Οι ερευνητές παρακολούθησαν 21 έφηβες πριν και μετά τη θεραπεία για την ανορεξία. Βρήκαν ότι το μυαλό τους είχε αυξημένους δείκτες κινδύνου, ακόμη και μετά τη θεραπεία σε σύγκριση με 21 συμμετέχουσες χωρίς διατροφική διαταραχή.

"Αυτό σημαίνει ότι δεν έχουν ωριμάσει", ανέφερε ο δρ Guido Frank, αναπληρωτής καθηγητής Ψυχιατρικής. "Αυτή η ασθένεια αλλάζει ριζικά την αντίδραση του εγκεφάλου στα ερεθίσματα του περιβάλλοντος. Ο εγκέφαλος πρέπει να επιστρέψει σε ομαλή λειτουργία, αλλά αυτό απαιτεί χρόνο".

Στα άτομα με νευρική ανορεξία, τα κεντρικά κυκλώματα ανταμοιβής του εγκεφάλου ρυθμίζουν την όρεξη και την πρόσληψη τροφής λειτουργούν σωστά. Οι ερευνητές βρήκαν ότι το σύστημα ανταμοιβής λειτούργησε με μεγαλύτερη αντίδραση όταν οι ασθενείς ήταν ελλιποβαρείς και παρέμεινε αυξημένο και μετά την αποκατάσταση του κανονικού βάρους.

Ο νευροδιαβιβαστής ντοπαμίνη μεσολαβεί στη διαδικασία αυτή και εκτιμάται ότι διαδραματίζει ζωτικό ρόλο στην παθολογία της νευρικής ανορεξίας και μελέτες σε ζώα φαίνεται να επιβεβαιώνουν τη θεωρία, σύμφωνα με τους ερευνητές.

Για να αποδείξουν αυτή τη θεωρία, οι ερευνητές πραγματοποίησαν μια σειρά από γευστικές δοκιμές στις 42 γυναίκες που συμμετείχαν και τις υπέβαλαν σε μαγνητική τομογραφία εγκεφάλου.

Η έρευνα έδειξε πως οι αποκρίσεις ήταν υψηλότερες σε εφήβους με νευρική ανορεξία σε σύγκριση με τους συμμετέχοντες χωρίς τη νόσο. Η μελέτη έδειξε επίσης ότι οι συμμετέχοντες με ανορεξία είχαν εκτεταμένες αλλαγές σε τμήματα του εγκεφάλου, τα οποία επεξεργάζονται τη γεύση, μαζί με άλλες λειτουργίες - συμπεριλαμβανομένης της αυτογνωσίας του σώματος.

Τα αποτελέσματα έδειξαν πως όσο πιο σοβαρά μεταβληθεί ο εγκέφαλος ενός ασθενούς, τόσο πιο δύσκολη είναι η θεραπεία.

"Η νευρική ανορεξία είναι δύσκολα θεραπεύσιμη", σχολίασε ο δρ Frank. "Είναι η τρίτη πιο κοινή χρόνια ασθένεια μεταξύ των έφηβων κοριτσιών, με ποσοστό θνησιμότητας 12 φορές υψηλότερο από το ποσοστό θανάτου για όλες τις αιτίες θανάτου για τις γυναίκες 15 έως 24 ετών.

Αλλά με μελέτες όπως αυτή, μαθαίνουμε όλο και περισσότερα για το τι πραγματικά συμβαίνει στον εγκέφαλο. Και αν κατανοήσουμε το σύστημα, μπορούμε να αναπτύξουμε καλύτερες στρατηγικές για τη θεραπεία της νόσου".

Πηγές: American Journal of Psychiatry