Σε άτομα με νόσο Πάρκινσον, τα υψηλότερα επίπεδα σωματικής δραστηριότητας συσχετίστηκαν με βραδύτερη μείωση της σκέψης και της μνήμης, καθώς και με βραδύτερη επιδείνωση των κινητικών συμπτωμάτων, σύμφωνα με νέα μελέτη που δημοσιεύτηκε στο Neurology. Η μελέτη δεν αποδεικνύει ότι η περισσότερη σωματική δραστηριότητα προκαλεί βραδύτερη εξέλιξη της νόσου. δείχνει μόνο μια συσχέτιση μεταξύ των δύο.

Ο συγγραφέας της μελέτης Ντονγκ-Γου Ρίου του Πανεπιστημίου του Σινσινάτι στο Οχάιο δήλωσε οτι «Προηγούμενη έρευνα έχει δείξει συσχετίσεις μεταξύ της σωματικής δραστηριότητας και των κινητικών συμπτωμάτων. Η μελέτη μας διαπίστωσε ότι η σωματική δραστηριότητα μπορεί να έχει διπλά οφέλη, με συσχετίσεις με βραδύτερη μείωση της κίνησης και της γνωστικής λειτουργίας.»

Η μελέτη περιέλαβε 294 άτομα με ήπια έως μέτρια νόσο Πάρκινσον με μέση ηλικία τα 66 έτη. Παρακολουθήθηκαν για έως και επτά χρόνια.

Οι συμμετέχοντες συμπλήρωσαν ερωτηματολόγια σχετικά με τη σωματική τους δραστηριότητα, αναφέροντας τις εκτιμώμενες εβδομαδιαίες ώρες σωματικής δραστηριότητας στην εργασία, στο σπίτι και κατά τη διάρκεια χόμπι ή ψυχαγωγικών δραστηριοτήτων. Η μέτρια δραστηριότητα περιελάμβανε γρήγορο περπάτημα,  ελαφριά κολύμβηση και οικιακές δραστηριότητες όπως πλύσιμο παραθύρων, σκούπισμα με ηλεκτρική σκούπα ή κούρεμα του γκαζόν. Η έντονη δραστηριότητα περιελάμβανε τζόκινγκ, γρήγορη ποδηλασία, ομαδικά αθλήματα και τένις σε μονόκλινο, καθώς και φτυάρισμα και μεταφορά βαρέων φορτίων.

Οι ερευνητές μέτρησαν τα εξής: τον συνολικό χρόνο σωματικής δραστηριότητας, ο οποίος περιελάμβανε τόσο μέτρια όσο και έντονη άσκηση· τον συνολικό όγκο σωματικής δραστηριότητας, έναν υπολογισμό του χρόνου και της έντασης της δραστηριότητας, με μεγαλύτερο βάρος να δίνεται στις έντονες δραστηριότητες· και τον χρόνο έντονης σωματικής δραστηριότητας.

Όσον αφορά τον συνολικό χρόνο σωματικής δραστηριότητας, οι συμμετέχοντες χωρίστηκαν σε τρεις ομάδες. Η ομάδα χαμηλής δραστηριότητας είχε έως και τέσσερις ώρες την εβδομάδα δραστηριότητας, η ομάδα μέτριας δραστηριότητας είχε τέσσερις έως οκτώ ώρες και η ομάδα υψηλής δραστηριότητας είχε περισσότερες από οκτώ ώρες.

Οι συμμετέχοντες υποβλήθηκαν επίσης σε ετήσια τεστ για τη μέτρηση των γνωστικών τους ικανοτήτων και την αξιολόγηση των συμπτωμάτων της νόσου του Πάρκινσον.

Το γνωστικό τεστ είχε εύρος βαθμολογίας από μηδέν έως 30, με τις χαμηλότερες βαθμολογίες να υποδηλώνουν χειρότερη σκέψη και μνήμη. Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι η ομάδα χαμηλού επιπέδου είχε μια μέση εκτιμώμενη ετήσια μείωση στις γνωστικές βαθμολογίες κατά 0,478, η ομάδα μεσαίου επιπέδου είχε μείωση 0,090 και η ομάδα υψηλού επιπέδου είχε μείωση 0,007.

Η αξιολόγηση των συμπτωμάτων της νόσου του Πάρκινσον είχε εύρος βαθμολόγησης από μηδέν έως 132, με μέση βαθμολογία 23 στην αρχή της μελέτης. Οι υψηλότερες βαθμολογίες υποδείκνυαν χειρότερα συμπτώματα. Για τη συνολική σωματική δραστηριότητα, οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι η ομάδα χαμηλής σωματικής δραστηριότητας είχε μια μέση εκτιμώμενη ετήσια αύξηση βαθμολογίας 0,143, ενώ η ομάδα μεσαίας σωματικής δραστηριότητας είχε μείωση 0,225 και η ομάδα υψηλής σωματικής δραστηριότητας είχε μείωση 0,783.

Αφού έλαβαν υπόψη την ηλικία, το φύλο και τη διάρκεια της νόσου, οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι η ομάδα με τα υψηλότερα επίπεδα έδειξε βραδύτερη γνωστική εξασθένηση και βραδύτερη επιδείνωση των κινητικών συμπτωμάτων σε σύγκριση με την ομάδα με τα χαμηλότερα επίπεδα.

Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι οι υψηλότερες τιμές και για τα τρία μέτρα δραστηριότητας συσχετίστηκαν η καθεμία με βραδύτερη γνωστική παρακμή και βραδύτερη επιδείνωση των κινητικών συμπτωμάτων.

Μικρές διαφορές απαιτούν προσεκτική ερμηνεία

«Τα πιθανά οφέλη της σωματικής δραστηριότητας για άτομα με νόσο του Πάρκινσον μπορεί να εξαρτώνται από το πόσο καιρό παραμένουν δραστήρια και από το αν συνεχίζουν να ασκούνται με την πάροδο του χρόνου», δήλωσε ο Ryu.

«Ενώ η μελέτη μας διαπίστωσε μικρές διαφορές μεταξύ των επιπέδων δραστηριότητας, αυτές οι διαφορές μπορεί να αποκτήσουν μεγαλύτερη σημασία με την πάροδο του χρόνου. Δεδομένου ότι οι συμμετέχοντες είχαν γενικά καλές δεξιότητες σκέψης και μνήμης στην αρχή της μελέτης, τα αποτελέσματά μας θα πρέπει να ερμηνευθούν με προσοχή και απαιτούνται περαιτέρω μελέτες.»

Ένας περιορισμός της μελέτης ήταν ότι οι συμμετέχοντες ανέφεραν σωματική δραστηριότητα και ορισμένα άτομα ενδέχεται να μην ανέφεραν τη δραστηριότητά τους με ακρίβεια.

Προσθέστε το iatronet.gr στο Discover

Ειδήσεις υγείας σήμερα
Διημερίδα της ΕΛΛΟΚ στα Ιωάννινα
Πρωταγωνιστής στις διεθνείς αγορές το ελληνικό φάρμακο
Καρκίνος: Ηπιότερη θεραπεία - καλύτερη ποιότητα ζωής