αυξημένη περίμετρο μέσης. Αντίθετα, εάν είχαν επιπρόσθετα και αυξημένη περίμετρο μέσης τότε ο κίνδυνος ήταν ακόμα μεγαλύτερος.

Οι ερευνητές δίνουν εξηγήσεις στα ευρήματά τους με βάση το γεγονός ότι όταν ο λαιμός είναι παχύς, υπάρχει λίπος στο λαιμό και το λίπος αυτό υποδηλώνει ότι υπάρχει αυξημένη εναπόθεση λίπους στο άνω μέρος του σώματος, όπου ευρίσκονται ζωτικά όργανα, όπως η καρδιά και το ήπαρ (συκώτι).

Και οι ερευνητές συνεχίζουν ‘όταν υπάρχει αυξημένο λίπος στην καρδιά ή το συκώτι, αυτό υποδηλώνει επιβαρυμένο άτομο, το οποίο δεν βοηθιέται μόνο από δίαιτα. Μπορεί ένα άτομο να μην είναι παχύ, εν τούτοις να έχει εναποτιθέμενο λίπος στην καρδιά ή το συκώτι.

Ο σωστότερος τρόπος να απαλλαγούν από αυτό το λίπος δεν είναι η δίαιτα. Είναι η γυμναστική’.

Κατά συνέπεια, ένας που έχει παχύ λαιμό θα πρέπει να υποβάλλεται σε πλήρη καρδιολογικό έλεγχο με στόχο την αναζήτηση της ύπαρξης επιβαρυντικών παραγόντων.

Έτσι, ο παχύς λαιμός αποτελεί ένα πρόσθετο στοιχείο που μας προειδοποιεί να πάρουμε μέτρα για να αποφύγουμε την καρδιακή προσβολή. Πόσο χρήσιμο θα αποδειχθεί; Το μέλλον θα δείξει.