Γράφει η 'Αννα Ευθυμίου, Δικηγόρος, Πρόεδρος της οργάνωσης ‘Ν.Ε.Ο.Ι.’

Η παιδική πορνογραφία είναι μια από τις γρηγορότερα αυξανόμενες επιχειρήσεις στο χώρο του διαδικτύου και υπολογίζεται να παράγει γύρω στα 3δις € κέρδη ετησίως. Η ΜΚΟ ‘Ν.Ε.Ο.Ι.’ (Νέοι Ευρωπαίοι Οργανωμένοι Ικανοί) στην εκστρατεία ενημέρωσης παιδιών και νέων αναφορικά με την ορθή και ασφαλή χρήση του διαδικτύου, που ξεκίνησε το Σεπτέμβριο του 2007 παραθέτει κάποια χρήσιμα στοιχεία που αφορούν τη ‘μάστιγα’ της παιδικής πορνογραφίας.

Σήμερα, οι Νέες Τεχνολογίες, και ειδικότερα το Διαδίκτυο, έχουν γίνει μια από τις επικρατέστερες τεχνικές που χρησιμοποιούνται από τους παιδόφιλους, για να μοιραστούν παράνομο ψηφιακό φωτογραφικό υλικό ανηλίκων και για να δελεάσουν τα παιδιά σε παράνομες σεξουαλικές πράξεις.

Το Διαδίκτυο κάνει πιο εύκολη την προσέγγιση από τους ‘παραβάτες’ των υποψηφίων θυμάτων τους, ενώ παράλληλα δίνει σε αυτούς απεριόριστη πρόσβαση σε μια κοινότητα ανθρώπων με τις ίδιες σεξουαλικές προτιμήσεις.

Σύμφωνα με κεντρική έρευνα της Αμερικής, 200 νέες εικόνες παιδικής πορνογραφίας ταχυδρομούνται καθημερινά, και 1 στα 7 παιδιά έχει λάβει μια σεξουαλική διαδικτυακή παρενόχληση κατά την πλοήγησή του. Αυτό όμως που συγκλονίζει είναι ότι ένα 35% των παραβατών είναι γονείς κακοποιημένων παιδιών, ενώ ένα 10% αποτελείται από άλλα συγγενικά πρόσωπα.

Κεντρικές στατιστικές μελέτες αποκαλύπτουν ότι περίπου 107.572 εικόνες σεξουαλικά κακοποιημένων παιδιών ταχυδρομήθηκαν στους ελληνικούς ιστοχώρους κατά τη διάρκεια των προηγούμενων τριών ετών, αλλά οι ελληνικές αρχές έχουν κάνει μόνο 119 σχετικές συλλήψεις.

Αντίστοιχα, το FBI σε συνεργασία με Ιnterpol και Europol, τα τρία τελευταία έτη έχει παρατηρήσει ραγδαία αύξηση σε αντίστοιχα περιστατικά και έχει καταχωρήσει στη λίστα των 10 most wanted του FBI τέσσερα πολύ σοβαρά κρούσματα.

Από εκείνους που έχουν συλληφθεί παγκοσμίως, ένα 19% είχαν στην κατοχή τους εικόνες νηπίων και μικρών παιδιών κάτω της ηλικίας των 3 ετών, 39% των παιδιών ήταν από 3-5 ετών και 83% είχαν εικόνες των παιδιών 6-12 ετών.

Στη Μεγάλη Βρετανία πέρυσι, το IWF ερεύνησε περισσότερες από 24.000 καταγγελίες μέσα από την Ανοιχτή Γραμμή επικοινωνίας που διαθέτει για το κοινό και που αφορούσαν την παιδική πορνογραφία, σημειώνοντας μια αύξηση της τάξης του 40% σε σχέση με το προηγούμενο έτος.

Το ίδρυμα έλαβε στη συνέχεια μέτρα που φράζουν από τους Βρετανούς χρήστες του Διαδικτύου την πρόσβαση σε περισσότερες από 6.000 περιοχές όπου είχε ανακαλυφθεί περιεχόμενο –υλικό παιδικής πορνογραφίας, έναντι 3.438 περιοχών του προηγούμενου έτους, μια αύξηση 75 %.

