Αυτό αναφέρουν ερευνητές του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης στο The Lancet Psychiatry. Οι ερευνητές με επικεφαλής τον Daniel Freeman συμπεριέλαβαν 100 άτομα με κλινικά διαγνωσμένο ίλιγγο. Αυτοί έλαβαν είτε τη νέα αυτοματοποιημένη επεξεργασία εικονικής πραγματικότητας (49 άτομα) είτε καμία θεραπεία (51 άτομα).

Κατά μέσο όρο, οι συμμετέχοντες υπέφεραν από υψοφοβία εδώ και 30 χρόνια. Όλοι οι συμμετέχοντες συμπλήρωσαν ερωτηματολόγια σχετικά με την βαρύτητα του φόβου τους, στην αρχή της μελέτης στο τέλος της θεραπείας δύο εβδομάδες αργότερα, αλλά και κατά την διάρκεια της αποθεραπείας συνολικής διάρκειας τεσσάρων εβδομάδων.

Οι συμμετέχοντες στην εικονική πραγματικότητα είχαν περίπου έξι συνεδρίες διάρκειας 30 λεπτών, για δύο εβδομάδες, κατά τις οποίες φορούσαν ακουστικά εικονικής πραγματικότητας. Στην πρώτη συνεδρία, οι συμμετέχοντες συζήτησαν το φόβο τους για τα ύψη με τον εικονικό προπονητή και εξηγούσαν τι προκάλεσε το φόβο τους, ενώ ο εικονικός προπονητής έδινε βασικές πληροφορίες για την υψοφοβία. Οι συμμετέχοντες εισήλθαν στη συνέχεια σε ένα συγκρότημα εικονικών γραφείων όπου συμμετείχαν σε δραστηριότητες που προκαλούσαν τους φόβους τους και τους βοήθησαν να μάθουν ότι τελικά ήταν πιο ασφαλείς από ό, τι νόμιζαν.

Από τους 49 συμμετέχοντες που προσέφεραν θεραπεία εικονικής πραγματικότητας, 47 παρακολούθησαν τουλάχιστον μία συνεδρία και 44 ολοκλήρωσαν την πλήρη θεραπεία. Τα τρία άτομα που δεν ολοκλήρωσαν την παρέμβαση είτε βρήκαν τις συνεδρίες πολύ δύσκολες (δύο άτομα) είτε δεν μπορούσαν να παρακολουθήσουν άλλο (ένα άτομο).

Στο τέλος της θεραπείας και παρακολούθησης, οι συμμετέχοντες στην ομάδα ελέγχου αξιολόγησαν τον φόβο τους για το ύψος παρόμοια όπως και πριν, αλλά όλοι οι συμμετέχοντες στην ομάδα θεραπείας εικονικής πραγματικότητας ανέφεραν η υψοφοβία τους μειώθηκε.

Πηγές:
The Lancet Psychiatry