Η μοναξιά εξελίσσεται σε μια από τις πιο σοβαρές κρίσεις υγείας της εποχής μας, με επιπτώσεις στο σώμα που οι ερευνητές έχουν συγκρίνει με το κάπνισμα, και συνδέονται με προβλήματα μνήμης και αλλαγές στη δομή του εγκεφάλου.

Έτσι, όταν οι επιστήμονες αναρωτήθηκαν αν η συνεργασία αγνώστων από διαφορετικές γενιές για μια κοινή δημιουργική δραστηριότητα θα μπορούσε να αλλάξει τον τρόπο με τον οποίο αλληλεπιδρούν οι εγκέφαλοί τους, το ερώτημα είχε πραγματικό βάρος και η απάντηση αποδείχθηκε πιο παράξενη από ό,τι περίμενε κανείς.

Μια νέα μελέτη που δημοσιεύτηκε στο PLOS Biology παρακολούθησε τι συμβαίνει μέσα στον εγκέφαλο μεγαλύτερων και νεότερων ενηλίκων που ζωγραφίζουν μαζί για πρώτη φορά και στη συνέχεια συνεχίζουν να το κάνουν εβδομάδα με την εβδομάδα.

Καθώς τα ζευγάρια γνωρίζονταν, οι εγκέφαλοί τους συγχρονίζονταν, αλλά σε αντίθετες κατευθύνσεις ανάλογα με το άτομο με το οποίο ήταν ζευγάρι, ένα μοτίβο που μπορεί να υποδηλώνει νέες διαγενεακές σχέσεις που αναπτύσσονται διαφορετικά, σε βιολογικό επίπεδο, από τις σχέσεις μεταξύ ατόμων της ίδιας ηλικίας.

Ερευνητές στο ETH Zurich και στο Πανεπιστήμιο του Μόντρεαλ επέλεξαν αγνώστους από τη Ζυρίχη της Ελβετίας, τους χώρισαν σε ζευγάρια και τους έβαλαν να συμμετάσχουν σε έξι συνεδρίες σχεδίασης σε διάστημα περίπου έξι εβδομάδων.

Μερικά ζεύγη ήταν διαγενεακά, ένας μεγαλύτερος ενήλικας και ένας νεότερος ενήλικας. Άλλα ήταν δύο νεότεροι ενήλικες. Σε κάθε συνεδρία, οι επιστήμονες μέτρησαν την εγκεφαλική δραστηριότητα και των δύο ατόμων ενώ σχεδίαζαν, ξεχωριστά και μαζί.

Συγχρονισμένοι εγκέφαλοι, αλλά όχι με τον ίδιο τρόπο

Για τη μέτρηση της εγκεφαλικής δραστηριότητας, η ομάδα χρησιμοποίησε φορετές συσκευές που παρακολουθούν τη ροή του αίματος στο τριχωτό της κεφαλής χρησιμοποιώντας φως.

Δύο συμμετέχοντες φορούσαν αυτές τις συσκευές ταυτόχρονα, επιτρέποντας στους ερευνητές να ανιχνεύσουν πότε και οι δύο εγκέφαλοι ανταποκρίνονταν με παρόμοια μοτίβα ταυτόχρονα, ένα μοτίβο που οι επιστήμονες ονομάζουν συγχρονισμό εγκεφάλου.

Ο υψηλότερος συγχρονισμός κατά τη συνεργασία θεωρείται γενικά ως ένδειξη ότι δύο άτομα δίνουν προσοχή ο ένας στον άλλον και επεξεργάζονται μια αλληλεπίδραση μαζί. Προηγούμενη έρευνα έδειξε ότι ο συγχρονισμός είναι μεγαλύτερος κατά τη συνεργασία παρά κατά την ατομική εργασία, και αυτή η μελέτη το επιβεβαίωσε και για τους δύο τύπους ζευγαριών.

Αυτό που άλλαξε σε έξι συνεδρίες ήταν απροσδόκητο. Ζεύγη της ίδιας γενιάς έδειξαν αυξημένο συγχρονισμό εγκεφάλου με την πάροδο του χρόνου ενώ σχεδίαζαν μαζί. Τα διαγενεακά ζεύγη έδειξαν το αντίθετο: ο συγχρονισμός τους μειώθηκε κατά την ίδια περίοδο. 

Οι αριθμοί της μοναξιάς

Η μοναξιά μειώθηκε και η κοινωνική εγγύτητα αυξήθηκε σταθερά και για τις δύο ομάδες κατά τη διάρκεια των έξι συνεδριών, με πτώση περίπου 1% και αύξηση 4% σε κάθε συνάντηση, μικρές αλλά σταθερές μετατοπίσεις που αθροίζονταν εβδομάδα με την εβδομάδα.

Τα ζευγάρια μεταξύ γενεών ανέφεραν σταθερά ότι ένιωθαν λιγότερο μοναχικά και ελαφρώς πιο κοντά στους συντρόφους τους από ό,τι τα ζευγάρια της ίδιας γενιάς, κάτι που οι ερευνητές υποστηρίζουν ότι μπορεί εν μέρει να οφείλεται στην οπτική γωνία: το να βρίσκεται κανείς κοντά σε κάποιον πολύ μεγαλύτερο ή νεότερο μπορεί να αλλάξει το πόσο μοναχικό αισθάνεται ένα άτομο, ίσως προσφέροντας μια διαφορετική οπτική γωνία για τη ζωή του.

Οι στάσεις απέναντι σε άλλες γενιές παρέμειναν σταθερές καθ' όλη τη διάρκεια. Οι συμμετέχοντες από διαφορετικές γενιές έτειναν να αισθάνονται παρόμοια κοντά στη δική τους γενιά και στην άλλη ηλικιακή ομάδα, ενώ οι συμμετέχοντες από την ίδια γενιά έτειναν περισσότερο προς τη δική τους.

Πηγές:
Study Finds

Προσθέστε το iatronet.gr στο Discover

Ειδήσεις υγείας σήμερα
Παπαγεωργίου: 18χρονος χάρισε ζωή με δωρεά οργάνων
Φάρμακα προηγμένων θεραπειών - ATMPs: Θεραπεία αντί για απλή αντιμετώπιση
Χρόνιες φλεγμονές: Πώς τις ελέγχει φυσική ουσία από θαλάσσιο σφουγγάρι