Περίπου το 40% παιδικού πορνογραφικού υλικού που παρουσιάζεται στη Μεγάλη Βρετανία προέρχεται από τις ΗΠΑ. Περαιτέρω 28% προέρχεται από τη Ρωσία όπου, αν και η παραγωγή της παιδικής πορνογραφίας αυξάνεται γρήγορα, οι αρχές φαίνονται απρόθυμες να ενεργήσουν.

Αυτές οι εικόνες με το τόσο αποτρεπτικό, ανατριχιαστικό και άσεμνο υλικό, συλλέγονται και κυκλοφορούν στο εμπόριο από τους επιτήδειους με το ίδιο πάθος που κάποιοι συλλέγουν γραμματόσημα. Οι ‘συλλέκτες’ προσπαθούν να πάρουν στην κατοχή τους κάθε εικόνα διαθέσιμη στη ‘σειρά’ ενός ιδιαίτερου παιδιού και συνήθως αναφέρονται σε αυτό: ‘η σειρά της Amy’, ‘οι περιπέτειες της Άννας’ κλπ.

Για να αποκτήσει κάποιος την ιδιότητα ενός νέου μέλους στους επίλεκτους αυτούς ιστοχώρους όπου γίνονται τέτοιου είδους ‘εμπορικές συναλλαγές’ παιδικής πορνογραφίας τελεί υπό την προϋπόθεση ότι το μέλος θα ‘συνεισφέρει’ στις αντίστοιχες σειρές με ένα ελάχιστο αριθμό νέων εικόνων που προσδιορίζεται από τους όρους εγγραφής και που προστίθεται στις δεκάδες χιλιάδες που ήδη υπάρχουν, αυξάνοντας έτσι το συνολικό αριθμό.

Τα θύματα της παιδικής πορνογραφίας παρατηρούμε ότι είναι άτομα ολοένα και πιο νεαρής ηλικίας. Υπάρχουν πολλοί λόγοι για αυτό. Ένας λόγος είναι ότι οι παραβάτες χρειάζονται συχνά τις εικόνες των όλο και περισσότερο μικρών παιδιών προκειμένου να επιτευχθεί η σεξουαλική ικανοποίηση.

Ένας άλλος λόγος είναι ότι συχνά τα πιο μικρά παιδιά κακοποιούνται και εκμεταλλεύονται από κάποιο άτομο που τα ίδια εμπιστεύονται, όπως ένα συγγενικό φίλο ή της οικογένειας, και επομένως δεν λένε σε κανέναν τι τους συμβαίνει.

Είναι πιθανότερο να πιστέψουν τον καταχραστή, ο οποίος τους εξαναγκάζει στην υποβολή. Και, φυσικά, τα μικρά παιδιά που δεν μιλούν ακόμα είναι κυριολεκτικά ανίκανα να πουν σε οποιονδήποτε για την κακοποίησή τους.

Υπάρχει μια κοινή παρερμηνεία ότι η κατοχή της παιδικής πορνογραφίας είναι ένα έγκλημα χωρίς ‘θύματα’. Αυτή η άποψη δεν θα μπορούσε να απέχει πιο πολύ από την αλήθεια. Κάθε ένας και κάθε φορά που κυκλοφορεί, τυπώνεται ή μεταφορτώνεται στο εμπόριο μια από αυτές τις εικόνες, το παιδί που απεικονίζεται στην εικόνα γίνεται θύμα ξανά και ξανά και ξανά.

Όταν μια εικόνα δημοσιευτεί στο Διαδίκτυο, είναι εκεί για πάντα, ένα μόνιμο αρχείο της κατάχρησης και κακοποίησης που επιβάλλεται επάνω σε εκείνο το παιδί. Είναι εκεί διαθέσιμη σε όποιον θέλει να τη δει, για το υπόλοιπο της ζωής εκείνου του παιδιού.

Η φυσική και ψυχολογική ζημιά σε αυτά τα παιδιά είναι ανυπολόγιστη. Η πράξη της κατοχής αυτών των εικόνων βλάπτει αυτά τα παιδιά τόσο όσο και η πράξη δημιουργίας τους.

Η Πρόεδρος της οργάνωσης ‘Ν.Ε.Ο.Ι.’ κα. Άννα Ευθυμίου, με την ιδιότητά της ως Δικηγόρος και ως Εντεταλμένη Σύμβουλος σε Θέματα Νεολαίας Δήμου Θεσσαλονίκης τονίζει: ‘Η παιδική πορνογραφία ορίζεται διαφορετικά από τη νομοθεσία της κάθε χώρας.

