Ανακαλύπτοντας στοιχεία για τη μακροζωία, από Ιάπωνες παραδοσιακούς καλλιτέχνες, ερευνητές του Tokyo Institute of Technology, ανακάλυψαν ότι ηθοποιοί  του ιαπωνικού θεάτρου kabuki- γνωστοί για τις έντονες κινήσεις τους- είχαν παραδόξως μικρότερο προσδόκιμο ζωής σε σύγκριση με άλλους καλλιτέχνες παραδοσιακών τεχνών που έκαναν κυρίως καθιστική ζωή.

Τα ευρήματα υποδεικνύουν ότι η έντονη άσκηση που συνδέεται με το επάγγελμα κατά τη διάρκεια της ζωής δεν οδηγεί απαραίτητα σε μακροζωία.

Η συχνή άσκηση συχνά αναφέρεται ως σημαντική για τη μακροζωία και την υγεία. Ωστόσο, λίγες είναι οι έρευνες που εστίασαν σε σύγκριση μακροζωίας μεταξύ όσων συμμετέχουν σε έντονη σωματική δραστηριότητα και όσων ακολουθούν καθιστική ζωή λόγω επαγγέλματος κατά τη διάρκεια της ζωής τους.

Οι Naoyuki Hayashi και  Kazuhiro Kezuka έκαναν μια ασυνήθιστη έρευνα που αμφισβητεί  την ιδέα ότι η έντονη καθημερινή άσκηση συνδέεται θετικά με τη μακροζωία.

Συνέκριναν το προσδόκιμο ζωής 4 ομάδων επαγγελματιών, Ιαπωνικών παραδοσιακών τεχνών, εξετάζοντας στοιχεία 699 αντρών καλλιτεχνών.

Υπέθεσαν ότι  ηθοποιοί kabuki θα ζούσαν περισσότερο λόγω του υψηλού επιπέδου σωματικής δραστηριότητας στις θεατρικές τους παραστάσεις σε σύγκριση με όσους ασχολούνται με Sado, Rakugo and Nagauta.

Χρησιμοποιώντας ανάλυση Kaplan-Meier, ανακάλυψαν ότι αντίθετα με τις προσδοκίες τους, το προσδόκιμο ζωής των ηθοποιών kabuki ήταν μικρότερο από αυτό άλλων παραδοσιακών καλλιτεχνών.

Οι ερευνητές εικάζουν ότι μια αιτία για το μικρότερο προσδόκιμο ζωής των καλλιτεχνών kabuki θα μπορούσε να είναι ότι η υπερβολική άσκηση αντοχής και η σωματική δραστηριότητα ξεπερνούν τα οφέλη της τακτικής φυσικής δραστηριότητας.

Άλλη αιτία θα μπορούσε να είναι ότι στο παρελθόν οι ηθοποιοί, kabuki συχνά φορούσαν λευκή πούδρα για μεικ απ (oshiroi) που περιείχε μόλυβδο, ο οποίος συνδέεται με κινδύνους στην υγεία. Το oshiroi καταργήθηκε στην Ιαπωνία το 1934.

Οι ερευνητές σημειώνουν ότι η έρευνά τους έχει περιορισμούς. Για παράδειγμα, τα στοιχεία εξέτασαν μόνο επαγγέλματα στα οποία δεσπόζουν άντρες και επομένως δεν αποτελούν καταγραφή της μακροζωίας στον πληθυσμό με συμμετοχή γυναικών.

Η έρευνα αντιπροσωπεύει νέο τρόπο λήψης πληροφοριών από διαθέσιμα στοιχεία.