Ερευνητές θέλησαν να εξετάσουν πώς το τραύμα και η διαταραχή μετατραυματικού στρες επηρεάζουν τον εγκέφαλο και το προσδόκιμο ζωής, χρησιμοποιώντας τεχνολογία απεικόνισης εγκεφάλου και ένα νέο εργαλείο, το GrimAge.

Τα ευρήματα δημοσιεύτηκαν στο Neuropsychopharmacology και ήταν σε ευθυγράμμιση με προηγούμενες έρευνες που έδειξαν ότι το τραύμα και η διαταραχή μετατραυματικού στρες φαίνεται να επιταχύνουν σημαντικά την κυτταρική γήρανση.

Οι ερευνητές απέκτησαν άμεσες ενδείξεις ότι η διαταραχή μετατραυματικού στρες σε ορισμένους, πιθανόν μειώνει το προσδόκιμο ζωής και αυξάνει τον κίνδυνο νευροεκφύλισης λεπταίνοντας μέρη του εγκεφαλικού φλοιού.

Στην έρευνα περιελήφθησαν 854 άνθρωποι.

Ανω του 90% στην έρευνα ήταν Αφροαμερικανοί και το 70% ήταν γυναίκες. Η μέση ηλικία τους ήταν τα 43 έτη.

Οι μισοί συμμετέχοντες αποτέλεσαν την ομάδα ελέγχου. Είχαν εκτεθεί σε τραυματικό γεγονός κατά τη διάρκεια της ζωής τους αλλά δεν είχαν ιστορικό διαταραχής μετατραυματικου στρες. Το ένα τέταρτο είχε συμπτώματα της διαταραχής και ένα τέταρτο είχε ιστορικό τέτοιας.

Το “GrimAge” χρησιμοποιείται για την πρόβλεψη της επίδρασης του τραυματικού στρες στο προσδόκιμο ζωής και βασίζεται στον εντοπισμό των αλλαγών στο γονιδίωμα-επιγενετικές αλλαγές.

Εστιάζει σε αλλαγές σε μοριακές ομάδες- μεθυλικές -οι οποίες προσδένονται στο DNA επηρεάζοντας ορισμένες φορές τον τρόπο που ενεργοποιούνται τα γονίδια.

Η παρουσία ή η απουσία μεθυλικών ομάδων σε συγκεκριμένες περιοχές της γενετικής αλληλουχίας μπορεί να αλλάξει από την έκθεση ενός ανθρώπου στο στρες.

Ετσι, επιγενετικές αλλαγές μπορούν να αντικατοπτρίσουν το βαθμό στον οποίο κάποιο τραύμα ή σειρά από τραυματικά γεγονότα έχουν επηρεάσει τα κύτταρα στο βαθύτερο-γενετικό επίπεδο.

Στην έρευνα των Smith και Ressler, το GrimAge συσχέτισε το τραύμα και επιγενετικές αλλαγές και χρησιμοποίησε τα στοιχεία για την πρόβλεψη του προσδόκιμου ζωής.

Η έρευνα ανακάλυψε ότι διάγνωση μετατραυματικού στρες σε οποιαδήποτε ηλικία προέβλεπε βραχύτερη διάρκεια ζωής. Γενικά, άνθρωποι με τρέχον ή παλαιότερο τραύμα αλλά όχι άνθρωποι με τραύμα χωρίς μετατραυματικό στρες είχαν επιτάχυνση στο σκορ- κάτι που υποδεικνύει ότι το στρες που πέρασαν μείωσε την προβλεπόμενη διάρκεια ζωής. Το πόσο, εξαρτάται από τον άνθρωπο.

Σε όσους είχαν περάσει τραυματικό γεγονός κάποια στιγμή στη ζωή τους αλλά όχι εκείνη την περίοδο, η επιτάχυνση του GrimAge αφορούσε μόνο αυτούς με τραύμα στην ενήλικο ζωή, με την προϋπόθεση να μην είχαν ποτέ διαταραχή μετατραυματικού στρες.

69 από τους 854 συμμετέχοντες-όλες γυναίκες- έφτιαξαν υποομάδα των οποίων οι μαγνητικές τομογραφίες συσχετίστηκαν με τα άλλα ευρήματα. Το μέρος αυτό της έρευνας έδειξε ότι όσοι είχαν επιτάχυνση στο GrimAge παρουσίαζαν λέπτυνση σε περιοχές του εγκεφάλου που συνδέονται με τη ρύθμιση του συναισθήματος και τις απειλές. (δεξί πλευρικό τροχιακό φλοιό και δεξί οπίσθιο  φλοιό του προσαγωγίου).

Δεν φάνηκε λέπτυνση στην ομάδα ελέγχου, που είχαν μεν περάσει τραυματικό γεγονός αλλά χωρίς διαταραχή μετατραυματικού στρες.

Κυτταρικές διαφορές στους συμμετέχοντες με επιτάχυνση του GrimAge φάνηκαν να επηρεάζουν κυρίως τα κύτταρα που παίζουν ρόλο στη φλεγμονή, κάτι που υποδεικνύει τουλάχιστον έναν πιθανό μηχανισμό για τη μετατροπή του στρες σε βιολογική βλάβη στον εγκέφαλο και τα συστήματα του οργανισμού.