Ο κοινός παρανομαστής είναι οι αναπαραστάσεις ανηλίκων που συμμετέχουν σε σεξουαλικές πράξεις ή καταστάσεις που υποδηλώνουν σεξουαλικές δραστηριότητες. Μερικές φορές ο ορισμός περιλαμβάνει εικόνες που έχουν υποστεί επεξεργασία από ηλεκτρονικό υπολογιστή ή και καρτούν.

Είναι ευρέως γνωστό ότι η παιδική πορνογραφία είναι παράνομη και υπόκειται σε ποινικές κυρώσεις. Επιπλέον, υπάρχουν σημαντικές διαφορές στην αντιμετώπιση της παιδικής πορνογραφίας από χώρα σε χώρα. Σε ορισμένες χώρες,όπως και στην Ελλάδα, ακόμη και η εν γνώση κατοχή παιδικής πορνογραφίας είναι έγκλημα.

Ωστόσο, οι ελληνικές αρχές με δεμένα τα χέρια προσπαθούν να αντιμετωπίσουν την παιδική πορνογραφία στο διαδίκτυο, λόγω των κενών στη νομοθεσία, που εμποδίζει τη σύλληψη ή, σε πολλές περιπτώσεις, την καταδίκη των δραστών.

Σύμφωνα με το νόμο του 2002, όσοι εντοπίζονται να διακινούν παιδοφιλικό υλικό χωρίς να παίρνουν χρήματα γι' αυτό ή χωρίς η εμπορία να είναι δυνατόν να αποδειχθεί, δεν μπορούν να διωχθούν.

Για την καταπολέμηση της παιδικής πορνογραφίας πρόσφατα ψηφίστηκε από τη Βουλή ο νέος νόμος 3625/2007, ο οποίος περιλαμβάνει τρεις μεγάλες θεματικές ενότητες:

Με τις ρυθμίσεις, διαμορφώνεται ένα νέο, αποτελεσματικό και ισχυρό οπλοστάσιο της Ελληνικής κοινωνίας και της νέας γενιάς απέναντι στα απειλητικά φαινόμενα της εκμετάλλευσης της εργασίας και της εμπορίας ανθρωπίνων οργάνων με θύματα παιδιά, της σεξουαλικής κακοποίησης και εκμετάλλευσης παιδιών και της πορνογραφίας με πρωταγωνιστές παιδιά -φαινομένων που τείνουν να προσλάβουν διαστάσεις σύγχρονης μάστιγας και εμφανίζουν χαρακτηριστικά οργανωμένου εγκλήματος.

Αποτελεί αδιαμφισβήτητο γεγονός ότι ανεξέλεγκτες διαστάσεις έχει λάβει διεθνώς τα τελευταία χρόνια το φαινόμενο διακίνησης παιδικής πορνογραφίας μέσω Διαδικτύου. Οι εξηγήσεις που δίνουν οι ειδικοί για τη ραγδαία εξάπλωση του φαινομένου είναι ψυχολογικές και κοινωνικές.

Ωστόσο, η παιδική πορνογραφία έχει και μια διόλου ευκαταφρόνητη οικονομική διάσταση. Ο τζίρος για τους διεστραμμένους οι οποίοι εμπορεύονται παιδικά σώματα αγγίζει πολλές φορές και τα 3 δισ. ευρώ ανά έτος. Κερδισμένοι είναι όλοι όσοι εμπλέκονται σε αυτή την αρρωστημένη συναλλαγή, εκτός φυσικά από τα παιδιά, οι ψυχές των οποίων μένουν για πάντα σημαδεμένες από τη βαρβαρότητα των εκμεταλλευτών τους.

Λύση για να γλιτώσουν οι γονείς τα παιδιά τους από τέτοιο θέαμα στο Internet δεν είναι μόνο η διαρκής αστυνόμευση.

Οι ειδικοί κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου στους γονείς και τους συμβουλεύουν να ελέγχουν οι ίδιοι τις ιστοσελίδες που επισκέπτονται τα παιδιά τους. Στην Ελλάδα το φαινόμενο της παιδικής πορνογραφίας παρουσιάζει έξαρση και οι αξιωματικοί Δίωξης Ηλεκτρονικού Εγκλήματος ανακαλύπτουν ολοένα και πιο 'σκληρό' υλικό στους υπολογιστές των δραστών.'