Μιλάμε πολύ συχνά για σούπερ τροφές, αλλά ποια είναι η αλήθεια πίσω από αυτόν τον όρο; Μήπως πλέον έχει περισσότερο να κάνει με το μάρκετινγκ, ή είναι όντως κάποιες τροφές καλύτερες από τις άλλες;

Η αλήθεια βρίσκεται κάπου στη μέση. Ας δούμε τα πράγματα πιο αναλυτικά...

Μιλώντας για σούπερ τροφές, το μυαλό μας μπορεί να πάει στα μούρα, ή στο αβοκάντο, και όχι τόσο στην μπανάνα ή στο αχλάδι. Και όμως, όταν ο όρος superfood ξεκίνησε να χρησιμοποιείται στον 20ο αιώνα, αφορούσε αρχικά τις μπανάνες. Συνεπώς, πάντα είχε να κάνει με το μάρκετινγκ αυτή η λέξη.

Αυτό βέβαια δεν σημαίνει ότι πολλά από αυτά τα φρούτα και λαχανικά δεν είναι διατροφικοί θησαυροί.

Το πρόβλημα είναι, ότι αυτά τα superfoods δεν μας προσφέρουν κάτι που δεν μπορούμε να βρούμε αλλού, φθηνότερα και με σημαντικά μικρότερο αντίκτυπο στο περιβάλλον. Επειδή πολλά από αυτά τα τρόφιμα έρχονται με εισαγωγή από μακρινά μέρη του πλανήτη, επιβαρύνοντας το περιβάλλον με τα καύσιμα που θα χρειαστούν για τη μεταφορά τους. Και όλα αυτά, χωρίς να υπολογίζουμε το πόσες περιοχές του πλανήτη που παράγουν τρόφιμα φερόμενα ως superfoods βλέπουν ξαφνικά τεράστιες φούσκες να αναπτύσσονται στην οικονομία τους.

Αν το καλοσκεφτούμε, τα καλύτερα superfoods είναι αυτά που βρίσκονται στην εποχή τους και είναι ντόπια. Και η καλύτερη επιλογή που έχουμε να κάνουμε είναι να μην κυνηγάμε μία τροφή που θα μας δώσει ένα μόνο θρεπτικό συστατικό σε τεράστια δόση, αλλά να έχουμε στα πιάτα μας μεγάλη ποικιλία από υγιεινές τροφές. Φρούτα, λαχανικά, κρέατα χωρίς πολλά κορεσμένα λιπαρά, ευτυχώς υπάρχουν αμέτρητες επιλογές ήδη, και όλες αποτελούν κομμάτια ενός ισχυρού οργανισμού. Το μάρκετινγκ δεν χρειάζεται να έχει να κάνει με αυτό.